ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


โคลัมเบีย article
 
           

            เมื่อเอ่ยถึงประเทศโคลอมเบีย บางคนอาจจะนึกถึงสาวงามตาคม ผิวคล้ำ หน้าเข้มบนเวทีประกวดความงาม ขณะที่บางคนอาจจะนึกถึงกาแฟรสเข้ม กลิ่นหอมกรุ่น แต่อีกหลาย ๆ คน โดยเฉพาะที่คุ้นเคยกับทวีปอเมริกาใต้จะนึกภาวนาไม่ให้ตัวเองมีอันต้องย่างกรายเข้าไปใกล้ดินแดนแห่งนี้

โคลอมเบียเป็นประเทศที่อยู่ทางเหนือสุดของทวีปอเมริกาใต้ และเป็นช่องทางผ่านไปสู่กลุ่มประเทศอเมริกากลางและทวีปอเมริกาเหนือ เป็นประเทศที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 4 ในอเมริกาใต้และอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ทั้งน้ำมัน ทองคำ เงิน ปลาตินั่ม มรกต และถ่านหิน

แต่จากการที่ที่ดินและเศรษฐกิจส่วนใหญ่ตกอยู่ในมือของคนเชื้อสายสเปนเพียงจำนวนน้อย ขณะที่ชาวอินเดียนพื้นเมืองเจ้าของถิ่นเดิมและคนผิวดำอดีตทาสจากอาฟริกา กว่า 40 ล้านคน ซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ มีสภาพความเป็นอยู่ที่ยากจนแร้นแค้น ปัญหาดังกล่าวได้นำไปสู่ความขัดแย้งทางการเมืองและสังคมอย่างรุนแรง จนมีการจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธขึ้นต่อต้านรัฐบาลและแบ่งแยกพื้นที่เป็นเขตครอบครองของกลุ่มต่าง ๆ  ทำให้โคลอมเบียกลายเป็นประเทศที่ขาดเสถียรภาพและมีความไม่ปลอดภัยสูงสุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา ประมาณว่าในปัจจุบันมีเหยื่อที่ถูกผู้ก่อการร้ายกลุ่มต่าง ๆ ในโคลัมเบียลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่หรือจับเป็นตัวประกันกว่า 3,000 คน และกิจการค้ายาเสพติดโดยเฉพาะโคเคนในโคลอมเบียเองก็มีมูลค่าหลายพันล้านดอลล่าร์ โดยมีตลาดใหญ่อยู่ในสหรัฐฯ

            กองกำลังที่สำคัญในโคลอมเบียมีอยู่ด้วยกัน 3 กลุ่ม กลุ่มใหญ่ที่สุดคือ The Revolutionary Armed Forces of Colombia หรือ Farc ซึ่งก่อตั้งในปี 1964 โดยมีเจตน์จำนงในการโค่นล้มรัฐบาลด้วยกำลังอาวุธ และจัดตั้งรัฐบาลในแนวมาร์กซิสต์ แต่ในทศวรรษ 1990 เมื่อถูกกองกำลังฝ่ายขวาโจมตีอย่างหนัก Farc ก็เข้าไปเกี่ยวข้องกับขบวนการค้ายาเสพติดเพื่อหาเงินมาใช้ในการรณรงค์ต่อสู้ แต่ปัจจุบันอุดมการณ์ของ Farc ได้แปรเปลี่ยนจากการเมือง ไปสู่การแสวงหารายได้จากการค้ายาเสพติด และเรียกค่าไถ่ เป็นหลัก และยึดครองพื้นที่ประมาณ 1 ใน 3 ของโคลอมเบีย โดยมีฐานที่มั่นอยู่ทางภาคตะวันออก และภาคใต้ของประเทศ ประกอบด้วยกำลังประมาณ 9,000 คน

            รองลงมาได้แก่ National Liberation Army หรือ ELN ก่อตั้งในปี 1965

โดยปัญญาชนฝ่ายซ้ายที่ได้แรงบันดาลใจจากการปฏิวัติในคิวบา ELN อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวและเรียกค่าไถ่ส่วนใหญ่ในโคลอมเบีย แต่ในช่วงหลังเริ่มเข้าไปมีบทบาทในการค้ายาเสพติดเช่นเดียวกับ Farc เป้าหมายในการโจมตีของกองกำลังนี้มุ่งไปที่สถานที่ตั้งของราชการและเอกชนเช่นบริษัทน้ำมัน มากกว่าการปะทะกับทหารรัฐบาลโดยตรง  ELN มีกำลังประมาณ 3,000 คน

            United Self Defence Forces of Colombia (AUC) คือกองกำลังที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 เป็นกองกำลังขวาพิฆาตซ้าย ที่ก่อตั้งในปี 1997 โดยนักค้ายาเสพติด และเจ้าของที่ดิน เพื่อป้องกันตนเองจากการถูกลักพาตัวและก่อการร้าย สมาชิกส่วนใหญ่เป็นทหารนอกราชการ โดยได้รับการสนับสนุนจากกองทัพและนักการเมืองโคลอมเบีย

AUC ครอบครองพื้นที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของโคลอมเบีย นอกจากทำหน้าที่องครักษ์พิทักษ์นายทุน และค้ายาเสพติดแล้ว ภารกิจสำคัญอีกประการหนึ่งของ AUC คือการลอบสังหารฝ่ายซ้าย

            ในปี 2003 ผู้นำ AUC ได้ยอมมอบตัวกับทางการและสลายกองกำลังของตน เพื่อแลกกับการลดหย่อนผ่อนโทษ แต่ความสงบก็มีอยู่ได้มานาน เพราะบรรดาพลพรรค AUC ได้ก่อความความเหตุการณ์รุนแรงขึ้นมาใหม่ เพื่อเรียกร้องให้มีการนิรโทษกรรมแก่พวกตน

            ต่อมาในปีนี้ ทางการโคลอมเบียได้ส่งตัวอดีตผู้นำ AUC จำนวน 15 คน ให้สหรัฐฯเนื่องจากพัวพันในคดีค้ายาเสพติด และเป็นที่คาดหมายว่าจะมีการสืบสาวไปถึงนักการเมืองที่อยู่เบื้องหลัง AUC ด้วย

            เมื่อประธานาธิบดี อัลวาโร อูริเบ (Alvaro Uribe) ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

โคลอมเบียสมัยแรก ในปี 2002 โดยได้รับความสนับสนุนจากฝ่ายขวา อูริเบได้ดำเนินการ

ปราบปรามกองกำลังนอกกฏหมายทั้งซ้ายและขวาอย่างจริงจัง ส่งผลให้คดีลักพาตัวลดฮวบลง และถึงแม้ว่าการสู้รบจะยังคงดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่อูริเบก็ได้รับคะแนนนิยมเป็นอย่างมาก

            อูริเบทุ่มเทงบประมาณให้กับทหารและตำรวจ ติดอาวุธให้กับประชาอาสา และใช้มาตรการต่าง ๆ เพื่อจัดการกับกลุ่มผู้ก่อการร้าย รวมทั้งออกกฏหมายต่อต้านการก่อการร้ายซึ่งให้อำนาจกองทัพในการจับกุมและลงโทษผู้ต้องสงสัย ขณะเดียวกันก็เปิดการเจรจากับบรรดากองกำลังกลุ่มต่าง ๆ จนผู้นำ AUC ยอมมอบตัวและสลายกำลังลง

            แม้ว่าแนวทางของอูริเบจะเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางและเชื่อว่าจะนำไปสู่การยุติความรุนแรงในโคลอมเบียลงได้ แต่ก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งกับเวเนซูเอล่าซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่มีพรมแดนติดต่อกันและมีแนวคิดที่ต่างขั้ว โดยประธานาธิบดีอูโก วาเวซ (Hogo Chavez) แห่งเวเนซูเอล่ามองว่า อูริเบทำตัวเป็นมหามิตรกับสหรัฐฯ และเป็นหัวหอกของสหรัฐฯ ในภูมิภาคที่ โอนเอียงไปทางซ้าย

     ก่อนหมดวาระการเป็นประธานาธิบดีสมัยแรก ในเดือนพฤษภาคม 2006 อูริเบประกาศว่าเขาต้องการเวลาอยู่ในตำแหน่งประธานาธิบดีอีก 1 สมัย เพื่อแก้ไขปัญหาการก่อการร้ายในโคลอมเบีย ซึ่งก็ได้รับการตอบสนองจากชาวโคลอมเบียที่ตกอยู่ในฝันร้ายมานานกว่า 40 ปี เป็นอย่างดี

 

                                                .....................................

           

                                            

 

                        ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

 

 

                                     ภาพจาก  www.alllatino.net

           


 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ