ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


มืดแปดด้าน
     

               

วันก่อนคุยกับมิตรสหายบางคนถึงความละม้ายคล้ายคลึงของเกาหลีและเวียดนาม ตั้งแต่การเป็นชาติที่ได้รับอิทธิพลทางศาสนาและวัฒนธรรมจากจีน การถูกยึดครองโดยจีน การถูกแบ่งประเทศออกเป็นสองส่วนด้วยฝีมือของต่างชาติ การตกเป็นสมรภูมิการรบพุ่งของชนชาติเดียวกันที่ถูกแตกต่างกันทางลัทธิการเมืองในยุคสงครามเย็น การฟื้นตัวหลังสงคราม จนถึงการก้าวขึ้นสู่ความเป็นผู้นำทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน จบลงด้วยข้อสรุปคร่าว ๆ ว่าเวียดนามกำลังจะเป็นประเทศน้องใหม่ที่โดดเด่นในเอเชีย ถัดจากจีนและอินเดียในอีกไม่นานเกินรอนี้

            ปัจจัยประการแรกที่ผลักดันให้เวียดนามเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและมั่นคงก็คือเสถียรภาพของรัฐบาล แม้ว่าจะปกครองด้วยระบอบสังคมนิยม แต่ก็เป็นสังคมนิยมที่ผ่านกระบวนการทั้งภาคทฤษฏีและปฏิบัติมาอย่างโชกโชน จนมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและแนวคิดบางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายเศรษฐกิจให้สอดคล้องกับความเป็นไปของโลกทุนนิยม ขณะเดียวกันก็ใช้การปกครองที่เข้มงวดและจำกัดสิทธิเสรีภาพประชาชนให้เป็นประโยชน์ต่อการสร้างความมั่นคงภายในประเทศ จนเวียดนามได้รับการจัดอันดับให้เป็นประเทศที่น่าลงทุนพอ ๆ กับอินโดนีเซีย ขณะที่ประเทศไทยของเราหล่นไปอยู่ในระดับเดียวกับฟิลิปปินส์

            ปัจจัยประการที่สองได้แก่คุณภาพของประชากร เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าคนเวียดนามเป็นคนที่ขยันขันแข็ง อดทน และเอาจริงเอาจัง แม้ว่าจะยังขาดทักษะในบางด้าน แต่คนเวียดนามก็เป็นคนที่รักการเรียนรู้ ดังจะเห็นได้จากสถิติจำนวนคนอ่านหนังสือในกลุ่มประเทศอาเซียน ที่คนเวียดนามมีสถิติการอ่านหนังสือสูงเป็นลำดับสองรองจากสิงคโปร์

            ปัจจัยประการที่สามก็คือที่ตั้งของประเทศเวียดนาม ที่เป็นเสมือนประตูส่งสินค้าไปยังประเทศต่าง ๆ โดยทางเรือและอากาศได้อย่างสะดวกสบาย นอกเหนือจากเส้นทางคมนาคมทางบกที่เชื่อมต่อกับลาว กัมพูชา และชายแดนจีน

            เอาแค่ปัจจัยสามประการนี้ก็คงพอจะมองเห็นอนาคตของเวียดนามได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ก็ยังมีปัจจัยแฝงจากคนเวียดนามที่อพยพไปตั้งถิ่นฐานในสหรัฐฯ ฝรั่งเศส และออสเตรเลีย ในช่วงสงครามเวียดนาม ซึ่งเวลาที่ผ่านมานานกว่า 30 ปี ได้ทำให้คนเวียดนามใต้รุ่นเก่าบรรเทาพิษบาดแผลที่ได้รับจากเวียดนามเหนือและเวียดกงในสมัยสงครามกู้ชาติ และคนรุ่นใหม่ก็แทบจะไม่มีข้อมูลใด ๆ ในเรื่องเหล่านี้ ประกอบกับรัฐบาลเวียดนามปัจจุบันก็ดำเนินนโยบายให้คนเวียดนามนอกประเทศมีส่วนสร้างชาติ ทั้งด้วยการนำความรู้ความชำนาญที่ตนมีอยู่มาทำงานที่เวียดนาม หรือมาลงทุนประกอบกิจการที่บ้านเกิด รวมทั้งส่งเงินมาช่วยเหลือญาติพี่น้องของตน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นทั้งคลังสมองและขุมทรัพย์อันมีค่ายิ่งแก่การพัฒนาประเทศ

            ตอนหนึ่งของการสนทนา เพื่อนถามผมว่า แล้วจากนี้เวียดนามจะเป็นอย่างไรต่อไป...ถึงจะไม่ใช่หมอดูฟันธง ผมก็คาดได้ว่าเวียดนามคงจะมุ่งผลิตสินค้าออกประเภทอาหาร เพื่อสร้างตัวเองให้เป็น “ครัวของโลก” แบบที่ไทยทำ เพราะสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศของไทยกับเวียดนามมีความใกล้เคียงกัน สามารถที่จะเพาะปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหารได้พอ ๆ กัน และเวียดนามก็ได้เห็นตัวอย่างจากไทยแล้วว่า สินค้าอาหารยังเป็นสิ่งที่มีความต้องการสูงในตลาดโลกและมีประเทศคู่แข่งขันไม่มากนัก ซึ่งเวียดนามสามารถใช้ความได้เปรียบเรื่องราคาเป็นแต้มต่อเหนือสินค้าประเภทเดียวกันจากประเทศไทยได้อย่างสบาย ๆ

            และต่อจากสินค้าประเภทอาหาร ผมเชื่อว่าเวียดนามจะเริ่มส่งออกสินค้าวัฒนธรรม ทั้งภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ดนตรี และวรรณกรรม ตามแบบเกาหลี ซึ่งเป็นสินค้าที่เวียดนามมีต้นทุนสูงและมีตลาดชาวเวียดนามในต่างประเทศรองรับและสนับสนุนอยู่แล้ว

            โชคดีที่เพื่อนไม่ได้ถามต่อว่าแล้วประเทศไทยจะเป็นอย่างไร? เพราะผมก็ยังมืดแปดด้าน และมองหาด้านที่เก้าซึ่งพอจะสว่างไสวบ้างไม่เจอเลยครับ

 

 

                                                  .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2553

 

                              ภาพจาก http://www.donuzz.com/

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ