ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
     

ภายหลังการทดลองมาเป็นเวลายาวนานถึง 12 ปี ศูนย์วิจัยและค้นคว้าเกษตรกรรม มหาวิทยาลัยหลุยเซียน่า ของสหรัฐฯ ก็ประกาศผลความสำเร็จในการค้นคว้าและพัฒนาพันธุ์ข้าวชนิดใหม่ จากการนำข้าวหอมของจีนสายพันธุ์หนึ่งมาผสมกับข้าวเมล็ดยาวของรัฐอาร์คันซอข้าวดังกล่าวมีชื่อทางวิชาการว่า แอลเอ2125 และชื่อสามัญหรือชื่อทางการค้าว่าแจ๊ซแมน (Jazzman) ทั้งนี้ ทางศูนย์วิจัยฯ จะได้นำเมล็ดข้าวแจ๊ซเมนไปให้เกษตรกรเพาะปลูกในฤดูกาลผลิต 2552/2553 นี้

            ศูนย์วิจัยและค้นคว้าเกษตรกรรม มหาวิทยาลัยหลุยเซียน่า อ้างว่าข้าวแจ๊ซเมนจะมีคุณภาพและกลิ่นหอมใกล้เคียงกับข้าวจัสมินหรือหอมมะลิของไทย และมีความสามารถในการเป็นคู่แข่งขันกับข้าวจัสมินในตลาดสหรัฐฯ ได้ ที่สำคัญคือข้าวแจ๊ซเมนจะให้ผลผลิตต่อไร่สูงกว่าข้าวจัสมิน คือประมาณไร่ละ 1,250 กิโลกรัม ขณะที่ข้าวหอมมะลิของไทยให้ผลผลิตไร่ละ 400 กิโลกรัม

            สหรัฐฯ อ้างด้วยว่าพัฒนาพันธุ์ข้าวหอมแจ๊สเมนขึ้นมา ก็เนื่องจากปริมาณคนอเมริกันที่นิยมบริโภคข้าวหอมมะลิจากประเทศไทยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยปัจจุบันสหรัฐฯนำเข้าข้าวหอมมะลิจากไทย เป็นจำนวน 3.5-4 แสนตัน ต่อปี และคาดว่าจะสูงขึ้นถึง 1.5 ล้านตัน ในปี ค.ศ.2017 ซึ่งหากชาวนาสหรัฐฯ มีการปลูกข้าวหอมแจ๊ซเมนกันมากขึ้น ก็จะทำให้ข้าวแจ๊ซเมนเข้ามาแย่งตลาดข้าวหอมมะลิของไทยในสหรัฐฯ อันเป็นการลดปริมาณการส่งออกข้าวหอมมะลิจากไทยไปยังสหรัฐฯ โดยตรง และนั่นคือเหตุผลแท้จริงที่สหรัฐฯ จงใจใช้ชื่อข้าวพันธุ์ใหม่ให้มีลักษณะคล้ายคลึงกับคำว่าจัสมิน

            ขณะนี้สหรัฐฯ ได้จดทะเบียนข้าวแจ๊ซเมนกับสหพันธ์ข้าวแห่งสหรัฐฯ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว รวมทั้งประทับตราว่า “ปลูกในสหรัฐฯ” ซึ่งส่งผลให้ข้าวพันธุ์นี้เป็นข้าวพันธุ์พื้นเมืองของสหรัฐฯ และกำลังจะเป็นข้าวในเชิงพาณิชย์ชนิดที่สองของสหรัฐฯ ต่อจากข้าวเมล็ดยาวเท๊กซัส ลองเกรน ซึ่งมีจำหน่ายทั่วไปในสหรัฐฯ

            อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาจากการนำเข้าข้าวหอมมะลิจากไทย เปรียบเทียบกับกำลังการผลิตของข้าวแจ๊ซเมนแล้ว เป็นเรื่องที่ชวนให้คิดว่า สหรัฐฯ ต้องการเพียงแค่ลดการนำเข้าข้าวหอมมะลิเท่านั้น หรือต้องการที่จะเปิดศึกข้าวหอมกับไทยในตลาดโลก เพราะหากข้าวแจ๊ซเมนมีคุณสมบัติที่ใกล้เคียงกับข้าวจัสมินจริง จนผู้บริโภคปราศจากเงื่อนไขในการที่จะเลือกซื้อข้าวแจ๊ซเมนแทนข้าวจัสมินแล้ว แน่นอนว่าสหรัฐฯ ย่อมสามารถใช้ความได้เปรียบในเรื่องผลผลิต ราคา การประชาสัมพันธ์ และการตลาด รวมทั้งกลยุทธต่าง ๆ มาส่งเสริมการขายข้าว

แจ๊ซเมนอย่างเต็มกำลัง ซึ่งเมื่อถึงตอนนั้นไทยก็คงไม่ได้สูญเสียตลาดข้าวหอมเฉพาะในสหรัฐฯ เพียงแห่งเดียว หากแต่จะมีผลเชื่อมโยงไปถึงที่อื่น ๆ ของโลกด้วย

 

            เขียนมาถึงตรงนี้ ก็นึกถึงกลอนชื่อ “หอมข้าว” ที่ผมเคยเขียนไว้ เมื่อปี 2547 ซึ่งขอนำมาเล่าใหม่ไว้ตรงนี้ครับ

               “พร่างฝนดั่งเพชรพราย     ที่ร่วงรายสู่พื้นดิน

          คลื่นข้าวก็ลู่ริน                   ระเนนไหวในท้องนา

          ชูรวงอันสีทอง                    ดุจสร้อยคล้องพสุธา

          คมเคียวแห่งเหล็กกล้า          ก็เกี่ยวพารวงขาดพลัน

              เม็ดขาวดุจมุกงาม           เต็มจานชาม เต็มความฝัน

           ของชาวนาผู้บากบั่น           และเติมฝันของนายทุน

           ความฝันอันโหดร้าย            ของผู้ไร้ใครการุณย์

             ความฝันอันอบอุ่น              ของคุณคุณ หรือของใคร

               หอมเอยหอมกลิ่นฝัน       กลิ่นข้าวอันอบอวลไป

            ข้าวหอมก็หอมไกล            ชื่อข้าวไทยก็ลือชา

            วันคืนตื่นจากฝัน               อกใจสั่นขวัญผวา

             ข้าวหอมถูกตีตรา             เป็นสินค้าจากแดนไกล

                 ฝันพลันสิ้นกลิ่นฝัน       สิ้นคืนวันอันสดใส

             เม็ดข้าวจากโคลนไคล       ต่อนี้ไปคงขื่นคอ”

                                               

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2552

                   

ภาพจาก  www.jazzmanrice.com

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ