ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


Guess Who´s Coming to Dinner article
 
 

          ในบรรดานักแสดงผิวดำของฮอลลีวู้ด ต้องนับเนื่องซิดนีย์ ปอยติเอร์ (Sydney Poitier) ในฐานะผู้ปลดปล่อยการกีดกั้นทางผิวในวงการบันเทิง และสามารถฟันฝ่าอคติของคนผิวขาวซึ่งกุมอำนาจในอาณาจักรฮอลลีวู้ด ขึ้นไปถึงขั้นที่ได้รับบทนำในภาพยนต์หลายเรื่อง รวมทั้งคว้ารางวัลออสการ์อันทรงเกียรติไปครองอย่างเต็มภาคภูมิ

            ตลอดระยะเวลา 40 กว่าปีในชีวิตการแสดง ปอยติเอร์ได้สร้างประวัติการณ์ไว้มากมาย

เขาเป็นดาราผิวดำคนแรกที่ได้รับรางวัลจากการประกวดภาพยนต์นานาชาติที่เวนิส ในปี

1957 จากภาพยนต์เรื่อง Something of Value เป็นดาราผิวสีคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ประเภทดารานำฝ่ายชาย จากภาพยนต์เรื่อง The Defiant Ones เป็นดาราผิวดำคนแรกที่ได้รับบทพระเอกในภาพยนต์ประเภทโรแมนติค เรื่อง Paris Blues ในปี 1961เป็นดาราผิวดำคนแรกที่ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ ประเภทดารานำฝ่ายชาย จากภาพยนต์เรื่อง Lilies of the Fields ในปี 1963  ต่อมาในปี 1968 ก็เป็นดาราผิวดำคนแรกที่ขึ้นอันดับหนึ่งของบ๊อกซ์ออฟฟิซ  เมื่อสร้างหนังเรื่องเอง ปอยติเอร์ก็กำหนดนโยบายในการจ้างทีมงานที่เป็นคนดำอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง และยังสร้างภาพยนต์ต่อต้านลัทธิเหยียดผิวของแอฟริกาใต้ เรื่อง Wilby Conspiracy ในปี 1975

            หลายคนยังจดจำซิดนีย์ ปอยติเอร์ จาก The Blackboard Jungle (1955)

 In The Heat of the Night (1967) หรือ To Sir, with Love (1967) แต่ภาพยนต์ที่ผู้ชมไม่มีวันลืมเลือน คือ Guess Who’s Coming to Dinner (1967) ที่สั่นสะเทือนสังคมอเมริกันยุคนั้นเป็นอย่างมาก

            พล๊อตของภาพยนต์เรื่อง Guess Who’s Coming to Dinner เป็นเรื่องของหญิงสาวอเมริกันผิวขาวคนหนึ่งซึ่งไปพบรักกับนายแพทย์หนุ่มผิวดำ ที่ฮาวาย ระหว่างที่เธอเดินทางไปพักผ่อนที่นั่น และตกลงใจที่จะแต่งงานกับเขา ทั้ง ๆ ที่รู้จักกันเพียงระยะเวลาอันสั้น หัวใจของเรื่องอยู่ตรงที่หญิงสาวพาชายคนรักต่างผิวไปรับประทานอาหารค่ำที่บ้านเพื่อทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเธอ และปฏิกริยาที่ได้รับจากคอบครัวรวมทั้งเพื่อนฝูงและทุกคนที่เกี่ยวข้อง

            หากมองด้วยสายตาและความรู้สึกของคนใน พ.ศ.นี้  ภาพยนต์เรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรที่น่าสนใจนัก และติดจะออกไปทางละครทีวีไทยประเภทหนุ่มลูกทุ่งกับสาวกรุงเทพฯ ด้วยซ้ำ แต่ถ้าเรามองย้อนกลับไปอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 ที่ยังมีการแบ่งแยกผิวอย่างรุนแรง การจำกัดการศึกษา การประกอบอาชีพและบทบาททางสังคมของคนผิวดำ กฏหมายห้ามแต่งงานระหว่างคนผิวขาวกับผิวดำใน 17 รัฐทางภาคใต้ เป็นต้น รวมถึงขบวนการเรียกร้องสิทธิมนุษยชนที่มีมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ และมัลคอล์ม เอ๊กซ์ เป็นผู้นำคนสำคัญ ก็คงจะเห็นได้ชัดเจนว่าการนำความรักต่างผิวที่แฝงไว้ด้วยประเด็นความขัดแย้งทางสังคม วัฒนธรรม การเมือง เผ่าพันธุ์ และฉันทาคติ ออกมาสู่สายตาของผู้ชมทั่วประเทศและทั่วโลกนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ง่ายดายเลย โดยเฉพาะในห้วงปี 1966-1968 นั้น เป็นช่วงเวลาที่มีผู้วิเคราะห์ไว้ว่าคนอเมริกันมีความขัดแย้งทางความคิดสูงมาก เนื่องจากเป็นระยะที่อเมริกันจมปลักอยู่ในสงครามเวียดนาม โดยคนรุ่นเก่าที่ยังติดยึดอยู่ในอดีตอันหอมหวานและชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของอเมริกันในสงครามโลกพากันสนับสนุนสงครามอันบ้าคลั่ง ขณะที่คนรุ่นใหม่ที่เกิดหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เริ่มสับสนและไม่แน่ใจในวิถีที่เป็นอยู่ ส่วนหนึ่งหลีกหนีจากสังคมไปสู่กลิ่นอายของยาเสพติด เสียงเพลง และกามารมย์ และอีกส่วนกลายเป็นนักต่อต้านสังคม ที่เรียกร้องความเสมอภาค ความเท่าเทียมทางเพศระหว่างหญิงกับชาย และเสรีภาพของรักร่วมเพศ

            ภาพยนต์เรื่อง Guess Who’s Coming to Dinner ได้รับเสียงวิพากษ์อย่างมากมายซึ่งส่วนใหญ่เป็นไปในทางชื่นชม และประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยแคธารีน เฮปเบิร์น ได้รับรางวัลออสการ์ ประเภทดารานำฝ่ายหญิง นอกเหนือไปจากรางวัลบทภาพยนต์ ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และในปี 1998 ได้รับการคัดเลือกจากสถาบันภาพยนต์อเมริกัน ให้เป็น 1 ในภาพยนต์ 100 เรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 100 ปี

            ในปีนี้ Guess Who’s Coming to Dinner  มีอายุ 41 ปี และภาพในอดีตได้ย้อน

กลับมาสู่ความเป็นจริงในปัจจุบันอีกครั้ง สหรัฐฯ ต้องเผชิญกับปัญหาอันใหญ่หลวงที่รุมเร้ารอบด้าน ทั้งเรื่องราคาน้ำมัน ภัยจากการก่อการร้าย วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจ รวมทั้งการติดหล่มในสงครามอิรักและอัฟกานิสถาน ความคิดที่แตกต่าง และสับสนของคนในสังคม

            คำถามหนึ่งซึ่งเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ ก็คือ 40 ปี หลังการเสียชีวิตของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง คนผิวสีในอเมริกาได้รับการปฏิบัติอย่างเสมอภาคแล้วหรือยัง? และอีกคำถามที่ตามมาก็คือ จริง ๆ แล้ว พ่อแม่คนอเมริกันผิวขาวจะรับได้ไหมหากลูกสาวของตนจะพาคนรักที่เป็นผิวดำมาทานอาหารค่ำที่บ้าน?

            และ Guess Who’s Coming to Dinner ก็กำลังเป็นคำถามที่คนอเมริกันกำลังทายใจและถามใจตัวเอง สำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนี้

                                                .....................................

           

                                            

 

                        ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

 

 

                                ภาพจาก  www.soundtrackfan.com

           


 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ