ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


วงจรอุบาทว์ article
  

                

          

            มีนักวิชาการบางท่านได้เคยวิเคราะห์ว่า การเมืองไทยในปัจจุบัน มีสภาพของการผูกขาดการเลือกตั้ง ทำให้คนดี ๆ เข้าสู่ระบบการเมืองได้ยาก ซึ่งนำไปสู่การทุจริตคอรัปชั่นทั้งในรูปของนโยบายและการปฏิบัติ เกิดการจับกลุ่มกันเพื่อรักษาและแลกเปลี่ยนผลประโยชน์จนถึงการสร้างอำนาจเผด็จการทางรัฐสภา ทำให้การเมืองขาดเสถียรภาพ ไม่สามารถขับเคลื่อนการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ผลสุดท้ายก็คือการยุบสภา เพื่อเลือกตั้งใหม่ ซึ่งก็คงไม่พ้นไปจากวงจรเดิม ที่ท่านเรียกว่า “วงจรอุบาทว์”

            เมื่อมองจากผลการวิเคราะห์ ก็จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าปัญหาของการเมืองไทยตามทัศนะของนักวิชาการท่านนั้น มีอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกคือการผูกขาดการเลือกตั้งของนักการเมือง ซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการทุจริตคอรัปชั่น และสร้างกะบวนการต่าง ๆ เพื่อรองรับจุดมุ่งหมายนั้น ไม่ว่าจะเป็นการรวมกลุ่มร่วมก๊วน การหาทางเข้าร่วมรัฐบาล การต่อรองตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี การยึดกุมอำนาจในรัฐสภา ซึ่งจากการเลือกตั้งทั่วไปครั้งหลัง ๆ ที่ผ่านมา จะเห็นว่าผู้สมัครรับเลือกตั้งมักจะเป็นวงศ์วานว่านเครือของนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลจนเกิดคำเรียกขานว่า “สภาผัว-เมีย” หรือ “รัฐบาลนอมินี” ที่พ่อแม่พี่น้องหรือศรีภรรยาเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรี ออกหน้าแทนตัวจริงเสียงจริงที่โดนล๊อคกุญแจอยู่ในบ้านเลขที่ 111 และหลังอื่น ๆ

            สิ่งหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจและเชื่อว่าคุณผู้อ่านส่วนใหญ่ก็คงจะไม่เข้าใจเหมือนกัน นั่นคือทำไมนักการเมืองไทยส่วนหนึ่งถึงมีแต่ความคิดเรื่องทุจริตคอรัปชั่นอยู่ในสมอง แทนที่จะคิดถึงเรื่องการพัฒนาบ้านเมือง ทำไมพวกเขาถึงสะกดคำว่า “เสียสละเพื่อส่วนรวม”ไม่ถูก หรือเป็นเพราะถูกสอนให้ท่องแต่คำว่า “กอบโกยเข้ากระเป๋าตัวเอง” มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย จนจดจำขึ้นใจ

            ปัญหาอย่างที่ 2 ของการเมืองไทย ก็คือ การที่คนดี ๆ แทบไม่มีโอกาสในการเข้าสู่ระบบการเมือง เนื่องจากการเลือกตั้งถูกผูกขาดโดยกลุ่มคนหน้าเดิม แม้ว่าวิธีแก้ไขน้ำเน่าที่ดีคือการใช้น้ำดีไล่น้ำเสีย แต่สำหรับการเมืองไทยแล้ว คงต้องใช้น้ำสัก 4-5 มหาสมุทร กระมัง ซึ่งจริง ๆ แล้วในเวลานี้ แม้แต่น้ำดี ๆ สักหยดเดียว ก็แทบไม่มีโอกาสเข้าไปปะปนในหนองน้ำเน่าแห่งนี้เลยครับ

            ผมเคยได้ยินนักการน้ำเมืองดีบางคน เสนอความคิดว่า การจะทำให้การเมืองดีขึ้น จะต้องเริ่มด้วยการสนับสนุนคนดี ๆ ให้เข้าไปสู่รัฐสภาให้ได้  ซึ่งการซื้อเสียงขายเสียงนั้นถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการทุจริตคอรัปชั่น ดังนั้นเขาจึงจะไม่มีการแจกเงินเพื่อซื้อเสียงโดยเด็ดขาด แต่จะขอให้ประชาชนร่วมกันบริจาคเงินเพื่อช่วยเหลือคนดีให้มีกำลังในการต่อสู้ทางการเมืองจะได้เข้าไปสู่สภาได้บ้าง - เรื่องนี้แม้จะเป็นแนวคิดที่ดี แต่ทุกคนก็คงคาดการณ์ได้ล่วงหน้าว่า ต่อให้คนๆนั้นเป็นคนดีขนาดไหน ก็ไม่มีทางที่จะได้รับการสนับสนุนทางการเงินอย่างเพียงพอดังนั้นจึงไม่มีทางที่จะเอาชนะนักการเมืองที่หาเสียงประเภทลด แลก แจก แถม ในรูปแบบเดิม ๆ อย่างแน่นอน

            ถ้ามองดูการเมืองไทย ณ เวลานี้ ก็จะเห็นว่าเรากำลังโคจรเข้าสู่สภาพของการขาดเสถียรภาพ เนื่องจากเหตุต่าง ๆ ข้างต้น  ซึ่งทำให้รัฐบาลไม่สามารถขับเคลื่อนการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และหากไม่สามารถ “ทำความเข้าใจ” กันอย่างเป็นที่พึงพอใจของทุกฝ่ายได้ ก็มีแนวโน้มที่จะก้าวไปถึงจุดสุดท้ายของวงจร คือการยุบสภา

            ถึงตอนนี้ ผมชักเริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่ง “อุบาทว์”ตามทัศนะของนักวิชาการท่านนั้น คือ วงจร หรืออะไรกันแน่?

 

 

  
  
  
                                                    ..................................... 

                                                    

                                               ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก พ.ศ. 2552

 

 

                                     ภาพจาก  www.fm100cmu.com/blog/ 

 

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ