ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เขมรแดง article

 

             

           

หากไม่นับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวของนาซีเยอรมันในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว การสังหารหมู่ชาวกัมพูชาในช่วงที่เขมรแดงเรืองอำนาจ นับเป็นฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ครั้งรุนแรงที่สุดในยุคปัจจุบัน โดยมีผู้เสียชีวิตเพราะถูกสังหาร อดอยาก และเจ็บป่วย เป็นจำนวน 1.5 ล้าน ถึง 3 ล้านคน และที่น่าสลดใจยิ่งไปกว่านั้นก็คือบรรดาเหยื่อส่วนใหญ่เป็นคนกัมพูชา ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชาติและร่วมเผ่าพันธุ์เดียวกันกับผู้สังหาร

            ความวุ่นวายทางการเมืองในกัมพูชาซึ่งนำไปสู่เหตุการณ์สะเทือนขวัญ เริ่มขึ้นในปี 2513 เมื่อเจ้าศรีสวัสดิ์ สิริมาตะ กับนายพลลอนนอล ซึ่งได้รับความสนับสนุนจากสหรัฐฯ ก่อการปฏิวัติโค่นล้มอำนาจสมเด็จนโรดม สีหนุ และดำเนินการปราบปรามขบวนการคอมมิวนิสต์ในกัมพูชาอย่างหนักหน่วง แต่ต้องเผชิญปัญหาภายในหลายประการ เช่นการคอรัปชั่น ความแตกแยก และการขาดผู้นำที่เข้มแข็ง รวมทั้งต้องเผชิญหน้ากับการรุกของเวียดนามเหนือ ที่ใช้ยุทธศาสตร์ขยายสงครามเข้ามาในดินแดนของกัมพูชา และการที่สมเด็จนโรดมประกาศร่วมมือกับฝ่ายคอมมิวนิสต์ หรือเขมรแดง จัดตั้งรัฐบาลแนวร่วมแห่งชาติ เพื่อต่อต้านกับศรีสวัสดิ์และนายพลลอนนอล ทำให้สามารถยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของกัมพูชาไว้ได้

            ต้นปี 2518 กองกำลังแนวร่วมแห่งชาติก็ปิดล้อมกรุงพนมเปญ และตัดเส้นทางลำเลียงอาหารและอาวุธยุทโธปกรณ์ พอถึงวันที่ 17 เมษายน 2518 ซึ่งเป็นวันขึ้นปีใหม่ของชาวกัมพูชากองกำลังดังกล่าวก็เข้ายึดพนมเปญ และปกครองประเทศด้วยสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ โดยมีนายพอล พต ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นายเอียง สารี เป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ และนายซอน เซน เป็นรัฐมนตรีกลาโหม ซึ่งบรรดาผู้นำเขมรแดงเหล่านี้ล้วนเคยผ่านการศึกษาจากประเทศฝรั่งเศสและเป็นผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ จนถึง7สมเด็จนโรดมในสมัยที่เป็นนายกรัฐมนตรีปราบปรามมาแล้ว

            แม้ว่าบรรดาผู้นำเขมรแดงจะเป็นกลุ่มที่เรียกกันว่า “ปัญญาชนปารีส” แต่กองกำลังติดอาวุธมาจากชาวไร่ชาวนาในท้องถิ่นที่ห่างไกล ทั้งยากจน ขาดการศึกษา และได้รับความสูญเสียชีวิตของสมาชิกในครอบครัว และทรัพย์สิน จากการทิ้งระเบิดแบบปูพรมของสหรัฐฯ ในช่วงสงครามกลางเมือง ดังนั้น สิ่งแรกที่เขมรทำภายหลังการขึ้นครองอำนาจ คือการกวาดต้อนผู้คนจากพนมเปญและเมืองใหญ่ออกไปใช้แรงงานเกษตรในชนบท เพื่อสะดวกในการควบคุมและป้องกันมิให้ฝ่ายต่อต้านรวมกันติด นอกจากนี้ยังทำการกำจัดบุคคลที่ถือว่าเป็น”ศัตรูทางชนชั้น”อันได้แก่ ทหาร ตำรวจ ข้าราชการ เชื้อพระวงศ์ นายทุน นักวิชาการ และปัญญาชน จนสิ้นซาก

            เขมรแดงปกครองกัมพูชา เป็นเวลา 4 ปี จาก พ.ศ. 2518-2522และสิ้นสุดลงด้วยการบุกยึดกัมพูชาของกองทัพเวียดนาม ที่ใช้เฮง สัมริน ออกหน้า แต่เขมรแดงก็ยังคงปฎิบัติการต่อต้านเวียดนาม-เฮง สัมริน อย่างต่อเนื่อง ตามแนวชายแดนไทย จนถึง ปี 2539 จึงมีการลงนามในสัญญาสันติภาพ และในเวลาต่อมา ได้มีการเลือกตั้งทั่วไปภายใต้การดูแลของสหประชาชาติ ทำให้สถานการณ์ของกัมพูชากลับคืนสู่ปกติสุขมาจนถึงปัจจุบัน

            แม้ว่าการสังหารชาวกัมพูชาแบบล้างเผ่าพันธุ์ของเขมรแดง จะเป็นเหตุการณ์ที่รุนแรง และมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก แต่บรรดาผู้นำของเขมรแดงก็มิได้รับการนำตัวขึ้นสู่การพิจารณาคดีแต่อย่างใด จนหลายคน รวมทั้งนายพอลพ ต เสียชีวิตไปเป็นเวลา 10 กว่าปีแล้วแต่ด้วยแรงกดดันของนานาชาติ ทำให้ทางการกัมพูชาต้องรื้อฟื้นคดีนี้ขึ้นมาใหม่ในปี 2550 โดยมีผู้เกี่ยวข้องที่ยังมีชีวิตเหลืออยู่เพียงไม่กี่คน เท่านั้น

            และกระทรวงศึกษาของกัมพูชาก็เพิ่งจะบรรจุเหตุการณ์ของการสังหารหมู่ชาวกัมพูชาในสมัยเขมรแดง ไว้ในตำราเรียนชั้นมัธยมในปีนี้เองครับ

        

  
  
  
                                                    ..................................... 

                                                   

                                          ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก พ.ศ. 2552

 

 

                                ภาพจาก   http://taylorsview.blogspot.com/


 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ