ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ดาวน์ความสำเร็จ article
 

 

   ใครๆก็ต้องการความสำเร็จ   ผมถูกปลูกฝั่งเรื่องความสำเร็จมาตั้งแต่ผมออกจากช่องคลอด ทันทีที่แม่บอกพ่อว่าท้อง  พ่อก็ถึงกับโอบกอดแม่แนบแน่น  แล้วตะโกนเสียงดังว่า  สำเร็จแล้ว  แต่ถ้านับความสำเร็จครั้งแรกที่ได้มาเป็นของผมจริงๆ  มันเป็นความพยายามของผมเพียงตัวเดียวที่เอา ชนะ  สเปิมส์ ตัวอื่นได้  จากนั้นผมก็ได้ความสำเร็จที่ไม่สามารถแตะต้องได้ด้วยมือ 

จนกระทั่งผมเข้าเรียน  ผมต้องสอบแข่งขันกับคนอื่น  ซึ่งมันได้พิสูจน์ว่า  ความสำเร็จเริ่มห่างเหินผมออกไปทุกที  ผมคิดว่าอาจไม่ได้มันมาครอบครองอีก  หลังจากรู้ผลเอ็นทร้านผมก็ไม่สามารถมีความสำเร็จได้  ผมจึงต้องไปเรียนที่มหา’ลัยเปิด   พยายามอยู่หลายปีก็เห็นว่าคงไม่มีทางที่ผมจะได้รับความสำเร็จ  ผมตัดสินใจลาออก  และมาแสดงความยินดีกับเพื่อนในวันรับความสำเร็จ   ร้อยยิ้มเปื้อนหน้าเพื่อนฝูงและญาติมิตรของพวกเขา   คืนนั้นผมไปฉลองกับพวกเขาด้วย

ผมมาลองทำธุรกิจดูเผื่อว่าผมอาจได้ความสำเร็จอีกด้าน ความสำเร็จมีให้เลือกตั้งมากมาย  ผมคิดได้ก็เพราะ วันหนึ่งผมไปนั่งเล่นริมทะเลมองไปยังสุดขอบฟ้า  การมองสิ่งที่ไกลๆมันทำให้ผมได้สำเหนียกถึงความห่างเหินบางสิ่งบางอย่าง

ผมนั่งอยู่นานมองดูนักท่องเที่ยวเดินผ่านไปมา บางคนเล่นฟุตบอล บางคนเล่นวอลเล่บอล  บางคนเล่นจานร่อน  บางคนเล่นว่าว  หลายคนนอนอาบแดด  พวกเขาดูผ่อนคลายคล้ายไม่มีเรื่องกังวลใดๆในสมอง  ต่างกับผมที่กระวนกระวายกระหายความสำเร็จ

วันนั้นแดดจ้าจัดผมนั่งอยู่ใต้ร่มเงาทิวมะพร้าว   แล้วผมก็เห็นเธอเดินขึ้นมาจากท้องทะเล  เธอสวมชุดว่ายน้ำทูพีชสีชมพูเรืองแสง  ขับให้ผิวเนียนคล้ำแดดเล็กน้อยของเธอเป็นที่น่ามอง บวกกับรูปร่างที่ดูสมส่วนแน่นกระชับดูมีสุขภาพดี   เหมือนคนออกกำลังอย่างสม่ำเสมอ   เธอเดินมานั่งข้างๆผม  ปูผ้าขนหนูซึ่งวางอยู่ที่โคนต้นมะพร้าวก่อนจะนั่ง  ผมพยายามไม่จดจ้องเธอจนผิดสังเกต  แต่กลับรู้สึกเหมือนเธอกำลังมองผมอยู่   

“คุณกำลังต้องการความสำเร็จ”  จู่ๆก็ได้ยินเสียงเธอพูดขึ้น  ไม่แน่ใจว่าเธอกำลังพูดกับผมรึเปล่า  จึงเหลียวมองไปรอบกายก็ไม่พบใครอยู่ในระยะที่เธอจะพูดด้วย

“ฉันพูดกับคุณนั่นละ”  เธอย้ำตอนผมหันไปสบตากับเธอพอดี  ผมจึงเห็นว่าเธอเจาะจมูกด้วย  ที่สะดือมีตุ้มสีเงินแวววาวท้าแสงแดดยาวบ่าย

“ครับ  อะไรนะครับ  ผมไม่เข้าใจ”

“ฉันถามว่าคุณต้องการความสำเร็จใช่ไหม”

“ชะ…ใช่ครับ”  ผมยังงงๆกับเหตุการณ์นี้นิดหน่อย

“ใครๆก็ต้องการ  ฉันก็เคยเป็นเหมือนคุณ  ทำทุกอย่างเพื่อความสำเร็จ”

“ผมไม่ได้สัมผัสกับความสำเร็จมานานเต็มทีแล้ว  จนลืมรสชาติของมันไปแล้ว”

“เอางี้ดีกว่าคุณตามฉันมานะ   ฉันจะพาคุณไปดูความสำเร็จของคนอื่น  บางทีคุณอาจโชคดีที่ได้ความสำเร็จหลังจากเรียนรู้ความสำเร็จของผู้อื่น”

เธอพูดจบก็เดินนำหน้าผมไปบนหาดทรายที่ทอดตัวไปทางปลายแหลมซึ่งยื่นไปในทะเล  ขณะที่เธอเดิน  ผมอดจะมองบั้นท้ายของเธอไปด้วยไม่ได้  จนผมรู้สึกเหมือนเป็นลาโง่ที่วิ่งตามอาหารที่ไม่มีวันได้กิน   แวบหนึ่งผมคิดไปว่าเธอจะให้ผมได้ดูอะไรในร่างกายเธอบ้างไหม 

ผู้คนบางตาลงเรื่อยๆเมื่อเราเดินเข้าใกล้แหลมมากขึ้น ทิวสนเรียงรายโอนต้านลมทะเลอยู่ลิบๆ  โขดหินทับซ้อนเรี่ยราดราวถูกมือมหึมาทุบทำลาย   เราต้องปีนป่ายกันนิดหน่อย  บางครั้งที่เธออยู่ด้านบนผมก็ต้องวูบวาบที่หน้าท้อง   เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองภาพเธอกำลังเกาะไต่ไปตามหินใหญ่ช่างให้รู้สึกท้าทายสายตาเหลือเกิน   ผมนึกเสียดายที่ไม่ได้เอากล้องติดมือมาด้วย

เรามาหยุดยืนอยู่หน้าปากถ้ำใหญ่   เธอหันมามองผมและยิ้ม  มันเป็นยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์แต่มีเสน่ห์ชะมัด 

“คุณอยากดูไหมว่า  ความสำเร็จของคนอื่นเป็นอย่างไร”

“ผมเคยเห็นมาบ้างแล้ว”

“แต่ฉันจะให้คุณดู  ความสำเร็จที่คุณไม่เคยเห็น”

“ก็ดีครับ”

เธอก้าวนำเข้าไปในถ้ำผมเดินตามไปติดๆ การได้ใกล้ชิดเธอมันทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด   ผมเดินผ่านความมืดสลัวซึ่งเห็นแสงเพียงรางๆ  ไม่นานเราก็มาโผล่ในห้องโถงใหญ่  ซึ่งดูหรูหรา  ชายชราคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ  ปลดกระดุมคอเผยสีทองของสร้อยเส้นใหญ่  ท่าทางเคร่งขรึมมือไขว้หลัง  เดินไปมาเหมือนกำลังเฝ้ารอบางอย่างด้วยความกระวนกระวาย  แววตาเขามีความกังวล  แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้นเขาก้าวรี่เข้าไปรับทันที

“เจ้านายเหรอครับ”  เสียงจากโทรศัพท์ดังมาจนถึงหูผมอย่างชัดเจน

“เออ เป็นไงบ้างสำเร็จไหม”  เสียงเขาดูสงบ

“เรียบร้อยครับ”

“เรียบร้อยของมึงน่ะ  เหลือซากรึเปล่า”  แววตาเขาเหมือนเสือร้ายที่หมายจะกินเหยื่อ

“ผมเผามันจนเหลือแต่กระดูก  แล้วเอาไปฝังในบ่อกุ้งที่ขุดใหม่  รับรองจะไม่มีใครเห็นมันอีกครับนาย”

“เออดีมาก  รอรับเงินส่วนที่เหลือ  ที่ร้านเดิมนะ”     

“นี่เป็นความสำเร็จของเจ้าพ่อรายหนึ่ง “  เธอหันมาบอกผม   แล้วเดินนำผมไปยังประตูแกะสลักลายซับซ้อน    เมื่อเธอเปิดเข้าไปก็พบกับเสียงตะโกนกระหึ่มจอแจไปด้วยผู้คนที่รายล้อมเวทีมวย  บนเวทีมีนักมวยไทยสองคนกำลังผลัดกันประเคนหมัดและแข้งใส่กันอย่างคล้องแคล่ว   ผมจำได้ว่าเขาทั้งสองเป็นนักมวยระดับแนวหน้าของเมืองไทย   เสียงระฆังพักยกกังวานก้อง

ระฆังเริ่มยกสุดท้ายดังขึ้น  นักมวยทั้งคู่ต่างเดินเข้าหากันอย่างไม่กลัวเกรงความเจ็บปวด  ฝ่ายแดงดูเริ่มเป็นต่อเมื่อฝ่ายน้ำเงินล้มลงเพราะโดนเจาะยาง ด้วยท่าเถรกวาดลาน จากนั้นฝ่ายน้ำเงินก็โดนรั่วหมัดใส่ไม่ยั้ง  เขาพยายามปัดป้อง  แล้วหมัดหนึ่งของเขาก็พุ่งออกไปอย่างตั้งใจ  มันกระแทกเข้าที่กรามของฝ่ายตรงข้ามจนหน้าสะบัด ร่างนั้นทรุดลงกับพื้นทันที  กรรมการพุ่งเข้าขวางลูกติดพันอย่างว่องไว  แล้วเริ่มนับขณะที่ชี้ให้ฝ่ายแดงเข้ามุม   เลข 10  ดังกึกก้องพร้อมๆกับเสียงเฮของนักพนันและแฟนมวย  ฝ่ายแดงลงจากเวทีอย่างผู้พ่ายแพ้  แต่เขากลับยิ้มรื่นตอนรับเงินจากเซียนพนัน  มันเป็นความสำเร็จบนความพ่ายแพ้  เป็นความสำเร็จที่ผมไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง

เธอพาผมออกจากเวทีมวย  แล้วเดินเข้าซอยในชุมชนแออัด   ทะลุออกสู่โรงแรมหรู  มีงานแต่งงานในห้องโอ่อ่า  ม่านบนเวทีสีครีม ดอกไม้สะพรั่งไปทั่วทั้งงาน มีรูปหัวใจคล้องเกี่ยวกันสองดวงตรงกลางระหว่างตัวอักษรอ่อนช้อยสีทอง  เขียนชื่อ  แคทลิยา  และณัฐพล  หลังจากแขกเรื่อกลับกันหมด  เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวในห้องหอก็ตะกองกอดกันแน่น  ฝ่ายชายถอดชุดของตัวเองและเจ้าสาวออกอย่างไม่ใยดีกับราคาของมัน  คืนนั้นเขาร่วมรักกับความสำเร็จของเขาอย่างหื่นกระหาย 

เป็นความสำเร็จที่ผมไม่เคยเจอจริงๆ   แล้วเธอก็ยิ้มอีกครั้ง  พร้อมกับยื่นใบปลิวแผ่นหนึ่งให้ผม  ผมอ่านมันจึงได้รู้ว่าตอนนี้มีการลดราคา “ความสำเร็จ”  เนื่องจากครบรอบวันโสเภณีโลก  เธอเป็นคณะกรรมการโสเภณีโลก  เนื่องจากเธอยอมพลีกายเพื่อให้ชาย 3 คนร่วมประเวณีกับเธอ  จนได้ขึ้นหน้าปกนิตยาสารฉบับหนึ่ง  ต่อมาเธอก็โด่งดังในวงการบันเทิง  ในฐานะเซ็กซ์บอมคนใหม่

เธอบอกลาผมตอนพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำเรี่ยผิวพื้นทะเลจนสีส้มเรื่อเรืองอาบระลอกคลื่นไปทั่วท้องน้ำ  เธอบอกว่า   ช่วงนี้รับจ๊อบเป็นเมียน้อยรัฐมนตรีด้วย

 

วันนี้ผมจะไปวางเงินดาวน์  “ความสำเร็จ”  โดยใช้แม่ค้ำประกัน   จากนั้นผมก็จะต้องผ่อนให้กับทางบริษัทขายความสำเร็จ   เดือนละ  30000 บาท  เป็นเวลา  10 ปี 

ใครๆก็อยากมีความสำเร็จ  ผมเห็นหลายคนได้ความสำเร็จมาครอบครองแล้ว อดรู้สึกอิจฉาตาร้อนไม่ได้     ทำไมมันถึงได้มีความสำเร็จก่อนหน้าผม  ทั้งๆที่ผมก็พยายามไขว้คว้าความสำเร็จอยู่ตลอดเวลา   หรือความพยายามที่สุดของคนเราไม่เท่ากัน   จุดสูงสุดของแต่ละคนแตกต่างกัน   

             ผมมองคนอื่นมีความสำเร็จมาหลายปีแล้ว  ถึงเวลาซะทีที่ผมจะได้เป็นเจ้าของบ้าง  วันนั้นผู้คนจากทั่วสารทิศต่างแห่กันมัน  แย่งชิงจับจองความสำเร็จ    ผมต้องเชือดคอคน  ไป 2 คน  ขัดขา  เพื่อนสนิทไป 3  คน  และแทงข้างหลังญาติตัวเอง  อีก  1 คน 

 เย็นวันนั้นท่ามกลางซากศพของผู้พ่ายแพ้ผมนั่งกำใบจองแน่น  ในที่สุดโอกาสได้ความสำเร็จก็เป็นของผม  

ผมโบกรถเมล์  ซึ่งคนขับมีความล้มเหลวคล้องคอ    แต่ใบหน้าเขากลับมีความสุข กว่าใบหน้าของผู้ที่ครอบครองความสำเร็จบางคน   มันทำให้ผมงุนงง

คืนนั้นผมฝันถึงความสำเร็จ   คราวนี้ละผมจะได้ไม่น้อยหน้าผู้ใดอีกต่อไป   ผมจะมองตัวเองในกระจกได้อย่างภาคภูมิ   สายตาเหยียดหยามคงไม่มีให้ผมเห็นอีกต่อไป   มีแต่ผมจะเหยียดหยามไอ้พวกที่ไม่มีความสำเร็จเป็นของตัวเอง  มั่วแต่ชื่นชมงมงายอยู่กับความสำเร็จของผู้อื่น

หากผมได้ความสำเร็จมาแล้ว  ผมจะปรุงแต่งมันให้งดงามเป็นเอกลักษณ์ของผม เพราะผมคิดว่า  แต่ละคนล้วนควรมีความสำเร็จที่เป็นของตัวเอง  ความสำเร็จนั้นบ่งบอกความเป็นตัวเราได้มาก  ลักษณะของความสำเร็จของแต่ละคนล้วนแตกต่างกัน   ผมว่าจะเพ้นลวดลายกราฟิค  ที่ดูดุดันแต่อ่อนโยน   เพื่อใครได้พบเห็นความสำเร็จนี้จะได้รู้ว่ามันเป็นของผม 

วันแรกที่ผมได้ความสำเร็จมาเป็นของตัวเอง  ผมนำมันไปโชว์เพื่อนๆหลายคน  ซึ่งพวกเขาล้วนมีความสำเร็จแล้วเช่นกัน   ผมไปเพียงเพื่อบอกเป็นนัย  ว่าผมเป็นพวกเดียวกับคุณแล้วนะ  พวกเขาดูไม่ค่อยยินดีกับความสำเร็จของผมเท่าไหร่นัก 

แรกๆผมก็ตื่นเต้น  กระตือรือร้น  กระชุ่มกระชวยไปกับความสำเร็จชิ้นแรกในชีวิต   แต่ต่อมาผมพบว่า  คนอื่นๆต่างมี ความสำเร็จรุ่นใหม่กันไปแล้ว  บางคนขับมัน  บางคนถือมัน  บางคนสวมมัน ความสำเร็จของผมมันตกรุ่นไปซะแล้ว    ทั้งๆที่ผมยังผ่อนไม่หมด  ผมลองนับเงินที่จ่ายไปแล้วก็พบว่า  ตอนนี้ผมต้องเสียดอกเบี้ยไปแล้วหลายเท่าของราคาจริงๆของมัน

   ผมตัดสินใจไขว้คว้าความสำเร็จรุ่นใหม่ต่อไป  จึงนำความสำเร็จรุ่นเก่าไปเปลี่ยนเป็นความสำเร็จรุ่นใหม่  ซึ่งต้องจ่ายเงินเพิ่มขึ้นไปอีก  ผมได้ลองลิ้มชิมรสความสำเร็จเสียแล้ว  ผมรู้สึกว่าตนเองกำลังตกเป็นทาสความสำเร็จ   แต่ผมไม่รู้ว่าวันไหนที่ผมจะได้ความสำเร็จจริงๆของมนุษย์เสียที

               ................................................................

 

 

  

 
 
 

คลีนิกเรื่องสั้น

“ดาวน์ความสำเร็จ” โดย ณัฐพล

 

            “ดาวน์ความสำเร็จ” เป็นเรื่องที่สะท้อนและsatireสังคมไทยได้อย่างแสบคัน ด้วยจินตนาการที่เหนือจริง เป็นเรื่องที่มีความนัย มีการเดินเรื่องชวนติดตาม และคาดเดาความเป็นไปไม่ถูก ซึ่งเหล่านี้คือเสน่ห์ของเรื่องสั้น

            สังคมไทยในทุกวันนี้เป็นสังคมแห่งการแข่งขัน ที่ถูกบ่มเพาะมาตั้งเด็กอนุบาลจนระดับมหาวิทยาลัย เมื่อเข้าสู่ชีวิตในวัยทำงานก็เต็มไปด้วยการแข่งขันในทุกรูปแบบ จนเกิดลัทธิบูชาความสำเร็จ โดยไม่คำนึงว่าความสำเร็จนั้นจะได้มาด้วยวิธีใด ไม่สนใจว่าความสำเร็จนั้นจะจริงแท้หรือแค่สิ่งจอมปลอม และอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคุ้มค่ากับการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้ได้มาหรือเปล่า ซึ่งคุณณัฐพลสามารถรวบรวมสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่มาใส่ไว้ในเรื่องสั้นเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี

            สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างของ “ดาวน์ความสำเร็จ” ก็คือการล้อตัวผู้เขียนเอง ด้วยการนำมา

เป็นตัวละครตัวหนึ่งของเรื่อง และเป็นตัวละครที่ชวนขันและน่าเวทนาไปพร้อมกัน ซึ่งการแสดงในลักษณะนี้เราท่านคงเคยได้เห็นมาแล้วจากบทบาทของ ชาลี แชปปลิน ซึ่งจะปรากฏตัวในรูปแบบของคนที่น่าสงสาร และตกเป็นเบี้ยล่างของคนอื่น ทำให้ในเสียงหัวเราะด้วยความขบขันของผู้ชมนั้นมีความรู้สึกเวทนาปนอยู่ด้วย

            ผมชอบประโยคที่ว่า “ผมโบกรถเมล์ ซึ่งคนขับมีความล้มเหลวคล้องคอ แต่ใบหน้าเขากลับมีความสุขกว่าใบหน้าของผู้ที่ครอบครองความสำเร็จบางคน...” ซึ่งน่าจะเป็น key word ของเรื่องสั้นเรื่องนี้ และทำให้เราเข้าใจคุณค่าที่แท้จริงของความสำเร็จได้มากขึ้น

           

ประภัสสร เสวิกุล

ซันติอาโก ชิลี, 3 มิ.ย.2550

 
 
 



คลีนิกเรื่องสั้น

รายการชีวิต
โจรปริญญา(ตี)
มือศิลป์ article
Love is....
อกแกก็อกฉัน...อกฉันก็อกแก article
ร่วมกินโต๊ะ
ภาพของฉัน article
คืนข้ามปี article
เหรียญบาทกับโบสถ์กลางน้ำ article
ใส...ซื่อ...บริสุทธิ์ (ใจ) article
นิยายรัก ฉบับป้าหมู article
สายน้ำที่ขาดหาย article
อรุณรุ่ง article
บ้านนั้นเขามีงานศพ article
หีบเชี่ยนหมากของอ้ายแก้ว article
การผ่านพ้นแห่งยุคสมัย article
แม่น้ำเจ้าพระยา article
เธอสุขได้อย่างไรเมื่อผองชนทุกข์ยากลำเค็ญ article
เมื่อโลกนี้ไร้สีสัน... article
ลั่น article
เสมือนรังดักแด้ที่เฝ้าฟูมฟักผีเสื้อให้โบยบิน article
แหว่ง article
รุ้งกินน้ำของปานวาด article
กล่องความทรงจำเก่า...และเงารัก article
จอมโจรหนอนหนังสือ article
มาลัยวรรณกรรม article
ห้องแห่งมิติอนันต์ article
ครูจันทร์ผ่อง ของแม่ article
จุกน้ำปลา...พาโชค article
เวลาของพ่อ article
การค้นพบตัวเองที่ไม่ใช่ตัวเอง article
เพียงภาพในวัยเยาว์ article
น้ำตาลทราย article
การเดินทางของชายชรา article
พันธะพรหมลิขิต article
บทเรียนน้ำตา article
กลางเมืองหลวง article
ประตูที่ถูกเลือก article
ร้องเรือ: ลำนำที่ผันแปร article
ไอ้หมา article
คุณย่ากับคุณป้าข้างบ้าน article
ข้างหลังภาพนั้น article
วัฏพินาศแห่งสยามประเทศ article
คลีนิกเรื่องสั้น 16 article
หรือฉันเองที่แตกต่าง article
เด็กชายวิสรุจณ์...ซุกซน article
ใบไม้เปลี่ยนสี article
มรดกพ่อ article
ก้าวแรกของนักล่าดวงจันทร์ article
เพื่อนตาย article
หุ่นยนต์สังกะสี article
คิดถึงพ่อ article
สาวหน้าใสกับหัวใจน้องเหมียว article
แดร๊กคิวล่ากระหายเลือด...ของคุณ article
ก็เพราะว่า...เรารักนาย article
อ้อมกอดทะเล article
เรือของพ่อ article
ไม่โกรธใช่ไหม article
ในความทรงจำ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ