ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


จดหมายถึงหนูนุ่น ฉบับที่ 8 : เวลาในขวดแก้ว article

สวัสดีนุ่น

วันหยุดยาวอย่างนี้ไปเที่ยวไหนกับเขาบ้างหรือเปล่าจ๊ะ

พระจันทร์เมื่อคืนงามนัก
น้าจูนไม่หลับไม่นอนเพราะยังมีภาระกิจบางอย่างที่ยังติดค้างอยู่ในใจ
...การตามหาหนังสือที่น้าจูนคิดว่าตัวเอง"มีอยู่"อย่างดื้อรั้น
รื้อลังโน้น เก็บลังนี้ มาสักสองสามคืนเห็นจะได้

จากการค้นหาน้าจูนพบว่าการที่เราเก็บรักษาอะไรซึ่งเราคิดว่า
เก็บไว้ในที่ที่ดีที่สุดแล้ว....เพื่อให้มันอยู่กับเราเสมอ
กลับทำให้ชีวิตยุ่งยากกว่าที่ควรเป็น

ประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุดที่นักอ่านอย่างน้าจูนเคยประสบ
คือการที่หนังสือโดนทำลายด้วยสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กอย่างปลวก
ชั้นหนังสือของน้าจูนวางไว้ในที่ไม่ชื้น บ้านก็มีการฉีดยาปลวกอย่างสม่ำเสมอ

แล้วปลวกมาจากไหน
ปลวกมาจากหนังสือมือสองที่น้าจูนไปซื้อมาจากตลาดนัด
มันซ่อนตัวเงียบๆในเล่มที่ยังไม่ได้เปิดดู
...แล้วสร้างโพรงทะลุทะลวงจากเล่มหนึ่งไปเล่มหนึ่งอย่างเงียบเชียบ
กว่าจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น หนังสือเก่าอย่างของ"ไม้ เมืองเดิม" "แม่อนงค์" ก็พรุนเสียแล้ว
น้าจูนร้องไห้แล้วพยายามเก็บซากหนังสือกลวงโบ๋วพวกนั้นไว้ หนังสือที่ไม่สามารถอ่านได้แล้ว
และเริ่มเก็บหนังสือลงจากชั้น ใส่ลังพลาสติกไว้ในห้องนอน
...จะไม่มีอะไรทำร้าย"หนังสือแสนรัก"ของน้าจูนได้อีก

ถ้าปลวกอ่านหนังสือออก
ปลวกคงเสียใจและร้องไห้เหมือนน้าจูน

น้าจูนหาหนังสือ"เวลาในขวดแก้ว"อยู่หลายวัน
และพบว่าการที่เราไปยืมที่ร้านเช่าหนังสือหรือไปซื้อเอาใหม่ง่ายกว่า
สิ่งที่คิดว่า"เก็บไว้"ดีที่สุด กลับ"หาไม่เห็น"ในวันที่เราต้องการ
มันใช้เวลาแค่ห้านาทีในร้านยืมหนังสือในการหาหนังสือเล่มนี้
...และน้าจูนก็รู้ว่าได้สร้างความยุ่งยากให้ชีวิตตัวเองแค่ไหน

"เวลาในขวดแก้ว"ของ"ประภัสสร เสวิกุล"เป็นหนังสือจบโศกที่น้าจูนรักที่สุด
ที่อยากจะอ่านหนังสือหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาตะหงิดๆ

อาจจะเพราะได้ยินว่าช่วงหยุดยาวนี้ใครก็ไปเสม็ด

น้าจูนยังไม่เคยไปเกาะเสม็ดสักครั้งเดียวในชีวิต
แม้ว่าจะร่อนเร่พเนจรไปตามเกาะต่างๆในภาคใต้มาจนทั่ว
แต่น้าจูนไม่เคยไปเกาะเสม็ดสักที
เพื่อนน้าจูนที่ทำงานกรุงเทพชอบโห่ฮาว่า

"เธอจะไปทำไมกับเสม็ด ที่เธอเคยไปสวยกว่ามาก"

"เสม็ดไง ที่หาดบ้านเพ ในเรื่องเวลาในขวดแก้ว
...ที่ที่อ้วนจับมือป้อมไว้และสัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน"

"ไอ้ขี้ฝัน" จบข่าวเสมอ

ปกติแล้วน้าจูนไม่อยากเล่าเรื่องหนังสือที่เขียนถึง
แต่"เวลาในขวดแก้ว"เป็นข้อยกเว้น

หนึ่ง หนังสือเล่มนี้หากนุ่นจะอ่าน
...นุ่นควรมีใครสักคนที่เป็นผู้ใหญ่พอที่นุ่นจะซักถามถึงเหตุการณ์ในช่วงนั้นได้

สอง เราคงต้องเอามือจับหัวใจไว้แน่นๆขณะอ่าน
ตัวหนังสือในเรื่องที่ดูเนิบนาบเหมือน"ผู้เขียน"ที่เพื่อนน้าจูนเคยได้สัมผัส
และบอกว่า"ท่านทูต"เป็นคนพูดน้อยและถ่อมตัว
...มันจะทำให้ใจเราสะเทือนเบาๆแต่ติดตราในใจไม่ลืม

หนังสือเล่มนี้ เขียนถึงความพร่องเล็กๆที่มีอยู่ในทุกตัวผู้คน
และเขียนถึงรอยร้าวรอยใหญ่ในประวัติศาสตร์การเมืองไทย


ไม่รู้ทำไม น้าจูนอ่านซ้ำแล้วคิดถึงช่วงเวลาในขณะนี้เหลือใจ
กลัวและไม่อยากให้เรื่องอย่างนั้นเกิดขึ้นกับใครในโลกอีกเลย
บนรอยร้าวรอยใหญ่ มีหัวใจดวงเล็กตกแตกเกลื่อนพื้น
ผู้คนที่มีแก้มเปื้อนน้ำตาเดินไปบนรายทาง
หนังสือเพียงบอกเล่าผ่านตัวละครในหนังสือ มิได้ชี้นำใดๆ
เหมาะสำหรับเป็น"เครื่องมือ"ในการขบคิดและใช้เหตุผลในการคิดเรื่องอะไรก็ตาม

คำ ประโยค เพลงเก่าบางเพลง ในหนังสือเล่มนี้จะพาเราย้อนเวลากลับไป
ในเรื่องราวของวัยรุ่นในยุค 14 ตุลา
...แม้ว่าน้าจูนจะชอบอิ๊บอั๊บให้ตัวเองเป็นนางเอกในนวนิยายอยู่เสมอ
แต่เชื่อไหม ความรู้สึก"เหมือนจริง"ของหนังสือเล่มนี้
ทำให้น้าจูนไม่อยากเป็นใครสักคนเดียวในหนังสือ น้าจูนเป็นคนขี้กลัวนี่นา

ในหนังสือ
บางคนมีแผลในใจที่ฝังรอยลึก
บางคนเจ็บกับแผลกายที่ทำให้พิการชั่วชีวิต
และบางคนหายไปจากโลกใบนี้ โดยไม่ได้เอ่ยบอกรัก
...นอกจากบทกวีบทหนึ่ง ซึ่งเธอเคยขานให้เขาฟัง

" ....ความรักไม่ให้สิ่งอื่นนอกจากตนเอง
และไม่รับเอาสิ่งใดนอกจากตนเอง
ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมถูกครอบครอง
เพราะความรักนั้นเพียงพอแล้ว
...สำหรับตอบความรัก"

คาริล ยิบราล(1)

เธอพูดเสมอว่า "...แล้วสักวันหนึ่งแกจะรู้"

บางสิ่งในโลกคงต้องเป็นไปเช่นนั้นเอง
..ถึงเราจะย้อนเวลากลับไปได้ตามต้องการแค่ไหน
มันก็จะเป็นแบบนั้น เราคงต้องทำแบบนั้น

เตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้สักสองผืน หากคิดจะหยิบเรื่องนี้มาอ่าน
น้าจูนไม่ได้ขู่นะเออ

วันเวลาตอนเราเป็นวัยรุ่นงดงามเสมอ
ในความคิดคำนึงของน้าจูน

รู้สึกขอบคุณเพื่อนทุกคน แม้แต่คนที่ชอบแหย่ให้น้าจูนคนขี้แยร้องไห้
ความทรงจำช่วงนั้นเป็นความงามของชีวิต
...เหมือนนาฬิกาทรายแก้วใสๆ
เมื่อน้าจูนรู้สึกขมในปาก ขมในใจ ขึ้นมาวันไหน
เพียงเอื้อมมือไปพลิกนาฬิกาทรายให้สายทรายร่วงพรู
"ความทรงจำแสนหวาน"แห่งความเยาว์ก็จะหมุนกลับมาอีกครั้ง
...เล่นซ้ำไปซ้ำมาได้ไม่รู้เบื่อ

นุ่นกำลังจะเป็นเด็กมัธยมปลาย
เหมือนกับ"จ๋อม" "นัต" "ชัย" "เอก" และ "ป้อม"ในเรื่องเวลาในขวดแก้ว

ใช้ชีวิตในโมงยามแห่งความสุขให้คุ้มค่า
หัวเราะดังๆ ยิ้มเยอะๆ เรียนรู้ที่จะปรับตัวกับโลกใหม่
อย่าละเลยที่จะรักษาน้ำใจคนรอบข้าง
อย่าปล่อยให้อะไรสายเกินไปที่จะเยียวยาได้
..เหมือนที่"นัต"ต้องเอาดอกตะแบกลอยน้ำไปถึง"ป้อม" ในวันที่เธอไม่มีอยู่แล้ว
ดอกตะแบกที่"ป้อม"เปรยว่าสวยนัก

"สวยเหมือนชมพูพันธ์ทิพย์ที่ข้างโรงเรียน"

"ป้อม"บอกในวันที่"นัต"ไปรับเธอกลับจากโรงพยาบาล
และทิ้งเพียงข้อความในกระดาษในวันที่เธอจากไว้ให้"นัต"

"ตะแบกบาน
เธอเคยบอก
จะเก็บให้....สักวัน
ฉันรอคอย...ชั่วชีวิต
แต่วันนั้นไม่เคยมาถึง"(2)

ขออย่าให้เรื่องแบบนี้
ต้องเกิดกับหัวใจดวงไหนซ้ำอีกเลย

และบทสนทนาของ"นัต"กับ"ชัย"เมื่อนั่งมองดูแม่น้ำที่หนองคายด้วยกัน
...ตอนที่"นัต"สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้
ชวนให้คิด อยากหยิบมาให้อ่านจนต้องละเมิดกฎการเล่าเรื่องหนังสือของตัวเอง

"เสน่ห์ของชีวิตมันอาจจะอยู่ที่ไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ถูกต้อง"

"มันมีเสน่ห์สำหรับคนที่เป็นเพียงผู้ดู...
...แต่เมื่อไหร่ที่ต้องเป็นคนแสดงมันจะโหดร้ายอย่างบอกไม่ถูก"(3)

ก้าวเดินไปด้วยความมี"สติ"และ"ปัญญา"
เชื่อเถอะ ไม่มีใครที่เด็กเกินไปที่จะเรียนรู้
และเฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ตัวเอง

สาวน้อย มีความสุขกับวันเปิดเทอมนะจ๊ะ

น้าจูน
 
(ป.ล.เรามารวบรวมเงินกัน ซื้อหนังสือเล่มนี้แจก"ผู้ใหญ่"กันเถอะ
แจกทุกๆคนที่มีสิทธิมีเสียง มีกำลังจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่

น้าจูนเชื่อว่าเมื่อเขาอ่านหนังสือแล่มนี้จบ และไม่มีดวงใจที่มืดบอดจนเกินไป
...เขาจะเลือกทางที่ถูก ที่เหมาะสมให้กับบ้านเมือง)

"เวลาในขวดแก้ว" โดย "ประภัสสร เสวิกุล" พิมพ์ครั้งที่ 31 สนพ.ดอกหญ้า (1)น.52 (2)น.285 (3)น.213

 

ที่มา :  http://junnie.exteen.com/20060513/entry 

รายละเอียดหนังสือ: เวลาในขวดแก้ว

หากคุณเคยเขียนบทความ หรือ เวบบลอค ที่เกี่ยวกับคุณประภัสสร สามารถส่งมาให้เราลงเพิ่มเติมได้ในคอลัมน์นี้ค่ะ  โดยส่งมาได้ที่ lantombythesea@gmail.com  หรือส่งมาตามแบบฟอร์มติตต่อด้านล่างนี้นะคะ

        



ชื่อ
เบอร์โทรศัพท์
อีเมล
หัวข้อ
รายละเอียด



นักอ่านพูดถึงประภัสสร

บนถนนสายใบไม้ร่วง
แนะนำ : หนังสือควรอ่าน อำนาจ article
ปุยเมฆในกระจกเงา ของประภัสสร เสวิกุล article
ลอดลายมังกร จาก วิกิพีเดีย article
"อำนาจ" ของประภัสสร เสวิกุล article
ถนนสายใบไม้ร่วง (หนังสือเด่น) article
อาขยาน บ้านก้านมะยม สู่ปมคลี่คลายในสังคม article
ปัญหานี้...มีทางแก้ กับ เวลาในขวดแก้ว article
ความรู้สึกแห่งกาลเวลา กับ เวลาในขวดแก้ว article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ