ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article

 

                

          ผมมีความเชื่อว่า  พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้ตกยุคไปแล้ว นับแต่วันที่คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้ก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จากแรงผลักดันของฝ่ายต่าง ๆ ที่อยู่ตรงข้ามกับคุณทักษิณฯ โดยเฉพาะการสลับร่างสร้างขั้วใหม่ของกลุ่มการเมืองที่เคยอยู่ภายใต้ปีกของพรรคพลังประชาชน แม้ว่าการเป็นนายกรัฐมนตรีของคุณอภิสิทธิ์ฯ จะเป็นคนละเรื่องกับการเป็นรัฐบาลของพรรคประชาธิปัตย์ก็ตามที

            ชัยชนะของพรรคพลังประชาชนในการเลือกตั้งเมื่อต้นปี 2551 ไม่สามารถช่วยให้คุณทักษิณฯ พ้นจากความมัวหมองต่าง ๆ ซึ่งเกิดขึ้นในสมัยที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีได้ ไม่ว่าความมัวหมองเหล่านั้นจะเป็นสนิมที่เกิดแต่เนื้อในตน หรือสีสันที่ถูกป้ายทาอยู่ภายนอก จนในที่สุดคุณทักษิณฯ ก็ต้องเดินทางออกนอกประเทศอีกครั้ง โดยในครั้งนี้อยู่ในฐานะผู้หลบหนีคดีอาญามิใช่อดีตผู้นำทางการเมืองที่ถูกรัฐประหาร ซึ่งสองฐานะนี้มีความแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน ทั้งในสายตาคนไทยและคนต่างชาติ

            ความผิดพลาดประการสำคัญของพรรคพลังประชาชน ก็คือการไม่สามารถสร้างความเชื่อมั่นแก่ประชาชนได้ ไม่ว่าจะเป็นตัวบุคคลที่เข้ามาร่วมรัฐบาล การแก้ไขปัญหาความขัดแย้งภายในประเทศ ภาพลักษณ์ของประเทศไทยในเวทีโลก รวมถึงความล้มเหลวในการบริหารราชการแผ่นดิน จนในที่สุดต้องอาศัยกลุ่มคนเสื้อแดงเป็นแกนนำในความเคลื่อนไหวต่าง ๆ อันนำมาซึงความเสื่อมสลายของรัฐบาลจากพรรคพลังประชาชนและตัวคุณทักษิณฯ เองในที่สุด

            ถ้าจะถามว่าความพ่ายแพ้ของคุณทักษิณฯ มาจากแรงต่อต้านของกลุ่มคนเสื้อเหลืองหรือไม่? ผมคิดว่าจริง ๆ แล้ว สิ่งที่เอาชนะคุณทักษิณฯ ได้ก็คือธรรมชาติที่สำคัญของคนไทย ที่ ไม่ชอบความยืดเยื้อ ยุ่งยาก และความชุลมุนวุ่นวาย คนไทยแม้จะเป็นคนที่มีความอดทนสูง และไม่ชอบแสดงความรู้สึกภายในออกมา แต่เมื่อถึงจุดหนึ่งที่คืดว่ามากเกินไปแล้ว หรือนานเกินไปแล้วคนไทยก็ต้องการให้เรื่องมันจบ ๆ ลงเสียที โดยไม่คำนึงถึงวิธีการในการจบปัญหาหรือผลลัพธ์ที่จะตามมา จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีเสียงสอดประสานในการเรียกหารัฐบาลแห่งชาติ หรือสิ่งที่ตรงข้ามกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยเช่นการปฏิวัติรัฐประหาร หลังกลุ่มพันธมิตรฯ ยึดทำเนียบรัฐบาลและยื้อสถานการณ์ไว้ได้เป็นแรมเดือน

            สภาพการณ์ทางการเมืองไทยในเวลานี้ หากจะมองว่ารัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ฯ เป็นรัฐบาล ”มือใหม่หัดขับ” ก็ต้องยอมรับความจริงว่าพรรคเพื่อไทยก็เป็น “มือใหม่หัดค้าน” เช่นเดียวกัน แม้จะมีอดีตดาวสภาอย่าง ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง เป็นตัวหลัก แต่คุณเฉลิมฯ ในวันนี้ก็ไม่ใช่คุณเฉลิมฯ ในยุค “เหลิมดาวเทียม” อีกต่อไปแล้ว และหากจะอาศัย นปช.ให้ออกมาเป็นตัวเต้นตัวตีอีก ภาพของ นปช.ที่จะปรากฏในเมื่อไม่มีความเคลื่อนไหวของกลุ่มพันธมิตรฯ หรือการปฏิวัติฯ อย่างเป็นรูปธรรมก็คือภาพของแก๊งค์กวนเมือง ซึ่งย่อมทำให้ภาพของคุณทักษิณฯ เสื่อมโทรมลงไปด้วย

            ผมมีความเชื่อต่อไปว่า ในการเลือกตั้งทั่วไปคราวหน้า โดยกลไกต่าง ๆ จะทำให้ไม่มีพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งครองเสียงข้างมากโดยเด็ดขาดเฉกเช่นที่พรรคไทยรักไทยเคยทำมาในอดีต และการเมืองไทยก็จะอยู่ในรูปของรัฐบาลผสมที่ขาดความเป็นเอกภาพและเสถียรภาพ ขณะที่องค์กรอิสระจะมีความเข้มแข็งขึ้น นั่นหมายถึงว่าโอกาสของคุณทักษิณฯ ย่อมหมดสิ้นไปด้วย ไม่ว่าจะในการกลับมามีบทบาททางการเมืองเมื่อพ้นระยะเวลา 5 ปีที่ถูกเพิกถอนสิทธิ์ หรือแม้แต่การต่อสู้ในคดีความต่าง ๆ

            ผมไม่แน่ใจว่าคุณทักษิณฯ จะเป็นคนประเภทที่ยังหลงใหลในวันเก่าคืนก่อน ที่เรียกกันว่า “The Good Old Days” หรือฝังใจในนิยายกำลังภายในประเภท “ลูกผู้ชาย ฆ่าได้หยามไม่ได้” และ “100  ปี ก็ไม่สายสำหรับการแก้แค้น” แต่ ตลอดเวลาที่อยู่ในวังวนแห่งการเมือง ทั้งในจุดที่สูงสุดจนต่ำสุด ผมคิดว่าคุณทักษิณฯ น่าจะตระหนักถึงสัจธรรมของการเมืองแบบไทย ๆได้อย่างถ่องแท้ และก็น่าจะละวางสิ่งที่เคยยึดถือลงได้แล้ว เพราะแม่น้ำบางสายนั้นไม่มีวันไหลทวนหรอกครับ

 

  
                                                        ..................................... 

                                                    

                            ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552

 

 

                               ภาพจาก   http://th.wikipedia.org

 


 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ