ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




มิจฉาทิฐิ
    

           

           

สิ่งที่เป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับมนุษย์ก็คือมิจฉาทิฐิ หรือความเชื่อมั่น ยึดมั่น ถือมั่นในทางที่ผิด แต่สิ่งที่เป็นอันตรายยิ่งไปกว่านั้นก็คือการไม่รู้หรือไม่ยอมรับว่าความเชื่อมั่น ยึดมั่น ถือมั่น ของตนเองนั้นเป็นสิ่งที่ผิด และดึงดันจะเชื่อจะถือและประพฤติปฏิบัติตามความเชื่อความยึดถือนั้นต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อต่อสู้เอาชนะกับผู้อื่นที่มีความคิดเห็นแย้งหรือความเห็นต่างจากตน

            จริงอยู่ว่าความเชื่อนั้น บางครั้งก็อาจจะเป็นสิ่งที่ยากแก่การตัดสินว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดผิด ยิ่งในโลกปัจจุบันที่เป็นยุคของข้อมูลข่าวสาร การประชาสัมพันธ์ และโทรคมนาคมด้วยแล้ว ยิ่งยากขึ้นไปอีกหลายเท่า เพราะมนุษย์สามารถที่จะเลือกดู เลือกฟัง และเลือกรับข่าวสาร ที่ถูกกับจริตและความเชื่อของตน ไม่ต้องดูอื่นไกลหรอกครับเอาแค่คนกรุงเทพฯ กับคนในต่างจังหวัด ตอนนี้ต่างคนต่างก็อ่านหนังสือพิมพ์ ฟังวิทยุ หรือดูรายการโทรทัศน์ ไปคนละทาง และพูดไปคนละอย่าง จนเหมือนกับอยู่คนละประเทศกัน

            ถ้าจะถามว่าแล้วในสถานการณ์ปัจจุบัน ความเชื่อเช่นใดถึงจะเป็นความเชื่อที่ถูก ผมคิดว่าความเชื่อที่ถูกนั้น ต้องตั้งอยู่บนเหตุผลและข้อเท็จจริง เป็นไปตามทำนองคลองธรรม รวมทั้งกฎเกณฑ์ซึ่งเป็นที่ยอมรับของคนหมู่มากที่มีใจสุจริต ไม่ใช่ประเภทพวกมากลากไป หรือเอากฎหมู่ขึ้นมาเหนือกฎหมาย และสำหรับคำถามที่ว่าทำอย่างไรคนเราจึงจะสามารถละทิ้งหรือเปลี่ยนความเชื่อในทางที่ผิดมาเป็นความเชื่อในทางที่ถูกได้ คำตอบก็คือต้องมีสิ่งที่แสดงหรือยืนยันได้อย่างมั่นคงว่าความเชื่อในอีกทางหนึ่งนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง มิใช่แค่การโฆษณาชวนเชื่อ หรือเป็นเพียงกลยุทธ์ในการทำสงครามช่วงชิงประชาชน และต้องเป็นความเชื่อที่เกิดจากการศึกษา เปรียบเทียบ และใช้วิจารณญาณอย่างละเอียดลออ มิใช่การกรอกหู การกล่าวร้ายป้ายสี หรือสร้างเรื่องอันเป็นเท็จ

            ซึ่งสุดท้ายแล้ว คนที่จะตัดสินใจว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดผิดได้ดีที่สุด ก็คือตัวของคน ๆ นั้นเอง

            การที่จะเปลี่ยนความเชื่อของมนุษย์นั้น ในสมัยโบราณนิยมการใช้กำลังหรือบีบบังคับด้วยเงื่อนไขและข้อกำหนดต่าง ๆ แต่ในปัจจุบัน การสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องโดยสันติวิธี เป็นสิ่งที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุด แต่ทั้งนี้ ก็ต้องอาศัยการเปิดใจให้กว้างของทั้งสองฝ่าย ยอมรับรู้รับฟังในสิ่งที่อาจจะผิดแผกแตกต่างไปจากสิ่งที่ตนเคยรู้หรือเคยเชื่อมาก่อน เปิดโอกาสให้แสดงผลดีผลเสียของความเชื่อนั้น แล้วปล่อยให้เป็นการกำหนดใจตนเอง ว่ายังจะขืนเชื่อมั่น ยึดมั่น ถือมั่น ในมิจฉาทิฐิ หรือจะยอมรับสัมมาทิฐิ

            ที่สำคัญคือการจะทำความเข้าใจหรือเปลี่ยนแปลงความเชื่อของคนนั้น ต้องทำด้วยความเมตตา การยอมรับในสิทธิส่วนบุคคล การยอมรับในความคิดเห็นที่แตกต่าง และด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน ตราบใดที่ยังกระแหนะกระแหน เย้ยหยัน เปรียบเปรย คนที่มีความคิดคนละอย่างว่า เป็นคนโง่ ถูกจูงจมูก หรือรับอามิสสินจ้าง และคิดว่าตนเองเป็นฝ่ายถูกต้อง ฉลาดกว่า เก่งกว่า ดีกว่า ตราบนั้นก็คงไม่มีทางที่จะพูดกันรู้เรื่องหรอกครับ

            ในการทำสงครามนั้น การตั้งเป้าหมายที่ผิดก็อาจนำไปสู่ความพ่ายแพ้ตั้งแต่เริ่มแรก ในเรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน ถ้าตั้งเป้าหมายเสียใหม่ว่า การต่อสู้ในวันนี้ไม่ใช่เพื่อเอาชนะบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่เป็นการเอาชนะมิจฉาทิฐิในตัวคน

นั่นย่อมจะเป็นชัยชนะที่สงบสุข เยือกเย็น และยั่งยืนกว่าเป็นไหน ๆ

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553

                   

ภาพจาก  http://www.dhammathai.org

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ