ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


คนรุ่นที่ถูกลักพา article

 

                

         

ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจกับญาติพี่น้องผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์วันส่งท้ายปีเก่าที่ซันติก้าผับ และขอให้ผู้ที่จากไปจงไปสู่สุคติในสัมปรายภพ

            ก่อนสิ้นปี 2551 ผมได้ดูภาพยนต์เรื่อง “ออสเตรเลีย” ที่นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน กับ ฮิวจ์แจ๊คแมน ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชนอะบอริจิ้นส์ โดยเฉพาะรุ่นที่เรียกกันว่า “คนรุ่นที่ถูกลักพา” (The Stolen Generation) จึงขอนำเรื่องราวที่น่าสนใจเกี่ยวกับชนเผ่านี้และเหตุการณ์ดังกล่าวมาเล่าสู่กันฟัง

            ทวีปออสเตรเลียก่อนที่คนผิวขาวจะเดินทางไปถึง เป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองที่เรียกว่า อะบอริจิ้นส์ (Aborigins) คนเหล่านี้มีโครงหน้าคล้ายมนุษย์ในยุคหิน โหนกแก้มสูง เบ้าตาลึก ผิวคล้ำ มีความเป็นอยู่แบบดั้งเดิม ด้วยวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและเป็นอิสระอยู่กับธรรมชาติ พวกเขาจับปลาล่าสัตว์ และเก็บพืชผักที่ขึ้นอยู่ทั่วไปเป็นอาหาร เร่ร่อนไม่เป็นหลักแหล่งไปทั่วดินแนอันกว้างใหญ่ โดยพื้นฐานเป็นคนที่มีจิตใจดีและเป็นมิตร

            เมื่อกัปตันเจมส์ คุกส์ ล่องเรือมาพบเกาะทัสแมเนีย และสำรวจพบทวีปออสเตรเลียนั้น ชาวอะบอริจินส์ได้ต้อนรับนักเดินเรือชาวอังกฤษเป็นอย่างดี แต่ภายหลังที่อังกฤษได้ยึดครองดินแดนแห่งนี้เป็นอาณานิคม และส่งคนรุ่นแรกที่เป็นพวกนักโทษเข้มาบุกเบิก ความสงบสุขของชาวอะบอริจินส์ก็หมดสิ้นไป จำนวนประชากรชาวอะบอริจินส์ลดลงอย่างรวดเร็ว จากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของคนผิวขาว และความไม่เป็นธรรมในทุกด้าน ทั้ง ๆ ที่ออสเตรเลียอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาตินานาชนิด แต่ชาวอะบอริจินส์กลับตกอยู่ในสภาพที่ยากจนข่นแค้น ขาดการศึกษา ขาดสุขอนามัยและการสาธารณสุข ไม่มีงานทำ และส่วนหนึ่งกลายเป็นคนที่ติดสุราเรื้อรัง จนเสียชีวิตก่อนวัยอันสมควร

            ที่น่าสลดใจที่สุดคือการออกกฏหมายเพื่อกำจัดชาวอะบอริจินส์โดยตรง ในช่วง ค.ศ.1869-1969 ส่งผลให้เด็ก ๆ ชาวอะบอริจินส์รวมทั้งลูกผสมนับแสนคนถูกพรากจากครอบครัวไปอยู่ในสถานสงเคราะห์ของรัฐ โดยมุ่งหวังที่จะตัดขาดพวกเขาจากสังคมของตน เด็ก ๆ เหล่านี้ถูกห้ามพูดภาษาพื้นเมือง และถูกสอนให้มีชีวิตในโลกใหม่ แต่ก็ในฐานะของชนชั้นที่ต่ำต้อย แปลกแยก และมีชีวิตที่แร้นแค้นเช่นเดิม เด็กอะบอริจินส์ดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในนาม “คนรุ่นที่ถูกลักพา” (The Stolen Generation)

            ความโหดร้ายของคนผิวขาวที่กระทำต่อชนพื้นเมืองนั้นเป็นเรื่องน่าอัปยศอดสู จนเมื่อ 10กว่าปีก่อน วิชาประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย ถูกห้ามสอนตามโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศออสเตรเลีย

            ในปี 1995 ได้มีการสืบสวนหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ “คนรุ่นที่ถูกลักพา” และต่อมาคณะกรรมการสืบสวน ได้สรุปผลและเสนอให้นายจอห์น โฮเวิร์ด นายกรัฐมนตรีออสเตรเลียสมัยนั้น

ขอโทษชาวอะบอริจินส์ แต่ได้รับการปฏิเสธจากนายโฮเวิร์ด เมื่อนายเควิน รัดด์ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ภารกิจแรกที่เขาเลือกปฏิบัติ ก็คือการขออภัยต่อชาวอะบอริจินส์สำหรับเหตุการณ์ในอดีต นายรัดด์ได้เชิญผุ้อาวุโสชาวอะบอริจินส์ไปประกอบพิธีต้อนรับรัฐบาลของเขาที่รัฐสภาในการแถลงนโยบายของเขา เมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2008 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ นายรัดด์กล่าวว่า “เราขออภัยสำหรับบรรดากฏหมายและนโยบาย ของรัฐสภาและรัฐบาลชุดต่าง ๆ ที่ก่อให้เกิดความระทมทุกข์ ความเจ็บปวด และความสูญเสียอันหนักหน่วงแก่พี่น้องของเราเหล่านี้” และ “สำหรับบาดแผล ความเจ็บปวด และความชอกช้ำของบรรดาคนรุ่นที่ถูกลักพา บรรดาลูกหลานของพวกเขา และสำหรับครอบครัวที่ถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังของพวกเขา

เราขอโทษ”

            “สำหรับการถูกหมิ่นศักดิ์ศรีและความอับอายขายหน้า ซึ่งบังเกิดแก่ประชาชนผู้ภาคภูมิใจในศักดื์ศรี เราขอกล่าวคำขอโทษ”

            ครับ นั่นคือเรื่องราวของ “คนรุ่นที่ถูกลักพา” และการชำระความผิดบาปที่รัฐบาลออสเตรเลียในอดีตได้กระทำมา ของนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนปัจจุบัน

 

                                                          ..................................... 

                                                    

                       ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552

 

 

                  ภาพจาก  http://www.australian-flag.org/, http://news.sky.com/

 


 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ