ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


นิคารากัว article
 

 

            คอลัมน์วันเว้นวัน วันนี้ จะพาคุณผู้อ่านข้ามฟ้าไปสัมผัสกับประเทศนิคารากัวครับ

            นิคารากัวเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอเมริกากลาง คือในราว 1.3 แสน ตร.กม.

มีพรมแดนต่อกับประเทศฮอนดูรัส และคอสตา ริก้า โดยมีชายฝั่งติดกับมมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลคาริเบียน ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นที่มาของชื่อประเทศที่มีความหมายว่า “ล้อมรอบด้วยน้ำ” ดินแดนแห่งนี้เป็นแหล่งที่วัฒนธรรมของชาวพื้นเมืองในอเมริกากลางและอเมริกาใต้มาบรรจบกัน  ใน ค.ศ.1502 โคลัมบัสได้เดินทางมาถึงนิคารากัวและแล่นเรือสำรวจชายฝั่ง แต่ผู้ที่ประกาศการยึดครองดินแดนแห่งนี้คือกองซาเลส ดาวิลา ภายหลังการเดินทางไปถึงปานามาในปี 1520 แต่ดาวิลาก็ถูกชาวอินเดียนพื้นเมืองโจมตีจนต้องหนีกลับไปปานามา หลังจากนั้นอีก 4 ปี สเปนจึงเริ่มเข้าไปตั้งถิ่นฐานในนิคารากัวโดยได้รับการต้อต้านจากชาวพื้นเมืองอย่างหนัก จนถึงปี 1529 สเปนจึงสามารถกำราบเจ้าของพื้นที่เดิมลงอย่างราบคาบ ชาวอินเดียนที่รอดตายจากการสู้รบกับผู้รุกรานถูกส่งไปทำงานในเหมืองทางภาคเหนือของประเทศ หรือตกเป็นทาสและถูกต้อนลงเรือไปยังดินแดนอื่นในทวีปอเมริกาที่สเปนยึดครอง แต่จำนวนมากก็เสียชีวิตเพราะขาดสิ่งดำรงชีวิต เนื่องจากสเปนเข้าควบคุมอาหารและปัจจัยตอื่น ๆ อย่างเข้มงวด

            ในปี 1538 สเปนได้แต่งตั้งข้าหลวงใหญ่มาประจำที่นิคารากัว แต่ภายหลังปี 1610 นิคารากัวก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเม๊กซิโก ก่อนจะรัฐหนึ่งในเป็นสหรัฐอเมริกากลาง ในปี 1821 และแยกตัวออกมาเป็นประเทศสาธารณรัฐในปี 1838

            เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของนิคารากัวที่ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับแอตแลนติก ทำให้สหรัฐฯ และประเทศมหาอำนาจในยุโรปต้องการที่จะขุดคลองผ่านประเทศนี้เชื่อมสองมหาสมุทรเข้าด้วยกัน เพื่อลดระยะทางและค่าใช้จ่ายในของการดินเรือและเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า รัฐบาลสหรัฐฯ ได้เสนอพระราชบัญญัติขุดคลองนิคารากัว ในปี 1899แต่ไม่ผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา เนื่องจากซาโมส เซลายา ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีนิคารากัวอยู่ในเวลานั้นมีแนวคิดชาตินิยมและต่อต้านการกอบโกยทรัพยากรของชาติ ทำให้รัฐบาลสหรัฐฯ ต้องเปลี่ยนไปขุดคลองที่ปานามาแทน ขณะเดียวกันก็สนับสนุนให้กลุ่มอนุรักษ์นิยมก่อการกบฏ แต่ทหารรัฐบาลสามารถปราบปรามพวกกบฏได้ ในเดือนพฤศจิกายน 1909ประธานาธิบดีเซลายาสั่งลงโทษประหารชีวิตกบฏ 500 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีชาวอเมริกันรวมอยู่ด้วย 2 คน สหรัฐฯ ส่งเรือรบไปยังนิคารากัวทันทีด้วยข้ออ้างว่าเพื่อปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของชาวอเมริกัน ส่งผลให้ประธานาธิบดีเซลายาต้องลาออกจากตำแหน่ง

            ในปี 1912-1933 สหรัฐฯ ได้ส่งนาวิกโยธินเข้ายึดครองนิคารากัวด้วยข้ออ้างเพื่อเป็นหลักประกันความปลอดภัยและทรัพย์สินของชาวอเมริกัน กับเพื่อคุ้มครองประเทศนิคารากัว

โดยได้รับการต่อต้านจากกลุ่มกองโจรติดอาวุธภายใต้การนำของนายพลโอกุสโต ซานดิโน ซึ่งจบลงด้วยการที่สหรัฐฯ ยอมประนีประนอมกับกองโจร โดยยินยอมให้มีการจัดตั้งรัฐบาลผสมอันนำไปสู่การเลือกตั้งทั่วไปในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามในปี 1934 ซานดิโน ก็ถูกสังหารด้วยฝืมือของกองกำลังแห่งชาติที่จัดตั้งและได้รับการฝึกจากสหรัฐฯ สมาชิกกองโจรของซานดิโนหลายร้อยคนทั้งผู้หญิง ผู้ชาย เด็ก และผู้ใหญ่ถูกกวาดล้างอยางโหดเหี้ยม และในปี 1937 อนาสตาซิโอ โซโมซา กราเซีย มิตรสนิทของรัฐบาลสหรัฐฯ ได้ก้าวขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี

            โซโมซาและครอบครัวซึ่งได้รับความสนับสนุนจากสหรัฐฯ อยู่ในอำนาจเป็นระยะเวลายาวนานกว่า 40 ปี จนคาร์ลอส ฟอร์เนสกา ร่วมกับเพื่อนอีก 2 คน รื้อฟื้นแนวทางการต่อสู้ของซานดิโนขึ้นมาใหม่ โดยก่อตั้งแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติซานดินิสต้า ขึ้นในปี 1961 ซึ่งได้รับการปราบปรามจากรัฐบาลเผด็จการอย่างรุนแรง แต่เหตุการณ์ภูเขาไฟระเบิดในปี 1972 และการคอรัปชั่นของรัฐบาลโซโมซาต่อการช่วยเหลือผู้ประสบภัย ปลุกกระแสความไม่พอใจและการต่อต้านรัฐบาลให้แพร่ขยายออกไปทั่วประเทศ ซานดินิสต้าซึ่งได้รับความสนับสนุนจากสาธารณชนและแคธอลิก รวมทั้งรัฐบาลของประเทศในภูมิภาคและนานาชาติ ประสบชัยชนะในปี 1977 ซานดินิสต้าและพันธมิตรได้ร่วมกันตั้งรัฐบาล แต่ก็เกิดความขัดแย้งภายในซานดินิสต้าเองระหว่างคนผิวดำที่เรียกว่า “แบล็ค ซานดินิสต้า” กับคนผิวขาว หรือ “ไวท์ ซานดินิสต้า”

            เรื่องราวของนิคารากัวกำลังสนุกใช่ไหมครับ แต่น่าเสียดายที่เนื้อที่ของคอลัมน์วันเว้นวันหมดลงเสียก่อน ไว้วันศุกร์นะครับ ผมจะนำเรื่องของนิคารากัวมาเล่าต่อ

      

  
  
  
                                                    ..................................... 

                                                    

                            ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก พุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552

 

 

                                  ภาพจาก  http://www.alllatino.net/

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ