ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


วันของพ่อ article
   

           

           วันที่ 5 ธันวาคม ซึ่งจะเวียนมาบรรจบในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ นับเป็นวันสำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวไทยและชาติไทย เพราะนอกจากจะเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ซึ่งจะทรงเจริญพระชนมายุ 81 พรรษาในปีนี้แล้ว ยังเป็นวันชาติ และวันพ่อแห่งชาติ ซึ่งทั้งสามวาระล้วนแต่มีความสำคัญและความผูกพันต่อชีวิตและจิตใจของคนไทยทุกคน

            พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเป็นพระโอรสองค์เล็กในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศ อดุลยเดชวิกรม บรมราชชนก กับสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชนนี พระราชสมภพ ณ รัฐแมสซาจูเซต สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2470 เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระเชษฐาธิราช เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ.2488

            ตลอดระยะเวลา 63 ปีที่ครองราชย์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจเพื่อประโยชน์สุขของอาณาประชาราษฏร์ สมตามพระราชปณิธานในพระปฐมบรมราชโองการที่ว่า “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม เพื่อประโยชน์สุขของมหาชนชาวสยาม” พระองค์ได้เสด็จพะราชดำเนินเยี่ยมเยียนราษฏรทุกท้องที่แม้ในถิ่นที่ทุรกันดาร และทรงนำปัญหาต่าง ๆ ที่ราษฏรประสบอยู่มาพิจารณาหาทางแก้ไขอย่างจริงจัง ซึ่งก่อให้เกิดโครงการต่าง ๆ ในพระราชดำริเป็นจำนวนมาก อาทิโครงการพัฒนาที่ดินทำกิน โครงการพัฒนาแหล่งน้ำ โครงการฝนหลวง โครงการปลูกพืชทดแทนฯ โครงการเลี้ยงสัตว์ โครงการสหกรณ์การเกษตร โครงการด้านการศึกษา และโครงการด้านสาธารณสุข ฯลฯ เพื่อพัฒนาชีวิตและความเป็นอยู่ของพสกนิกรอย่างต่อเนื่อง จนทรงได้รับการยกย่องว่าเป็น “พระมหากษัตริย์ที่ทรงงานหนักที่สุดในโลก”

            ในเรื่องของวันชาตินั้น ประเทศไทยแต่เดิมไม่ปรากฏว่ามีวันชาติ  จนกระทั่งถึงสมัย พ.อ.พระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี  ลงวันที่ 18 กรกฏาคม 2481กำหนดให้วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติ เพื่อรำลึกถึงการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ.2475  แต่มาเริ่มมีการฉลองวันชาติเป็นครั้งแรก ในปี 2482 ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี

            วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติของไทยมาเป็นเวลา 21 ปี จนถึงสมัยจอมพลสฤษฏิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 21 พฤษภาคม 2551 มีความโดยสรุปว่า ตามที่ประชาชนและหนังสือพิมพ์ได้เสนอหลายครั้งหลายคราวถึงความเหมาะสมในการที่กำหนดให้วันที่ 24มิถุนายน เป็นวันชาติ คณะรัฐมนตรีจึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการคณะหนึ่ง อันมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงษ์ประพันธ์  รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธาน เพื่อพิจารณาเรื่องดังกล่าว  คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า “เพื่อให้เป็นไปตามขยบประเพณีของประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และเป็นหลักการสมัครสมานสามัคคีร่วมใจของบุคคลในชาติโดยทั่วกัน จึงสมควรถือเอาวันพระราชสมภพของพระมหากษัตริย์เป็นวันเฉลิมฉลองของชาติไทยต่อไป โดยยกเลิกวันชาติ วันที่ 24 มิถุนายน เสีย” ดังนั้น จึงถือว่าวันที่ 5 ธันวาคม เป็นวันชาติ นับแต่ปี 2503 เป็นต้นมา

            สำหรับวันพ่อแห่งชาตินั้น เริ่มขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2523 โดยคุณหญิงเนื้อทิพย์เสมรสุต นายกสมาคมผู้อาสาสมัครและช่วยการศึกษา เป็นผู้ริเริ่มขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในฐานะ “พ่อแห่งชาติ” และมีการจัดงานวันพ่อแห่งชาติ เพื่อแสดงถึงความสำคัญของพ่อ และให้ผู้เป็นลูกได้รำลึกถึงพระคุณของพ่อและแสดงความกตัญญูกตเวที

            ดังนั้น วันที่ 5 ธันวาคม จึงเป็นวันที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับคนไทย ทั้งต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ต่อชาติ และต่อพ่อ และในวันที่ 5 ธันวาคม ปีนี้ ที่จะเวียนมาบรรจบในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ เราในฐานะคนไทยที่พึ่งร่มพระบรมโพธิสมภารปกเกล้าปกกระหม่อม ได้เคยถามตัวเองบ้างไหมครับว่าเราได้ทำอะไรเพื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าเจ้าอยู่หัว

            เพื่อชาติ

            และเพื่อพ่อของเราทุกคน หรือยัง?

 

  
                                                        ..................................... 

                                                    

                                             ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก พ.ศ. 2551

 

 

   ภาพจาก http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=yyswim&group=6

           


 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ