ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ทำไมเราถึงรักในหลวง
     

  

 
           

           คืนวันก่อน วิทยุ อสมท.คลื่น 90.25 สนทนากับผมถึงความประทับใจที่มีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่จริงแล้วผมค่อนข้างจะลังเลในการที่จะใช้คำว่าประทับใจ แต่ก็ยังนึกคำอื่นที่จะแสดงความรู้สึกเช่นนั้นไม่ได้ ผมบังเกิดความประทับใจครั้งแรกต่อพระองค์ท่านตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กและได้เห็นภาพที่เสด็จฯ เยี่ยมราษฎรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งแรก เมื่อ พ.ศ.2498 มีภาพที่คุณยายคนหนึ่งมาเฝ้าเพื่อถวายดอกบัว ในหลวงทรงก้มพระองค์ลงไปรับดอกบัวจากมือคุณยายด้วย พระพักตร์ที่อ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยความเมตตา ภาพ ๆ นั้นติดตาผมมาจนทุกวันนี้ ผมทราบในเวลาต่อมาว่าคุณยายคนนั้นชื่อแม่เฒ่าตุ้ม เป็นชาวจังหวัดนครพนม และดอกบัวสายสามดอกที่นำมาถวายนั้นแม่เฒ่าเตรียมมาตั้งแต่เช้า แต่กว่าในหลวงจะเสด็จมาถึงดอกบัวก็เหี่ยวเฉา แต่พระองค์มิได้ทรงรังเกียจแม้แต่น้อย  ผู้ดำเนินรายการถามว่าครอบครัวมีส่วนในการปลูกฝังความรักในหลวงอย่างไรบ้าง ผมได้เล่าให้ฟังว่าในสมัยที่ผมยังเล็ก ๆ ไม่มีโทรทัศน์และรายการข่าวในพระราชสำนักอย่างทุกวันนี้ แต่ก็มีภาพยนตร์ส่วนพระองค์ฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมกรุงเป็นครั้งคราว ซึ่งคุณพ่อคุณแม่จะพาผมไปชมเสมอ ทำให้ได้ติดตามพระราชกรณียกิจและได้เห็นพระราชจริยาวัตรของในหลวงมาตั้งแต่นั้น

            เนื่องจากผมเคยรับราชการที่สถานทูตไทยในต่างประเทศ ผู้ดำเนินรายการจึงถามถึงความรู้สึกที่มีต่อในหลวงของคนไทยและคนต่างประเทศในประเทศที่ผมเคยประจำการ สำหรับเรื่องนี้ผมยืนยันได้ว่าคนไทยในต่างประเทศมีความจงรักภักดีและความผูกพันกับสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างแน่นแฟ้น และติดตามข่าวคราวต่าง ๆ เกี่ยวกับในหลวงอย่างใกล้ชิด รวมทั้งเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับในหลวงที่ทางสถานทูตจัดขึ้นด้วยความเต็มใจมิได้ขาด ทั้งงานวันเฉลิมพระชนมพรรษา และงานฉลองสิริราชสมบัติ เป็นต้น เมื่อทราบว่าในหลวงทรงพระประชวรก็จะเดินทางมาร่วมลงนามถวายพระพรด้วยจิตใจที่ห่วงกังวล

            สำหรับชาวต่างประเทศนั้น โดยที่โลกปัจจุบันเป็นยุคของข้อมูลข่าวสาร คนในประเทศต่าง ๆ จึงมีโอกาสได้รับทราบถึงพระราชกรณียกิจนานาประการที่ในหลวงทรงบำเพ็ญเพื่อช่วยให้ประชาชนของพระองค์มีชีวิตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาโดยตลอด ผมคิดว่าในสายตาของชาวต่างประเทศในหลวงมิได้เป็นเพียงพระมหากษัตริย์และสัญญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของคนไทยเท่านั้น แต่ยังทรงเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของโลกด้วย

แล้วก็มาถึงคำถามที่เราได้ยินกันบ่อย ๆ ในระยะนี้ นั่นคือ “ทำไมเราถึงรักในหลวง?” - ผมคิดว่าก่อนอื่นเราควรจะต้องตั้งคำถามในเชิงกลับกันว่า “ก็ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง?”ในเมื่อพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่วิเศษสุดและประเสริฐยิ่ง ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง เมื่อพระองค์ทรงอุทิศพระวรกายเพื่อประกอบพระราชกรณียกิจอันเป็นคุณประโยชน์แก่บ้านเมืองอย่างมากมายมหาศาล ทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวง เมื่อพระองค์ทรงดำรงอยู่ในความบริสุทธิ์ยุติธรรม

และทำไมเราถึงจะไม่รักในหลวงเมื่อพระองค์ท่านทรงรักเราทุกคน

สำหรับผม ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักตัวเอง ตั้งแต่การใช้ชีวิตในทางที่ถูกที่ชอบ การประกอบสัมมาอาชีวะ การรู้จักความพอเพียงและพอดี ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักคนอื่น โดยปราศจากอคติหรือฉันทาคติ และไม่คำนึงถึงความแตกต่าง ไม่ว่าจะในเรื่องเชื้อชาติ ศาสนา ฐานะทางสังคม แม้กระทั่งลัทธิการเมือง ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักธรรมชาติ รักป่าไม้ รักต้นน้ำลำธาร รักผืนดิน รักสิ่งแวดล้อม รวมทั้งสัตว์ต่าง ๆ ผมรักในหลวงก็เพราะพระองค์ทรงสอนให้ผมรักและภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทย ในชาติไทยที่มีความร่มเย็นเป็นสุขด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ

พระบารมีที่เกิดจากน้ำพระทัย น้ำพักน้ำแรง มันสมอง และหยาดเหงื่อ ของพระองค์ท่าน ตลอดระยะเวลา 60 กว่าปีที่ทรงครองราชย์

แล้วทำไมผมถึงจะไม่รักในหลวงล่ะครับ

 

 

                                                  .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553

 

              ภาพจาก http://mblog.manager.co.th/chaleejang/th-38151/

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ