ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
     
           

คนไทยกำลังจะได้รับสิทธิใหม่เพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่งแล้วครับ นั่นคือสิทธิในการเลือกที่จะตาย (The Right to Die) ทั้งนี้เป็นไปตามร่างพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2550 ในมาตรา 12 ที่ว่า “บุคคลมีสิทธิทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตตน หรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วยนั้นได้ / การดำเนินการตามหนังสือแสดงเจตนารมณ์วรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง / เมื่อผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขได้ปฏิบัติตามเจตนาของบุคคลตามวรรคหนึ่งแล้วมิให้ถือว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดและให้พ้นจากความรับผิดทั้งปวง”  \สิทธิในการเลือกที่จะตายแตกต่างจากการสังหารด้วยความปราณี (Mercy killing, Euthanasia)เพราะในกรณีนั้นแพทย์จะเป็นผู้ลงความเห็นหากผู้ป่วยได้รับความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจากบาดแผลหรือโรคภัยไข้เจ็บเกินกำลังที่จะรักษาพยาบาล

            แม้อาจจะมองว่าการเลือกที่จะตายเป็นสิทธิส่วนบุคคลอย่างหนึ่ง แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนทั้งในทางโลกและทางธรรม ในทางโลกนั้นสิทธิดังกล่าวย่อมเกี่ยวข้องกับกฎหมาย สังคม จารีต และมโนธรรมอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ ส่วนในทางธรรมนั้นไม่ว่าจะเชื่อว่าชะตากรรมของมนุษย์เป็นเรื่องของพระเจ้า หรือบาปบุญคุณโทษหรือไม่ก็ตาม แต่ก็ไม่มีศาสนาไหนเห็นดีเห็นงามกับการที่มนุษย์จะฆ่าตัวเองหรือฆ่าผู้อื่น

            หากย้อนไปมองถึงที่มาของแนวคิดเรื่องสิทธิในการเลือกที่จะตาย มูลเหตุสำคัญน่าจะเป็นปัญหาทางเศรษฐกิจ ทั้งตัวผู้ป่วยเองหรือครอบครัว และของสถานพยาบาล ซึ่งในกรณีเช่นนี้ทั้งสองฝ่ายต้องสิ้นเปลืองเงินทอง เวลา บุคลากร และทรัพยากรเช่นหยูกยาหรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ แต่รัฐและแพทย์ก็ไม่ควรจะปฏิเสธสิทธิของคนป่วยในการได้รับการรักษาพยาบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการออกกฎหมายเพื่อให้แพทย์ไม่ต้องรับผิดไว้ล่วงหน้า

            แม้ว่าในปัจจุบัน ผู้ป่วยจะต้องแสดงความยินยอมรับการรักษาจากแพทย์ แต่การจะให้ผู้ป่วยต้องทำหนังสือแสดงเจตนารมณ์ที่จะตายค่อนข้างจะเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสและโหดร้ายเกินไป และในกรณีที่ผู้ป่วยไม่อยู่ในภาวะที่จะตัดสินใจเองได้ ใครจะเป็นผู้ตัดสินใจแทน? ทั้งหากมองโลกในแง่ร้าย ต่อไปสิทธิและความเสมอภาคของประชาชนในการรับการบริการสาธารณสุขก็อาจจะลดน้อยถอยลง เพราะอาจมีการเลือกที่จะยืดอายุคนที่มีเงิน แต่รวบรัดตัดทอนอายุของคนจน

            สิทธิของการเลือกที่จะตาย เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบในทุก ๆ ด้าน ทั้งในส่วนของผู้ป่วยซึ่งอาจจะมีความคิดและอารมณ์เปลี่ยนแปลงไปได้ การวินิจฉัยของคณะแพทย์และการคำนึงถึงวิทยาการใหม่ ๆ ทางการแพทย์ที่อาจจะนำมารักษาผู้ป่วยได้ดีกว่าปัจจุบัน

            เมื่อกล่าวถึงสิทธิของการเลือกที่จะตาย กรณีหนึ่งที่ถูกนำมาเป็นตัวอย่างทั้งผู้ที่เห็นด้วยและคัดค้านก็คือกรณีของสตรีอเมริกันคนหนึ่งซึ่งตกอยู่ในสภาพของผัก ต้องให้อาหารทางหน้าท้องมาเป็นเวลา 15 ปี เพราะสมองขาดเลือดและออกซิเจน จนสามีได้ยื่นคำร้องต่อศาลขอให้แพทย์ยุติการให้อาหารทางหน้าท้อง โดยอ้างว่าเป็นไปตามเจตนารมณ์ของผู้ป่วยขณะที่ยังมีสติสัมปชัญญะ แต่บิดามารดาของผู้ป่วยได้ยื่นคัดค้าน ทำให้คดียืดเยื้อมานถึง 7-8 ปี และคดีพลิกไปพลิกมาหลายครั้ง ซึ่งในที่สุดรัฐสภาสหรัฐฯ ได้ออกกฎหมายเป็นกรณีฉุกเฉินให้บิดามารดาสามารถยื่นอุทธรณ์ได้อีกครั้งหนึ่ง แต่ศาลพิจารณาเห็นว่าไม่มีหลักฐานเพิ่มเติมที่แสดงว่าผู้ป่วยสามารถรับรู้ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ถอดสายอาหารผู้ป่วย

            ครับ การรักษาพยาบาลหรือการบริการทางสาธารณสุขนอกจากจะเป็นสิทธิพื้นฐานที่ประชาชนจะได้รับจากรัฐแล้ว ยังเป็นเรื่องของความหวังและกำลังใจอีกด้วย และก็เป็นเรื่องแปลกที่มีการนำเรื่องสิทธิของการเลือกที่จะตาย มาบรรจุไว้ในพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ

   

                                             

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันจันทร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2552

 

                  

ภาพจาก http://www.impactlab.com

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ