ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เทียน อัน เหมิน article

 

                          

    

เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ที่ผ่านมา เป็นวาระครบรอบ 20 ปี ของเหตุการณ์นองเลือดที่ เทียน อัน เหมิน ในกรุงปักกิ่ง วันนี้ผมจึงขอนำขอเล่าเรื่องราวและเหตุการณ์ในครั้งนั้น มาเล่าให้ฟังครับ - คำว่า เทียน อัน เหมิน ในภาษาจีน แปลว่า “ประตูฟ้าผาสุก”

            เทียน อัน เหมิน สร้างขึ้นใน ค.ศ.1417 สมัยราชวงศ์หมิง และได้รับการบูรณะโดยราชวงศ์ชิง ในเวลาต่อมา  ลักษณะของประตู ประกอบด้วยหอขนาดใหญ่ บริเวณหน้าหอประตูเป็นลานกว้าง กินพื้นที่ 440,000 ตร.ม. จุคนได้ถึง 1 ล้านคน ในสมัยโบราณจึงใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีสำคัญ ๆ เช่นพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิ การสถาปนาพระมเหษี และประกาศพระบรมราชโองการ แต่ก็เป็นสถานที่หวงห้าม จนถึง ค.ศ.1919 เมื่อสิ้นสุดราชวงศ์ชิง จึงเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้

            นับแต่ ค.ศ.1919 เป็นต้นมา เทียน อัน เหมิน ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางการเมืองของจีนมาโดยตลอด เริ่มจากเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม1919 ที่นักศึกษาของสถาบันต่าง ๆ ในกรุงปักกิ่ง ชุมนุมคัดค้านการประชุมสันติภาพที่พระราชวังแวร์ซาย ฝรั่งเศส ซึ่งให้การรับรองสถานะของญี่ปุ่นในมณฑลซันดงของจีน

            การชุมนุมของนักศึกษา ประชาชน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1935 เพื่อต่อต้านการรุกรานจีนของกองทัพญี่ปุ่น โดยการนำของพรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งนำไปสู่การรวมตัวกันชุมนุมขับไล่

ญี่ป่นทั่วประเทศ

            และที่สำคัญที่สุด คือเหตุการณ์ในวันที่1 ตุลาคม 1949 ที่เหมา เจ๋อ ตุง ได้ประกาศการสถาปนาประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่หอประตูเทียน อัน เหมิน พร้อมกับอัญเชิญธงดาวแดงขึ้นสู่ยอดเสา ทำให้เทียน อัน เหมิน กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศจีนในยุคใหม่

            สำหรับเหตุการณ์สำคัญภายหลังที่จีนเป็นสาธารณรัฐแล้ว มีอยู่ 2 เหตุการณ์ด้วยกัน เหตุการณ์แรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ.1976  เมื่อนักศึกษา ประชาชน และผู้ใช้แรงงาน โดยการนำของเติ้ง เสี่ยว ผิง พร้อมใจกันมาวางพวงหรีดและอ่านบทกวีสดุดี อดีตนายกรัฐมนตรี โจว เอิน ไหล โดยไม่เกรงกลัวต่ออำนาจของ “แก๊งสี่คน” ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากอยู่ในเวลานั้น ผลก็คือถูก “แก๊งสี่คน” ส่งกำลังเข้าสลายการชุมนุม และเติ้ง เสี่ยว ผิง ถูกปลดจากทุกตำแหน่งในพรรค

            เหตุการณ์ที่ 2 ก็คือเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ.1989  หรือเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เมื่อรัฐบาลจีนใช้กำลังทหารเข้าปราบปรามผู้ชุมนุม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาด้วยวิธีการรุนแรง การชุมนุมครั้งนี้ เริ่มขึ้นเมื่อกลางเดือนเมษายน ปีนั้น เมื่อนักศึกษาเดินขบวนแสดงความอาลัยต่อนาย หู เย่า ปัง อดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำการปฏิรูป พร้อมกับเรียกร้องประชาธิปไตย เรียกรองให้มีการปฏิรูปการเมือง และปราบปรามคอรัปชั่น ซึ่งถือว่าเป็นการเดินขบวนครั้งแรก นับตั้งแต่มีการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้นมา โดยนักศึกษาได้เข้ายึดจัตุรัสเทียน อัน เหมิน เป็นเวลา 7 สัปดาห์ อย่างท้าทายอำนาจเบ็ดเสร็จของรัฐบาลจีน

ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการชุมนุมมีทั้งปัจจัยภายนอกและปัจจัยภายใน ปัจจัยภายนอกได้แก่กระแสเรียกร้องประชาธิปไตยที่รุนแรงขึ้นในหมู่ประเทศสังคมนิยม กระแสดังกล่าวนำไปสุ่การทะลายกำแพงเบอร์ลิน ในเดือนธันวาคม ค.ศ.1989 รวมถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในเดือนธันวาคม 1991 ส่วนปัจจัยภายในได้แก่สถานการณ์ทางการเมืองของจีนในเวลานั้น ซึ่งเป็นการประลองกำลังกันระหว่างกลุ่มผู้นำหัวเก่าสุดโต่ง ซึ่งนำโดยนายหลี่ เผิง นายกรัฐมนตรี กับกลุ่มผู้นำสายกลางที่มีแนวคิดเชิงปฏิรูป ซึ่งนำโดยนายจ้าว จือ หย่าง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน แต่ ด้วยแรงสนับสนุนของเติ้ง เสี่ยวผิง นายหลี่ เผิง ก็เป็นฝ่ายชนะ นายจ้าว จือ หยาง ถูกปลดจากตำแหน่งและกักบริเวณอยู่ในบ้านพัก เป็นเวลาถึง 16 ปี จนถึงแก่กรรม เมื่อ ค.ศ.2005

            เหตุการณ์ที่เทียน อัน เหมิง ครั้งนั้น แม้ทางการจีนจะแถลงว่ามีผู้เสียชีวิต 241 คน แต่ตัวเลขจากแหล่งอื่น ระบุว่าน่าจะมีผู้เสียชีวิตถึง 2,000 คน และบาดเจ็บ 7,000-10,000 คน

            ภายหลังเหตุการณ์ รัฐบาลจีนได้รับการประณามจากนานาชาติ และถูกตั้งข้อรังเกียจเป็นเวลาหลายปี แต่ทุกวันนี้กระแสดังกล่าว เริ่มแผ่วเบาลง เมื่อจีนประสบความสำเร็จอย่างสูงในด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ จนก้าวขึ้นสู่ความเป็นประเทศผู้นำที่สำคัญของโลก ประกอบกับสภาพชีวิตของชาวจีนที่ได้รับการผ่อนปรนมากขึ้นผ่อนปรนโดยลำดับ

 

  
  
                                                    ..................................... 

                                                    

                         ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2552

 

 

                            ภาพจาก  http://www.beijingtravelguide365.com


 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ