ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


แดงดับ? article
 

 

                  

ในที่สุดเหตุการณ์ความวุ่นวายจากการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ในช่วงสงกรานต์ ก็ยุติลงด้วยสันติ ท่ามกลางความโล่งอกโล่งใจของคนไทยและชาวโลกที่จ้องจับตาอยู่

            อย่างไรก็ตาม ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว ไมว่าจะเป็นการปิดกั้นถนนหนทางจนการจราจรเป็นอัมพาต การเผารถประจำทาง การใช้รถบรรทุกก๊าซขวางถนน จนถึงการใช้อาวุธปืนยิงมัสยิด และการกระทำอื่น ๆ ที่คุกคามสิทธิเสรีภาพของประชาชน ทำให้ชาวบ้านทนไม่ได้ต้องรวมตัวกันต่อต้านจนชาวบ้านเสียชีวิตไป 2 คน ก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้พบได้เห็นในกรุงเทพฯ ของเรา และหลายสิ่งหลายอย่างที่กลุ่ม นปช.ทำนั้น เกินกว่าการใช้สิทธิเสรีภาพทางการเมืองตามที่กฎหมายกำหนด แต่เข้าขั้นก่อการจลาจล ก่อการร้ายและกบฏในราชอาณาจักร

            การชุมนุมของ นปช.ที่ปิดล้อมทำเนียบรัฐบาลอยู่ ได้เพิ่มขีดความเคลื่อนไหวขึ้นนับตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน จนมีการยกกำลังคนไปบุกโรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีวอร์ต ที่เมืองพัทยา อันเป็นสถานที่จัดการประชุมสุดยอดอาเซียน และการประชุมสุดยอดอาเซียนกับประเทศคู่เจรจา รวมทั้งการประชุมสุดยอดอาเซียนกับเลขาธิการสหประชาชาติ เป็นผลให้รัฐบาลต้องยกเลิกการประชุมลงกลางคัน เมื่อมีการออกหมายจับกุมตัวนายอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง แกนนำที่นำคนบุกโรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีวอร์ต กลุ่ม นปช.ที่ชุมนุมกันอยู่ในกรุงเทพฯ ก็สำแดงพลังเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวนายอริสมันต์ฯ และต่อเนื่องไปถึงการก่อเหตุรุนแรงต่าง ๆ ทั่วกรุงเทพฯ

            การปฏิบัติการ “เผาเมือง” ของกลุ่ม นปช.แม้จะมีขอบขีดความสามารถไม่สูงมาก และขาดแผนยุทธการที่ชัดเจน แต่ก็มีข้อน่าสังเกตหลาย ๆ อย่าง ที่อยู่เบื้องหลังการปฏิบัติการครั้งนี้ ข้อสังเกตประการแรก คือคำพูดที่ว่า “คนต่างจังหวัดตั้งรัฐบาล แต่คนกรุงเทพฯ ล้มรัฐบาล” ซึ่งก็ได้เห็นกันมาบ่อย ๆ โดยเฉพาะรัฐบาลที่มาจากพรรคไทยรักไทย และพลังประชาชน แต่คราวนี้กลับเป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามเมื่อคนกรุงเทพฯ ตั้งรัฐบาล (ที่มีพรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำ) แต่คนต่างจังหวัด (ผู้ชุมนุมส่วนใหญ่ของกลุ่ม นปช.) จะล้มรัฐบาลบ้าง ข้อสังเกตประการที่สองก็คือ

การชุมนุมไม่ว่าจะกลุ่มใดครั้งใด ต้องใช้ประชาชนเป็นแนวร่วม แต่ในครั้งนี้ กลุ่ม นปช.กลับเห็นประชาชนเป็นศัตรู และเปิดศึกกับชาวบ้านหลายแห่ง หากมองโดยทั่วไป ก็อาจจะเห็นว่าแกนนำไม่สามารถจะควบคุมผู้ชุมนุมซึ่งมาจากแหล่งต่าง ๆ ได้ จนต้องปล่อยปละให้ทำอะไรตามใจชอบ แต่ในแง่การเมือง ย่อมแสดงว่ากลุ่ม นปช.เห็นว่าคนกรุงเทพฯ มิใช่ผู้ให้การสนับสนุนตนและพรรคการเมืองที่ตนมีจิตผูกพัน ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องฐานเสียงหรือคะแนนนิยม หรือมิฉะนั้น ก็หวังจะยั่วยุให้เกิดศึกกลางเมือง ระหว่างประชาชนในกรุงเทพฯ กับกลุ่ม นปช.เพื่อจุดชนวนให้มีการใช้กำลังทหารออกควบคุมสถานการณ์ ซึ่งมีโอกาสจะนำไปสู่การใช้กำลัง หรือการปฏิวัติรัฐประหาร อันจะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ก่อให้เกิดกองไฟขนาดใหญ่ของการต่อต้านการปฏิวัติที่ลุกลามไปทั่วประเทศ และข้อสังเกตประการสุดท้ายก็คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และกลุ่ม นปช. ได้รับสัญญาณบางอย่างที่ผิดหรือเปล่า ถึงกล้าที่จะเล่นแบบเทหมดหน้าตักอย่างนี้?

            แม้ว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะยุติลงโดยสงบ ท่ามกลางภาพของความประนีประนอมและอะลุ้มอะล่วยแบบไทย ๆ  ที่ออกจะเป็นที่แปลกตาแปลกใจของชาวโลก แต่ก็เชื่อแน่ว่าเรื่องต่าง ๆ คงจะยังไม่จบลงโดยง่าย โดยเฉพาะสัมพันธภาพระหว่างรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคง และความสัมพันธ์ระหว่างนักการเมืองกับข้าราชการประจำ

            แต่ที่เป็นห่วงอย่างยิ่งก็คืออารมณ์ ความคิด และความรู้สึกของคนในต่างจังหวัด กับคนกรุงเทพฯ รวมทั้งผู้ใช้แรงงานกับชนชั้นกลางในเมืองหลวง ซึ่งมองเห็นถึงความผิดแผกแตกต่างกันได้อย่างชัดเจนในช่วงสงกรานต์ปีนี้ และคงต้องการการเยียวยาอย่างจริงจัง ก่อนจะขยายตัวไปสู่ความขัดแย้งระหว่างชนชั้นอันน่ากลัว  

  
  
  
                                                    ..................................... 

                                                    

                            ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก ศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552

 

 

                                  ภาพจาก   www.bangkokbiznews.com/

 

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ