ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article

 

                

           

            ผมเชื่อว่าคงไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ดินแดนอันร่มเย็นและเต็มไปด้วยสันติสุขอย่างเมืองไทยของเรา จะกลายเป็นประเทศที่มีการใช้ความรุนแรงทางการเมือง และมีสถานการณ์ที่ไม่น่าไว้วางใจในสายตาของชาวต่างประเทศไปได้ ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ซึ่งนอกจากจะเป็นสิ่งสร้างความวิตกกังวลแก่ภาครัฐและเอกชนในเรื่องการท่องเที่ยว การค้า และการลงทุนอันเป็นปัจจัยหลักของเศรษฐกิจไทยแล้ว  อีกสิ่งหนึ่งซึ่งทุกฝ่ายควรคำนึงถึงเป็นอย่างยิ่งก็คือสภาพจิตใจ ความคิด และความรู้สึกของประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเด็กและเยาวชนไทย

            แน่นอนว่าในช่วงที่ผ่านมา การชุมนุม ความวุ่นวายทางการเมือง การก่อการจลาจล ตลอดจนความรุนแรงต่าง ๆ ได้กินพื้นที่ข่าวอื่น ๆ ของสถานีโทรทัศน์แทบทุกแห่ง บางสถานีผู้ชมสามารถเกาะติดสถานการณ์ได้ตลอด 24 ชั่วโมง และมีการเสนอภาพความรุนแรงดังกล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้จะยอมรับในการทำหน้าที่ของผู้จัดรายการและคนข่าวที่เป็นไปด้วยความรวดเร็ว ฉับไว ทันเหตุการณ์ และให้รายละเอียดของข่าวอย่างละเอียดลออ ซึ่งในส่วนของผู้ชมย่อมเป็นประโยชน์ต่อการได้รับข้อมูลข่าวสารเช่นนี้ แต่ที่ผมเป็นห่วงก็คือเด็กและเยาวชนที่ดูข่าวร่วมกับผู้ใหญ่ ได้ซึมซับภาพและข่าวโดยขาดทั้งประสบการณ์และวิจารณญาณในการแยกแยะหรือพิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้น

            หากจะมีการจัดลำดับความรุนแรงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงสงกรานต์ปีนี้ ผมอยากให้เหตุการณ์ทุบรถนายกรัฐมนตรีและทำร้ายคุณนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ กับ เจ้าหน้าที่ รปภ.ที่กระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 9 เมษายน เป็นความรุนแรงอันดับหนึ่ง รองลงมาคือการลอบสังหารคุณสนธิ ลิ้มทองกุล การขู่จะระเบิดรถก๊าซที่สามเหลี่ยมดินแดง การบุกโรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีสอร์ต ของกลุ่ม นปช. การปะทะกันระหว่างคนเสื้อแดงกับชุมชนนางเลิ้ง จนเป็นเหตุให้คนในชุมชนเสียชีวิต 2 ราย การวางแผนสังหารคุณชาญชัย ลิขิตจิตถะ องคมนตรี และการทุบรถนายกรัฐมนตรีที่พัทยา ฯลฯ

            ตามความเป็นจริงแล้วทุกเหตุการณ์ที่ยกมากล่าวนี้ ล้วนแต่เป็นเรื่องที่มีความรุนแรง สะเทือนขวัญ และสร้างความเสียหายต่อภาพลักษณ์ของประเทศไทยทั้งสิ้น แต่ที่ผมให้อันดับความรุนแรงในกรณีของนายกรัฐมนตรีที่กระทรวงมหาดไทยไว้สูงกว่าเรื่องอื่น เป็นเพราะรายการข่าวของสถานีโทรทัศน์ทุกช่องได้ถ่ายทอดสดให้เห็นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นที่กระทรวงมหาดไทยในวันนั้นอย่างจะ ๆ ตา ทั้งการกลุ้มรุมทุบตีขว้างปารถ และความพยายามที่จะลากตัวนายกรัฐมนตรี ออกมาจากรถเพื่อรุมทำร้าย ซึ่งคุณอภิสิทธิ์ฯ ก็ได้เปิดใจไว้ในรายการ “นายกฯ อภิสิทธิ๊ฯ พบประชาชน” เมื่อวันที่ 19 เมษายน ว่าที่กระทรวงมหาดไทยในวันนั้น ท่านถูกไล่ล่าแทบเอาชีวิตไม่รอด

             เราลองมาสมมุติกันนะครับ สมมุติว่าหากวันนั้นท่านนายกรัฐมนตรีถูกลากตัวลงมาจากรถได้จะเกิดอะไรขึ้น? คุณอภิสิทธิ์ฯ อาจจะถูกทุบตีและทำร้ายร่างกายโดยกลุ่มคนเสื้อแดงที่อยู่ในภาวะทางอารมณ์ที่ไม่ปกติ คุณอภิสิทธิ์ฯ อาจจะถูกกระทำการหยาบหยามต่าง ๆ เพื่อให้ได้รับความอับอาย หรือที่รุนแรงไปกว่านั้น ก็คือคุณอภิสิทธิ์ฯ อาจถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ต่อหน้ากล้องโทรทัศน์และแพร่ภาพออกไปทั่วประเทศ คิดดูเองก็แล้วกันว่ามันจะเป็นเรื่องที่ทารุณโหดร้ายขนาดไหน และสร้างผลกระทบต่อจิตใจและความรู้สึกของเด็กและเยาวชนไทยสักกี่แสนกี่ล้านคน และทำไมเด็ก ๆ เหล่านั้น ถึงต้องมารับผลอันเลวร้ายของความขัดแย้งทางการเมืองที่พวกแกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยแม้แต่น้อย

            ใครก็ตามที่ก่อความวุ่นวายและเหตุการณ์รุนแรงในบ้านเมือง คุณอาจจะไม่เห็นแก่หน้าตาและศักดิ์ศรีของประเทศชาติ อาจไม่เห็นแก่หน้าอินทร์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งสิ้น แต่คุณก้อควรที่จะเห็นแก่เด็กและเยาวชนไทยที่เมีหัวใจอันสะอาดบริสุทธิ์ ขอความกรุณาอย่านำความสกปรกใด ๆ มาแปดเปื้อนในใจดวงน้อยเลยครับ

 

  
  
                                                    ..................................... 

                                                    

                         ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2552

 

 

                   ภาพจาก  www.thai-blogs.com, www.oknation.net/blog/prompzy
 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ