ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


โมเช่ ดายัน article
     
           

 

            คุณ “ใบไผ่” ส่งข้อความผ่านทาง www.psevikul.com ว่าอยากให้ผมเล่าเรื่องของโมเช่ ดายัน ในคอลัมน์ “วันเว้นวันฯ” ซึ่งผมก็ไม่ขัดใจแฟน ๆ อยู่แล้วครับ

            โมเช่ ดายัน เป็นนักการทหารและนักการเมืองคนสำคัญของอิสราเอล และมีบทบาทในการสร้างความเข้มแข็งให้อิสราเอลจนเป็นที่ครั่นคร้ามของชาติอาหรับต่าง ๆ มาตราบเท่าทุกวันนี้ – ดายันเกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ.1915 ในครอบครัวของชาวยิวที่อพยพมาจากยูเครน เขาเป็นทารกคนที่สองที่เกิดในกิบบุทซ์หรือนิคมเกษตรกรรมของชาวยิว ดายันได้เข้าศึกษาในโรงเรียนเกษตรกรรม แลได้เข้าเป็นสมาชิกของกองกำลังชาวยิวที่มีชื่อว่าฮากานาห์ ตั้งแต่อายุได้ 14 ปี หลังจากนั้นก็ได้สมัครเป็นตำรวจในเขตปาเลสไตน์ ซึ่งในเวลานั้นยังอยู่ในความปกครองของอังกฤษ

            ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฮากานาห์ได้ร่วมกับกองทหารอังกฤษ และดายันก็ได้ทำงานในหน่วยทหารของออสเตรเลีย ซึ่งมีหน้าที่สนับสนุนการบุกซีเรียและเลบานอนของสัมพันธมิตรแต่ดายันต้องสูญเสียดวงตาข้างซ้ายไปในการรบ เนื่องจากลูกกระสุนของฝ่ายตรงข้ามยิงทะลุกล้องส่องทางไกลที่เขากำลังส่องมองอยู่ ดายันได้ปฏิเสธที่จะใส่เลนส์แก้วตาเทียม และเลือกที่จะใช้แผ่นหนังปิดตาซ้าย ซึ่งต่อมาก็ได้กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเอกบุรุษผู้นี้

            ดาวอังคารเริ่มฉายแสงจับโมเช่ ดายัน  ในช่วงสงครามระหว่างอาหรับกับอิสราเอลในปี 1948 โดยดายันได้ตำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ ทางทหารหลายตำแหน่ง ซึ่งปฏิบัติการรบอย่างมีประสิทธิภาพ จนได้รับการแต่งตั้งจากเดวิด เบน-กูเรียน นายกรัฐมนตรีคนแรกของอิสราเอลให้เป็นผู้บัญชาการกองทหารอิสราเอลประจำกรุงเยรูซาเล็มคนแรก ภายหลังสงครามดังกล่าวชีวิตราชการของดายันได้พุ่งขึ้นโดยลำดับ จนถึงตำแหน่งเสนาธิการทหาร ในปี 1958

            หลังอำลาเครื่องแบบทหาร ในปี 1959 ดายันได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคมาไป ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายของอิสราเอล อันมีเดวิด เบน-กูเรียน เป็นผู้นำ  และได้เป็นรัฐมนตรีเกษตร ในปี 1964 ต่อมาเขาและสมาชิกพรรคมาไปซึ่งภักดีต่อเบน-กูเรียน ได้แยกตัวออกจากพรรคมาไปมาตั้งพรรคราฟี ถึงแม้ว่าดายันจะไม่เป็นที่สบอารมณ์ของนายเรวิ เอสโคล ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลอยู่ในเวลานั้น แต่ด้วยบุคลิกภาพและกระแสความนิยมในตัวของดายันของชาวอิสราเอล ทำให้เอสโคลจำต้องแต่งตั้งดายันเป็นรัฐมนตรีกลาโหม อันเป็นการเปิดทางให้พรรคราฟีก้าวเข้ามามีอิทธิพลในทางการเมือง

            ถึงแม้ว่าดายันจะไม่ได้มีส่วนในการวางแผนการรบทั้งหมดของอิสราเอลในสงคราม 6 วัน ในปี1967 แต่การเป็นรัฐมนตรีกลาโหมของเขาก็ช่วยผลักดันให้อิสราเอลได้รับชัยชนะอย่างงดงาม หลังสงคราม 6 วัน ดายันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง  และเป็นผู้นำสายเหยี่ยวในรัฐบาลพรรคแรงงาน แต่กระนั้นเขาก็เคยกล่าวว่าเขาปรารถนาที่จะเห็นสันติภาพมากกว่าสงคราม

            ในปี 1969 นางโกลด้า เมียร์ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล สืบแทนนายเอสโคลซึ่งเสียชีวิตลง ดายันก็ยังคงอยู่ในตำแหน่งรัฐมนตรีกลาโหมต่อไปตามเดิม และเมื่อเกิดสงครามยอม กิปปูร์ ในปี 1973 โดยฝ่ายอาหรับเข้าโจมตีอิสราเอลในช่วงเทศกาลทางศาสนาของยูดายของชาวยิว ในชั้นแรกดายันต้องการประวิงเวลาการตอบโต้ เพราะไม่ต้องการให้เกิดความรู้สึกต่อชาวโลกว่าอิสราเอลกระหายสงคราม แต่เมื่อฝ่ายอาหรับไม่ยอมเลิกรา ดายันก็ลงมือต่อสู้กลับ จนสามารถเจาะแนวป้องกันของอียิปต์และโอบล้อมกองทหารอียปิต์ที่ไซนายและคลองสุเอซ ตัดขาดกองทหารจอร์แดนและอิรัก และรุกคืบเข้าไปในซีเรีย อย่างไรก็ตามแม้อิสราเอลจะเป็นฝ่ายชนะแต่ประชาชนก็เริ่มเบื่อหน่ายกับสงครามและร่ำร้องหาสันติภาพ ทำให้ทั้งนางโกลด้า เมียร์ และดายัน ได้รับการวิพากษ์จากสังคม ดังนั้น ภายหลังชัยชนะของพรรคแรงงานจากการเลือกตั้งในการเลือกตั้งปี 1977  ดายันจึงถูกวางตัวในตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ และเป็นกลไกลสำคัญในการเจรจาสันติภาพระหว่างอียิปต์กับอิสราเอลที่แคมป์เดวิด สหรัฐฯ ท่ามกลางเสียงกล่าวหาจากเพื่อนพ้องในพรรคแรงงานของเองว่าเป็นผู้ทรยศต่อชาติ

            ในปี 1981ดายันตัดสินใจตั้งพรรคการเมืองขึ้นมาใหม่ คือพรรคเทเลม แต่ผลการเลือกตั้งในปีเดียวกันนั้น ปรากฏว่าพรรคเทเลมได้รับเลือกเพียง 2 ที่นั่ง ทำให้ดายันผิดหวังเป็นอย่างมาก โมเช่ ดายัน เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย ในวันที่ 16 ตุลาคม 1981 หลังการเลือกตั้งไม่กี่วัน ทิ้งไว้เพียงตำนานอันเกรียงไกร และคำถามที่ยังคงเป็นปริศนาจนถึงทุกวันนี้ว่า แท้จริงแล้วเขาคือเหยี่ยวร้ายหรือพิราบขาว เป็นคนคลั่งสงครามหรือผู้แสวงหาสันติภาพ

            และจริงหรือไม่ที่ว่าสันติภาพที่ถาวรต้องมาพร้อมกับพลานุภาพทางทหาร?

          

                                                
.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552

 

                  

ภาพจาก www.jewishexponent.com

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ