ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




คาถาตรีติ
                

           

         

ผมเชื่อว่าเวลานี้คนไทยส่วนใหญ่คงจะอยู่ในอาการหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในบ้านในเมืองเราในช่วงวันสองวันนี้ ใจหนึ่งก็ยังเชื่อว่าโดยลักษณะนิสัยของคนไทยที่เป็นคนอดทน อดกลั้น และนิยมความประนีประนอมแล้ว ก็ไม่น่าที่จะมีอะไรที่รุนแรงเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ แต่อีกใจก็แย้งว่าระยะเวลา 2-3 ปี ที่ผ่านมานี้ คนไทยเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมค่อนข้างมาก โดยเฉพาะในเรื่องความก้าวร้าวที่เพิ่มขึ้น และความอะลุ้มอล่วยที่ลดลง ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ คนไทยถูกทำให้ต้องแบ่งฝักแบ่งฝ่าย เลือกสีเลือกข้าง โดยไม่คำนึงถึงความผิดชอบชั่วดี และช่องว่างระหว่างคนไทยกลุ่มต่าง ๆ ดังกล่าวก็แตกแยกแหวกห่างออกจากกันไปทุกที กระทั่งแทบจะไกลกันจนสุดโต่งและต่อไม่ติด

            ขณะที่ใจหนึ่งคิดว่า ข่าวคราวที่น่าหวาดกลัวและชวนตื่นตระหนกที่หนาหูขึ้นเรื่อย ๆ นั้น

เป็นประเภทข่าวลือ-ข่าวลวง เพื่อเพิ่มมูลค่าของกลุ่มผู้ประท้วง ผสมการขาดการบริหารจัดการข้อมูลข่าวสารของฝ่ายรัฐบาล ซึ่งกลายเป็นปัจจัยในการกระพือข่าวโคมลอยให้ลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่อีกใจก็คิดถึงคำโบราณของไทยที่ว่า “ไม่มีมูลฝอย หมาไม่ขี้” อันแสดงว่าข่าวต่าง ๆ เหล่านั้น น่าจะต้องมีพื้นฐานของความเป็นจริงอยู่บ้าง ส่วนจะมากหรือน้อยย่อมเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

            หลายคนมีความเชื่อว่าการชุมนุมเคลื่อนไหวของกลุ่ม นปช.และคนเลื้อแดงในครั้งนี้จะเป็นภาคสุดท้ายของมหากาพย์แห่งความขัดแย้ง หรือภาษานักพนันก็ว่า “ได้-เสีย” กันไปข้างหนึ่ง ขณะที่หลายคนก็ยังเชื่อว่าเป็นแค่การสวนสนามหรือแสดงพลังมากกว่าจะหวังผลไปถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆ เพราะถ้าลุกลามไปถึงขั้นปะทะกันจริง ๆ ก็เป็นไปได้ยากที่มวลชนซึงมีเพียงปริมาณจะสามารถเอาชนะกำลังของฝ่ายรัฐบาลซึ่งมีทั้งกำลังพล เครื่องไม่เครื่องมือ และตั้งรับในพื้นที่ซึ่งเป็นต่อ ได้สำเร็จ ทั้งยังเป็นการสร้างความชอบธรรมให้แก่ฝ่ายรัฐบาลในการที่จะปราบปรามผู้ก่อการไม่สงบอย่างถอนรากถอนโคน

            อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ย่อมมีทั้งส่วนที่เรามองเห็นไดด้วยตาเปล่า กับส่วนที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยสายตาปกติ เหมือนภูเขาน้ำแข็งที่แม้จะขนาดใหญ่โตมโหฬารและสร้างความน่าสะพรึงกลัวแก่นักเดินเรือสักปานใด แต่จริง ๆ แล้ว ส่วนที่ลอยพ้นน้ำเป็นเพียงส่วนน้อยนิด ขณะที่ส่วนซึ่งจมอยู่ใต้ผิวน้ำนั้นมีมากกว่าหลายเท่านัก  ดังนั้น ความขัดแย้งทางการเมืองและแนวคิดที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้ก็ดี พละกำลังของแต่ละฝ่ายก็ดี แม้กระทั่งตัวละครที่ออกมาแสดงบทบาทตามสื่อต่าง ๆ นั้น อาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่เรามองเห็น ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงอาจมีมากฝ่ายกว่านี้ ความขัดแย้งที่มากกว่านี้ พละกำลังที่มากกว่านี้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวละครที่มากกว่านี้ ซึ่งเรายังมองไม่เห็น และส่วนที่มองไม่เห็นเหล่านั้น ย่อมน่ากลัวกว่าส่วนที่เรามองเห็นอย่างแน่นอน

            แม้หลายคนจะคิดว่าปัญหาของเมืองไทยได้เดินทางมาถึงทางตัน ที่ไม่มีทางจะขยับเขยื้อนอะไรได้มากไปกว่านี้ และรอเวลาที่นายกรัฐมนตรีจะลาออก มีการล้มกระดานเพื่อเลือกตั้งใหม่ หรือให้ใครสักคนลงมือทำปฏิวัติรัฐประหาร แต่ก็จะมีคำถามที่ย้อนกลับมาว่าทางออกดังกล่าวจะเป็นการแก่ปัญหาที่ตรงประเด็นหรือเปล่า จะเป็นการแก้ปัญหาที่ยั่งยืนเพียงไร และจริง ๆ แล้ว เรายังมีทางออกทางอื่นอีกหรือไม่?

            อย่างไรก็ตาม ในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเมืองในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่จะสามารถช่วยให้สถานการณ์ไม่เลวร้ายลงไปมากกว่านี้ก็คือ “ตรีติ” ซึ่งเป็นคาถาสำคัญที่คนไทยในเวลานี้สมควรที่จะท่องให้ขึ้นใจและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

            คาถา “ตรีติ” มีดังนี้ครับ... “สันติ สติ และขันติ” ครับ ขอให้ทุกคนและทุกฝ่ายท่องไว้ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากัน แล้วทั้งท่านและบ้านเมืองจะปลอดภัยครับ

                                             

 

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553

 

                  

ภาพจาก http://www.fujifilm.co.th/forum/showthread.php?p=99382

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ