ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
     

           

 

            คุณเชื่อไหมครับว่ามีคดีฆาตกรรมอยู่คดีหนึ่งซึ่งใช้เวลาถึง 3,000 กว่าปี จึงจะสามารถพิสูจน์ข้อเท็จจริง และทำความจริงให้ปรากฏแก่ชาวโลกได้ ทั้งที่บุคคลที่เกี่ยวข้องกับคดีที่ว่านี้ก็พากันล้มหายตายจากไปนมนานกาเลแล้ว คดีที่ผมพูดถึงนี้ก็คือคดีสังหารตุตันคามุน ครับ

            ผมคิดว่าคุณผู้อ่านคงจะรู้จักชื่อเสียงของตุตันคามุนกันมาพอสมควร เพราะพระองค์คือฟาโรห์องค์ที่ 12 ในราชวงศ์ที่18 ยุคราชธานีใหม่ของอียิปต์ ครองราชย์ระหว่าง 1325-1334 ปี ก่อนคริสตกาล ทรงเป็นโอรสของอาเมนโฮเทปที่ 4 ผู้ปฎิรูปลัทธิเทวนิยมของอียิปต์ จากการนับถือเทพเจ้าหลายองค์มาเป็นการนับถือสุริยเทพอาเตนเพียงองค์เดียว โดยทรงเปลี่ยนพระนามของพระองค์จาก อมเมนโฮเทป เป็น อาเคนเตน และตั้งชื่อลูกชายว่าตุตันคาเตน ซึ่งหมายถึงรูปอันมีชีวิตของสุริยเทพอาเตน เมื่ออาเคนเตนสิ้นพระชนม์ ตุตันคาเตนได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา โดยใช้พระนามว่าตุตันคามุน

            เนื่องจากในเวลาที่ขึ้นครองราชย์นั้น ตุตันคามุนมีอายุเพียง 10 ชันษา การบริหารบ้านเมืองจึงอยู่ในมือของอำมาตย์หรือวิเซียร์อัยย์ พระองค์อภิเษกสมรสกับอังเคเซนปาอาเตน พี่สาวร่วมบิดาซึ่งเป็นธิดาของพระนางเนเฟอร์ติตี ตุตันคามันครองรายช์เพียง 9 ปี ก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน วิเซียรร์อัยย์ได้สร้างสุสานให้พระองค์ที่หุบผากษัตริย์ซึ่งเป็นสถานที่ฝังพระศพของฟาโรห์ พร้อมทั้งนำเครื่องใช้และเครื่องบูชาซึ่งส่วนใหญ่ทำด้วยทองคำบรรจุไว้ในสุสานกว่า 3,000 ชิ้น เพื่อให้พระองค์ได้นำไปใช้ในปรโลกตามคตินิยม อย่างไรก็ตามโดยที่ทรงครองราชย์เพียงระยะสั้น ๆ และไม่ทรงมีพระราชกรณียกิจที่สำคัญ ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่รู้จัก และไม่ปรากฏพระนามในประวัติศาสตร์เลยด้วยซ้ำ

            กาลเวลาผ่านไปถึง 3,000 ปี จนถึงต้นทศวรรษที่1900 “ได้มีการขุดค้นโบราณสถานในอียิปต์อย่างกว้างขวาง และเริ่มพบหลักฐานเกี่ยวกับตุตันคามุนเป็นครั้งแรก ลอร์ดคาเนวอน เศรษฐีชาวอังกฤษ ได้ให้ความสนับสนุนทางการเงินแก่โฮเวิร์ด คาร์เตอร์ นักโบราณคดีชาติเดียวกันเพื่อทำการสำรวจหาสุสานตุตันคามุน จนถึงเดือนพฤศจิกายนปี 1922 ขณะขุดค้นใกล้ ๆ สุสานของฟาโรห์รามซิสที่ 6 ก็ได้พบทางลับที่ลงไปสู่สุสานของตุตันคามุนโดยบังเอิญ ซึ่งนับเป็นการค้นพบโบราณสถานครั้งสำคัญของโลก เพราะสุสานไม่เคยถูกเปิดมาก่อน และสมบัติมีค่าทุกชิ้นอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ และที่น่าตื่นเต้นก็คือมัมมี่ที่เก็บรักษาไว้ได้อย่างดี และหน้ากากปิดพระพักตร์พระศพที่ทำด้วยทองคำประดับอัญมณีอย่างประณีตงดงาม ซึ่งทำให้ตุตันคามุนกลายเป็นฟาโรห์ที่โด่งดังที่สุดและมีผู้รู้จักมากที่สุดไปในทันที และภาพหน้ากากพระศพเป็นเสมือนสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของประเทศอียิปต์ไปโดยปริยาย พระองค์เป็นทูตสันถวไมตรีคนสำคัญ มีการนำเครื่องทองส่วนพระองค์ที่ค้นพบในสุสานไปจัดแสดงนิทรรศการตามเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก

            ในปี 1968 และ 1978 ได้มีการชันสูตรมัมมี่ของตุตันคามุน เละพบเศษกระดูกแตกในกะโหลกพระเศียร กระดูกพระอุระและซี่โครงด้านหน้าหายไป ทำให้มีการสันนิษฐานว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยการถูกตีด้านหลังพระเศียร หรืออาจมีบาดแผลฉกรรจ์ที่พระอุระ และผู้ต้องสงสัย

หมายเลขหนึ่งว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังคดีฆาตกรรมรายนี้ก็คือวิเซียร์อัยย์นั่นเอง

            ในปี 2005  มัมมี่ของตุตันคามุนได้รับการสแกนด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยตลอดทั้งร่าง และได้ข้อสรุปว่า ไม่พบร่องรอยการถูกทำร้าย เศษกระดูกในกะโหลกน่าจะเกิดขึ้นภายหลังการสิ้นพระชนม์แล้ว ส่วนกระดูกระอุระและซี่โครงด้านหน้าที่หายไปยังไม่มีข้อสรุป แต่ก็ไม่น่าจะเกิดจากบาดแผลหรือการถูกทำร้าย สำหรับสาเหตุของการสิ้นพระชนม์นั้นสันนิษฐานว่าน่าจะเกิดจากไข้มาเลเรีย

            คดีฆาตกรรมตุตันคามุนได้ปิดลงเรียบร้อยแล้ว และทำให้วิเซียร์อัยย์หลุดพ้นจากการเป็น

จำเลยของสังคมเสียที

ครับ คดีของคนเป็น ๆ บางคดีก็น่าจะยุติลงได้แล้วเหมือนกัน ไม่ต้องรอให้ถึง 3,000 ปี หรอกครับ.

                                                  .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2553

 

         ภาพจาก http://www.dhammachak.net, http://thaigoodview.com

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ