ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
     

           

 

ในบรรดาผู้นำของโลกในปัจจุบัน ฮูโก้ ชาเวซ ประธานาธิบดีแห่งเวเนซูเอลาได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีสีสันเป็นอย่างมาก ทั้งในฐานะนักสังคมนิยมคนสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ในโลกปัจจุบันและในฐานะปรปักษ์ตัวฉกาจของสหรัฐฯ ที่กล้าออกโรงเผชิญหน้ากับผู้นำประเทศอภิมหาอำนาจแบบหมูไม่กลัวน้ำร้อน

            ฮูโก้ ชาเวซ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฏาคม ค.ศ.1954 บิดาเป็นครูมีฐานะยากจน จึงส่งชาเวชและพี่ชายไปอยู่กับย่า เมื่ออายุได้ 17 ปี ชาเวชได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนทหารของเวเนซูเอลาเมื่อสำเร็จการศึกษาในปี 1975 ได้เข้าเรียนต่อในคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยซิโมน โบลิงาร์ แต่ไม่จบ อย่างไรก็ตามการเรียนที่มหาวิทยาลัยแหงนี้ทำให้เขาสนใจเรื่องการเมือง โดยฉพาะแนวคิดของฝ่ายซ้ายและอุดมการณ์ของซิโมน โบลิวาร์ พร้อม ๆ กับการเป็นนักกีฬาเบสบอล และเขียนบทกวี บทละคร และนิยาย เขารับราชการทหารเป็นเวลา 17 ปี ทั้งในหน่วยรบและเป็นอาจารย์ในโรงเรียนทหาร ซึ่งชอบวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลและสังคมอย่างเผ็ดร้อน และได้ก่อตั้งขบวนการปฏิวัติโบลิวาร์-200  (Revolutionry Bolivarian Movement-200) หรือ MBR-200ขึ้น

            หลังความล้มเหลวในการบริหารประเทศของประธานาธิบดีคาร์ลอส แอนเดพส เปเรซ ชาเวซได้เป็นแกนนำในการก่อการรัฐประหาร ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1992  โดยชาเวซเป้นผู้นำกองทหารจู่โจมเข้ายึดสถานที่สำคัญในกรุงคาราคัสเมืองหลวงของเวเนซูเอลา อย่างไรก็ตามการปฏิบัติการของชาเวซล้มเหลว เนื่องจากมีการผิดพลาดบางประการและขาดกำลังสนับสนุนเชเวซยอมจำนนต่อฝ่ายรัฐบาลและออกโทรทัศน์เรียกรองให้กองกำลังปฏิวัติตามเมืองต่าง ๆ วางอาวุธ และถึงแม้จะเป็นฝ่ายแพ้แต่ชาเวซก็กลายเป็นขวัญใจของชาวเวเนซูเอลา ในฐานะผู้ที่กล้าลุกขึ้นต่อสู้กับรัฐบาลเผด็จการและคอรัปชั่น

            ชาเวซต้องโทษจำคุก แต่การรัฐประหารครั้งนั้นก็ส่งผลให้ประธานาธิบดีเปเรซหลุดจากตำแหน่งในเวลาต่อมา และประธานาธิบดีคนใหม่ได้อภัยโทษให้เขา ชาเวซได้ก่อตั้งขบวนการสาธารณรัฐที่ 5 (The Fifth Republic Movement) ขึ้น และลงสมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ในปี 1998  โดยชูอุดมการณ์ของซิโมน โบลิวาร์ และการสถาปนาสาธารณรัฐใหม่ด้วยการปราศรัยที่ดุเดือดและโดนใจชาวบ้าน ทำให้คะแนนิยมของชาเวซพุ่งขึ้นจนสามารถชนะคู่แข่งขัน และก้าวเข้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดีในปี 1999

            แนวคิดทางการเมืองของชาเวซเป้นการผสมผสานระหว่างอุดมการณ์ของซิโมน โบลิวาร์ และนักปฏิวัติอเมริกาใต้คนอื่น ๆ กับลัทธิมาร์กซิสต์ และสังคมนิยมแบบลาตินอเมริกัน รวมทั้งปรัชญาทางการเมืองของเช เกวารา และฟีเดล คาสโตร  ซึ่งชาเวซเรียกแนวคิดดังกล่าวของเขาว่า “ลัทธิโบลิวาร์”

            ชาเวซยังได้ขยายแนวคิดดังกล่าวไปสู่การพัฒนาชนบทแบบชาวบ้านเป็นผู้กำหนดความต้องการ ที่เรียกว่า“วงจรโบลิวาร์” การดำริเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น “สาธารณรัฐโบลิวาร์แห่งเวนซูเอลา”  

            ได้มีความพยายามของฝ่ายตรงข้ามในการกำจัดชาเวซออกจากอำนาจ ทั้งการปฏิวัติในปี 2002 การสร้างวิกฤตเศรษฐกิจ การคลัง และการเมือง ในปี 2004 แต่ชาเวซก็สามารถรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้ และมีชัยในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสมัยที่สอง ในปี 2006

            ชาเวซเป็นคนที่ต่อกรกับสหรัฐฯ อย่างปราศจากความเกรงกลัว และอาจเป็นผู้นำในโลกปัจจุบันเพียงไม่กี่คนที่ยังคงเรียกสหรัฐฯ ว่า “จักรวรรดิ์นิยม”  ชาเวซต่อต้านระบบทุนนิยมและระบบการค้าเสรีของสหรัฐฯ ในลาตินอเมริกาอย่างแข็งขัน โดยก่อตั้งองค์การการค้าทางเลือกโบลิวาร์สำหรับประชาชนอเมริกัน (Bolivarian Alternatives for the Americans) หรือ ALBA ขึ้น ในลักษณะของการแลกเปลี่ยนผลิตผลของประเทศต่าง ๆ ในอเมริกาใต้และคาริเบียนกับน้ำมันของเวเนซูเอลา ตั้งธนาคารกลางสำหรับประชาชาติลาตินอเมริกา ตั้งเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ร่วมกันสำหรับภูมิภาคลาตินอเมริกา รวมทั้งการวางท่อส่งก๊าซธรรมชาติจากเวเนซูเอล่าเข้าไปยังอาร์เจนตินาและบราซิล เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและการจ้างงานของสองประเทศนั้น

            ในฐานะที่เวเนซูเอลาเป็นประเทศที่ผลิตและส่งออกน้ำมันรายใหญ่ ชาเวซได้ใช้นำมันเป็นปัจจัยในการดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจ การเมือง และการต่างประเทศ อย่างได้ผล เขายังผูกมิตรกับประเทศที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากับสหรัฐฯ เช่นอิหร่าน ลิเบีย คิวบา รวมทั้งรัสเซีย อย่างแน่นแฟ้นขณะที่แสดงท่าทีแข็งกร้าวต่อประเทศในอมริกาใต้ที่โอนเอียงไปทางสหรัฐฯ อย่างโคลัมเบีย

            ครับ วันเวลาในอนาคตจะเป็นผู้ให้คำตอบว่า แท้จริงแล้ว ฮูโก้ ชาเวซ คือคนขายฝันที่ตกยุคหรือนักปฎิวัติตัวจริง และเขาคือพระเอกคนสุดท้าย(ในโลกสังคมนิยม) หรือผ้ร้ายหมายเลขหนึ่ง (ของสหรัฐฯ) กันแน่?

                                                  .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

 

                              ภาพจาก http://www.thairath.co.th

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ