ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
     

              

          

ผมไม่แน่ใจว่าตั้งแต่เกิดความขัดแย้งทางการเมืองในเมืองไทย ในปี 2548 จนถึงปัจจุบัน มีหน่วยงานใดเคยประเมินความเสียหายทางเศรษฐกิจและด้านอื่น ๆ ของประเทศไทยที่เกิดจากเหตุการณ์ดังกล่าวออกมาเป็นตัวเลขแล้วหรือยัง และความเสียหายนั้นมีมูลค่าสูงสักเท่าไหร่ ถ้าจะให้คาดเดาก็คิดว่าน่าจะอยู่ระหว่าง 6 แสนล้าน-8 แสนล้านบาท

            ตัวเลขตามที่คาดข้างต้น เป็นตัวเลขเฉพาะการขาดรายได้ที่ควรจะได้รับ อันเนื่องมาจากการชุมนุมและความไม่สงบโดยตรง ซึ่งภาคส่วนที่รับผลกระทบไปเต็ม ๆ ก็ได้แก่ภาคอุตสาหกรรม

การท่องเที่ยว ที่เชื่อมโยงไปยังธุรกิจแขนงต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงแรม ร้านอาหาร บริษัทนำเที่ยว

ร้านขายของที่ระลึก ตลอดจนประชาชนในพื้นที่ท่องเที่ยว ถัดไปคือธุรกิจด้านการบิน ท่าอากาศยาน การขนส่ง เถิบมาก็เป็นภาคการส่งออก การลงทุน ซึ่งล้วนเป็นเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงเศรษฐกิจของชาติมาโดยตลอด

            นอกจากความสูญเสียจากการขาดรายได้แล้ว ยังมีความสูญเสียอื่น ๆ ติดตามมาอีกหลายอย่าง ที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือการลดการจ้างงานหรือลดชั่วโมงการทำงาน การขาดเงินทุนหมุนเวียน ไปจนถึงการปิดกิจการ ที่สำคัญก็คือความเสียหายที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เช่นการที่รัฐบาลต่างประเทศประกาศเตือนคนของตนให้หลีกเลี่ยงการเดินทางมาประเทศไทย การที่นักท่องเที่ยวปรับเปลี่ยนเส้นทางและจุดหมายจากเมืองไทยไปยังแหล่งท่องเที่ยวอื่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่นมาเลเซีย สิงคโปร์ เวียดนาม ลาว หรือกัมพูชา การที่นักลงทุนเปลี่ยนฐานการผลิตไปยังประเทศที่มีปัจจัยการผลิตและมีเสถียรภาพทางการเมืองเช่นเวียดนามและอินโดนีเซีย เป็นต้น

            ความเสียหายประการสุดท้ายก็คือการซื้อความน่าเชื่อถือของประเทศไทยกลับคืนมา ไม่ว่าจะเป็นการใช้พื้นที่สื่อต่างประเทศเพื่อแก้ไขภาพลักษณ์ของประเทศ การจัดโรดโชว์ การส่งผู้แทนไปพบปะกับภาครัฐและเอกชนของต่างประเทศ รวมทั้งการระดมจัดกิจกรรมอื่น ๆ ซึ่งความเสียหายทั้งสามประการนี้ รวมแล้วน่าจะมีตัวเลขที่สูงเกินหนึ่งล้านล้านบาท

            คิดดูกันอย่างง่าย ๆ ว่า ถ้าบ้านเมืองของเรามีความสงบสุข ไม่มีความขัดแย้งหรือความวุ่นวายต่าง ๆ เมืองไทยก็น่าจะมีรายได้เข้าประเทศ 6 แสนล้าน-8 แสนล้าน บาท ในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งเงินจำนวนนี้ส่วนหนึ่งจะเป็นภาษีอากรเพื่อใช้ในการทำนุบำรุงประเทศชาติ และอีกส่วนหนึ่งก็เป็นเงินทุนให้เจ้าของกิจการต่าง ๆ มีโอกาสขยับขยายกิจการของตน และเป็นเงินหมุนเวียนทั้งในตัวเมืองและท้องถิ่น

            คิดกันอย่างง่าย ๆ ต่อไปว่า ถ้าบ้านเมืองเรามีความสงบสุข และมีเสถียรภาพทางการเมือง

ปัจจัยต่าง ๆ ของประเทศไทย ไม่ว่าจะวัตถุดิบ สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน การคมนาคม แรงงานที่มีฝีมือ ประสบการณ์ในด้านต่าง ๆ  รวมทั้งทำเลที่ตั้งของประเทศ ล้วนเป็นแต้มต่อในการจูงใจให้นักลงทุนต่างประเทศมาลงทุนในประเทศไทยมากกว่าเวียดนามหรืออินโดนีเซียอยู่แล้ว เราก็อาจจะเป็นฐานการผลิตที่สำคัญ เป็นประเทศผู้ส่งออกสินค้าต่าง ๆ  และมีเงินตราต่างประเทศไหลเข้าประเทศเป็นจำนวนมาก

            คิดง่าย ๆ ข้อสุดท้าย ก็คือถ้าบ้านเมืองเรามีความสงบร่มเย็นเช่นที่เคยเป็นมา เราก็คงไม่ต้องเสียเงินทองอีกมากมายมหาศาลในการแก้ไขภาพลักษณ์ ซึ่งไม่มีใครตอบได้เหมือนกันว่าจะได้ผลสักกี่เปอร์เซ็นต์ จะเรียกความน่าเชื่อถือกลับคืนมาได้มากน้อยเพียงไร และอีกกี่ปีถึงจะคุ้มกับเม็ดเงินที่ทุ่มลงไป

            ใครก็ตามที่ทำให้ประเทศไทยต้องเสียหายเกินจะประเมินค่าได้ดังกล่าว น่าจะได้คิดและยุติการล้างผลาญประเทศไทยเสียที เพราะสิ่งที่พวกคุณได้ทำมาหรือกำลังทำอยู่ในขณะนี้ ล้วนป็นความผิดบาปที่ตกแก่ประเทศไทยและคนไทยทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคิอลูกหลานของคุณเอง

ในยามที่ประเทศไทยต้องเผชิญกับปัญหาเศรษฐกิจอย่างหนักหน่วงในอนาคตอันไม่ไกลนี้

 

 

                                                  .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2553

 

                          ภาพจาก http://www.matichon.co.th

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ