ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


รักคือ... article
 
 
 

            คนที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไป น่าจะคุ้นตากับการ์ตูนลายเส้นสะอาด ๆ 1 คอลัมน์ ที่มีตัวการ์ตูนหลัก 2 ตัวเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฏชื่อเสียงเรียงนาม ตัวการ์ตูนชายมีผมสั้นสีดำ ส่วนตัวการ์ตูนหญิงไว้ผมยาวสีอ่อน ทั้งคู่อยู่ในวัยหนุ่มสาว ไม่สวมเสื้อผ้าแต่ก็ไม่สื่อแสดงไปในทางเพศหากแต่มุ่งเสนอทัศนะของความรักในแง่มุมและสถานะต่าง ๆ ตั้งแต่แรกพบ เด็กหนุ่มเด็กสาว จนถึงสามีภรรยา ซึ่งบางครั้งอาจมีตัวการ์ตูนเด็กหญิงเด็กชายซึ่งเป็นลูกของการ์ตูนชายหญิง สุนัข หรือตัวการ์ตูนประกอบอื่น ๆ บ้าง แต่ที่เป็นจุดเดินของการ์ตูนชุดนี้ก็คือมุมบนด้านขวาจะมีตัวหนังสือภาษาอังกฤษขนาดใหญ่ว่า  Love is.. หรือ ความรัก คือ...และใต้รูปตรงกลางคอลัมน์จะมีประโยคสั้น ๆ เกี่ยวกับความรัก เช่น “...when he sees you again…again…and again…and again…”การที่เขามาหาคุณครั้งแล้วครั้งเล่า หรือ “…turning his head” เมื่อเขาเหลียวมา กับลายเซ็นว่า Kimที่ใต้ภาพ

            การ์ตูน Love is... กำเนิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 โดย Kim Grove ศิลปินชาวนิวซีแลนด์ จากการเขียนการ์ตูนและข้อความสั้น ๆ เกี่ยวกับความรักในสมุดบันทึก สำหรับชายคนรักคือ Roberto Casali ซึ่งต่อมาทั้งคู่ได้แต่งงานกัน การ์ตูนชุดนี้ถูกพิมพ์เผยแพร่ในปี 1970 และบทที่โด่งดังที่สุด ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้แก่ Kim เป็นอย่างมาก คือ “Love is…being able to say you are sorry”  ความรัก คือ..การกล้าที่จะเอ่ยคำว่าเสียใจ ซึ่งลงพิมพ์ในปี 1972 และได้รับการถ่ายทอดในการ์ดและของที่ระลึกต่าง ๆ ทั่วโลก

            Kim Casali เสียชีวิตในปี 1997 และลูกชาย คือ Stefano ได้ร่วมกับ Bill Asprey นักเขียนภาพลายเส้น สืบสานงานชุด Love is…ต่อมา โดยใช้ชื่อในการเขียนร่วมกันว่า Minikim

            หากจะถามว่าอะไรคือเสน่ห์ของ Love is…ที่ครองใจคนนับล้านมาเป็นเวลานาน คำตอบก็น่าจะเป็นการนำสิ่งที่เป็นนามธรรมมาบอกเล่าให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมด้วยวิธีการที่เรียบง่ายและเป็นธรรมชาติ จริงอยู่ว่าความรักเป็นเรื่องเก่า อย่างน้อย ๆ ก็คงอยู่คู่กับมนุษย์มาตั้งแต่ยุคหิน และ

ก็มีคนเคยพูดถึงความรักเอาไว้มากมายมาแต่ดึกดำบรรพ์ เท่าที่ผ่านหูผ่านตากันบ่อย ๆ ก็อย่างเช่นรักแท้มีสีดำเหมือนสีศอพระศิวะ (ที่ทรงดื่มพิษเพื่อรักษาโลก), ความรักเหมือนโคถึก กำลังคึกก็โลดไป หรือ ความรักเหมือนโรคา บันดาลตาให้มืดมน หรือ ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ ซึ่งก็ไม่น่าจะช่วยให้เข้าใจความรักหรือแสดงความรักออกมาได้ชัดเจนเท่า Love is ...ของคุณ Kim

            จริง ๆ แล้ว คงไม่ใช่แค่เรื่องความรักเท่านั้นที่มีปัญหาในการแปลความจากนามธรรมเป็นรูปธรรม หรือแปลงสัญญาณจากความคิดให้เป็นการกระทำ ขึ้นชื่อว่า”ความ” ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น ความดี ความซื่อสัตย์ ความงาม ความจริง ความกล้า ความเก่ง ฯลฯ ก็คงไม่พ้นจากข้อจำกัดและเงื่อนไขข้างต้นไปได้ และถ้ายิ่งมีการกำหนดกฏเกณฑ์หรือมาตรการวัดสิ่งที่เป็นรูปธรรมดังกล่าวก็ยิ่งเป็นเรื่องที่ยากขึ้นไปอีกหลายเท่า สมมุติว่าจะพูดถึงความดีก็คงจะต้องจาระไนว่าอะไรคือสิ่งที่เป็นความดี ขณะเดียวกันก็ต้องสาธยายให้เห็นว่าอะไรบ้างที่ไม่ใช่ความดี หนักไปกว่านั้นก็คือระดับของความดีและความไม่ดี และมาตรฐานที่ต่างกันของความดีและความไม่ดีในแต่ละท้องถิ่น

            ย้อนกลับมาที่ Love is…อีกครั้ง เมื่อย้อนคิดว่าทำไมบทที่ว่า “ความรัก คือ...การกล้าที่จะเอ่ยคำว่าเสียใจ” ถึงได้ดังก้องโลก ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นเพราะคุณ Kim เธอนำเรื่องที่ยากยิ่งอย่างหนึ่งของคนเรามาบอกเล่าให้ดูเป็นเรื่องที่ง่าย - คนเราทุกคนต่างล้วนเคยทำสิ่งที่ผิดพลาดไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่เจตนาก็ตาม แต่การกล้ารับผิดในสิ่งที่ตนทำกลับเป็นสิ่งที่ยากเย็นแสนเข็ญเสียนี่กระไรทั้ง ๆ ที่ใช้ถ้อยคำเพียงไม่กี่คำเท่านั้น และความรักของหลายต่อหลายคู่ต้องจบลงเพียงเพราะการที่อีกฝ่ายหนึ่งไม่กล้าที่จะเอ่ยคำ ๆ นี้ออกมา ดังนั้น การที่คุณ Kim นำเรื่องนี้มาเป็นข้อหนึ่งของความรัก จึงตรงใจทั้งคนที่กระทำและได้รับผลจากการกระทำนั้น ๆ ยิ่งเมื่อมีการนำไปทำการ์ดหรือของที่ระลึกอื่น ๆ ยิ่งสร้างความสะดวกใจและสะดวกปากขึ้นไปอีก เพราะอาศัยแค่ส่งการ์ดหรือของขวัญของที่ระลึกที่มีข้อความว่า “ความรัก คือ...การกล้าที่จะเอ่ยคำว่าเสียใจ” ไปให้ก็ได้

            ผมไม่ทราบว่า คุณ Kim เธอเขียน Love is…ที่ว่า “Love is…being able to forgive”  ไว้ด้วยหรือไม่ แต่ ความเสียใจ กับ การให้อภัย เป็นเรื่องที่ควรคู่กัน และต้องใช้กำลังใจและความกล้าพอ ๆ กัน

และเมืองไทยเวลานี้ ก็ต้องการทั้งความกล้าที่จะแสดงความเสียใจ และความกล้าที่จะให้อภัย เป็นอย่างมากเลยล่ะครับ

 

                                    .....................................

 

                                            

 

                        ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ กรกฎาคม พ.ศ. 2551

 

 

                      ภาพจาก   http://en.wikipedia.org/  , www.buy.com

           


 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ