ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ชิลี-เปรู article
 
 
             

          ชิลีกับเปรูเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่ใกล้ชิดแต่ก็ไม่สนิทสนมกัน ทั้งสองประเทศมีข้อบาดหมางและเรื่องราวที่บาดใจมาโดยตลอด จนเปรูร่วมมือกับโบลิเวียก่อสงครามกับชิลี ที่เรียกว่าสงครามแปซิฟิก (1879-1884) และจบลงด้วยความปราชัยอย่างยับเยินของเปรูและโบลิเวีย ส่งผลให้เปรูเสียดินแดนทั้งบนแผ่นดินและในทะเลเป็นพื้นที่มหาศาล ซึ่งขณะนี้เปรูกำลังดำเนินการเรียกร้องพื้นที่ในทะเลซึ่งอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรคืนจากชิลี ส่วนโบลิเวียเองนอกจากจะสูญเสียเหมืองทองแดงและแหล่งแร่ธาตุธรรมชาติอย่างอื่นแล้ว ยังถูกยึดเมืองท่าริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้กลายเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกทางทะเลมาจนทุกวันนี้ ซึ่งโบลิเวียใช้ความพยายามเรียกร้องให้ชิลีเปิดทางออกทางทะเลแก่ตน แต่ชิลีก็โยงปัญหานี้กับเปรู โดยอ้างว่าตามความตกลงสงบศึกการกระทำใด ๆ เกี่ยวกับแนวเขตแดนหลังสงครามจะต้องได้รับความเห็นชอบร่วมกันทั้งสามประเทศ ซึ่งแน่นอนว่าปัญหาเหล่านี้คงจะไม่มีวันจบลงโดยง่าย

            ในสมัยอาณานิคม เปรูเป็นเมืองเอกของดินแดนของสเปนในทวีปอเมริกาใต้ทางฝั่งแปซิฟิก เนื่องจากเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรอินคาซึ่งปกครองพื้นที่ตั้งแต่บริเวณที่เป็นเปรู โบลิเวีย ปารากวัย เอกวาดอร์ เวเนซูเอลา โคลอมเบีย ในปัจจุบัน กษัตริย์สเปนแต่งตั้งข้าหลวงใหญ่ต่างพระเนตรพระกรรณมาประจำที่เปรู โดยในขณะนั้นชิลียังเป็นพื้นที่ทุรกันดารอันห่างไกลและเป็นถิ่นที่อยู่ของชนเผ่าชาวป่าซึ่งมีความเป็นอยู่ล้าหลัง แต่หลังจากที่อดีตอาณานิคมเหล่านั้นเป็นเอกราชจากสเปนแล้ว ชิลีกลับเป็นประเทศที่เจริญรุดหน้ากว่าเพื่อน มีความมั่นคงทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และการทหาร ดีที่สุดในบรรดาประเทศแถบเทือกเขาแอนดีส ซึ่งแน่นอนว่า ย่อมสร้างความอึดอัดขัดใจแก่เปรูตลอดมา

            และเรื่องหนึ่งซึ่งคนชิลีกับเปรูไม่มีใครยอมใครก็คือเครื่องดื่มประเภทคอกเทลที่มีชื่อว่าปิสโก ซาวร์ (Pisco Sour) โดยทั้งสองฝ่ายต่างก็อ้างว่า ปิสโก ซาวร์ เป็นเครื่องดื่มประจำชาติของตน แถมหาหลักฐานมายืนยันอย่างเอาเป็นเอาตาย

            ปิสโก ซาวร์ ใช้ปิสโกเป็นตัวหลัก ผสมด้วยน้ำมะนาว ไข่ขาว น้ำเชื่อม น้ำแข็ง - ลำพังตัวปิสโกเองก็มีความเป็นมาที่น่าสนใจ คือเมื่อสเปนยึดครองดินแดนในอเมริกาใต้ ก็นำพันธุ์องุ่นจากเกาะคานารีเข้ามาปลูกในเปรู เมื่อปี 1553 และพัฒนาไปสู่การทำไวน์รสดีดื่มกันอย่างแพร่หลายทั้งยังส่งไปขายที่สเปนอีกด้วย  แต่ใน ค.ศ.1641 สเปนก็ห้ามนำไวน์จากอเมริกาใต้เข้าประเทศ และตามมาด้วยการห้ามการผลิตไวน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ส่งผลให้เจ้าของโรงงานไวน์ในเปรูต้องนำองุ่นไปกลั่นเป็นบรั่นดีแทน โดยเรียกว่าปิสโกตามชื่อเมืองโบราณสมัยอินคา ว่ากันว่าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 ปิสโกเป็นเครื่องดื่มสามัญประจำเรือของบรรดากลาสีที่เดินทางข้ามมหาสมุทร เพราะเป็นประเภทจ่ายเบาแต่เมาหนัก ก่อนจะสูญเสียตำแหน่งนี้ให้แก่รัมไปในที่สุด แต่กลับไปฮิตในซานฟรานซิสโกและแคลิฟอร์เนียในยุคตื่นทองตามคนงานเหมืองที่ไปจากเปรูและชิลี

            สำหรับปิสโก ซาวร์ นั้น เปรูอ้างว่ามีกำเนิดที่บาร์มอร์ริส ในลิมา เมื่อต้นทศวรรษ 1920 แล้วก็กลายเป็นคอกเทลยอดนิยมตามโรงแรมชั้นนำของลิมา ทางชิลีก็อ้างว่าต้นตำรับของปิสโก ซาวร์ เริ่มในปี 1872 โดยคนประจำเรืออังกฤษลำหนึ่งที่ทิ้งเรือมาเปิดบาร์ที่เมืองท่าอิเกเก้ ซึ่งตอนนั้นเป็นของเปรู ก่อนที่จะตกเป็นของชิลีหลังสงครามแปซิฟิก

            ลำพังแค่ถกเถียงกันเองยังไม่พอ ฝ่ายชิลียังเดินหน้าบรรจุเรื่องปิสโกเข้าไว้ในความตกลงทางการค้ากับสหภาพยุโรป แคนาดา เม๊กซิโก สหรัฐฯ นิวซีแลนด์ และอีกหลายประเทศ ให้ยอมรับว่าปิสโกมีแหล่งกำเนิดในชิลี และไม่ให้เรียกผลิตภัณฑ์ประเภทเดียวกันนี้ที่ผลิตในเปรูว่าปิสโก ข้างเปรูก็ใช่ย่อย ดำเนินการจดทะเบียนปิสโกของตนกับองค์การทรัพย์สินทางปัญญา และมิตรประเทศต่าง ๆ เป็นพัลวัน ดังนั้น เห็นทีว่าเรื่องของปิสโก ซาวร์ คงจะยังคาใจเปรูและชิลีต่อไปโดยไม่จบลงง่าย ๆ หรอกครับ

            เขียนถึงปิสโก ซาวร์ อยู่ดี ๆ แต่ทำไมใจผมไพล่ไปนึกถึงเขาพระวิหารขึ้นมาได้ ก็ไม่ทราบเหมือนกัน

 

                                                   ................................

 

                                            

 

                       ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ กรกฎาคม พ.ศ. 2551

 

 

             ภาพจาก http://www.mapsofworld.com, www.american.edu

        

           

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ