ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


รื้อสร้าง
    

           

           

ผมเชื่อว่าหลังจากเหตุการณ์ความวุ่นวาย และความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองเราได้ยุติลงแล้ว เราทุกคนก็คงปรารถนาที่จะเห็นเรื่องราวต่าง ๆ จบลงด้วยดี แต่การจบนั้นควรจะต้องเป็นการจบที่จบจริง ๆ ไม่ใช่แค่ให้จบ ๆ แบบขอไปที อย่างที่คนไทยโดยทั่วไปชอบใช้ในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจับไม้จับมือกันแล้วบอกให้ลืมเรื่องเก่ามาเริ่มต้นกันใหม่ ทั้ง ๆ ที่ คนที่ทำความผิดอุกฉกรรจ์ยังหาได้รู้สำนึกผิดแม้แต่น้อย  และไม่ใช่แค่การท่องคาถา “สมานฉันท์” หรือ “ปรองดองชาติ” โดยที่แต่ละฝ่ายก็ไม่ได้มีความเข้าใจหรือตั้งใจจริงในสิ่งที่พร่ำบ่น

            ผมคิดว่าช่วงเวลานี้ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับการ รื้อ สร้าง สิ่งที่เป็นปัญหาของประเทศไทยและสังคมไทย และมิใช่แค่การตัดผุเพื่อซ่อมแซมและฉาบสีหลอกตา หากแต่จะต้องเป็นการเจาะลึกถึงฐานรากและโครงสร้างอย่างละเอียดลออ วางพื้นฐานสำหรับปัจจุบัน และส่องวิสัยทัศน์ออกไปยังอนาคตเพื่อให้ประเทศไทยและสังคมไทยมีความแข็งแกร่งสามารถยืนหยัดอย่างสง่างามในประชาคมโลกของวันข้างหน้า ซึ่งย่อมจะเป็นโลกมีการแข่งขันสูงขึ้นทั้งความคิดประดิษฐ์สร้างและเทคโนโลยี รวมทั้งการเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญกับปัญหาซึ่งมีความสลับซับซ้อนมากขึ้น และภัยจากธรรมชาติและน้ำมือมนุษย์ที่จะมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน

          ทั้งนี้ มีผู้วิเคราะห์ว่ากลไกสำคัญที่สามารถขับเคลื่อนคนเสื้อแดงอย่างได้ผลประการหนึ่ง ก็คือสารสนเทศ ซึ่งทำให้พวกเขาตกอยู่ในโลกส่วนตัวและรับแต่ข้อมูลที่ถูกป้อนมาจากฝ่ายเดียวและเชื่อมโยงกันด้วยระบบของสื่อพื้นฐานอย่างวิทยุ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และสื่อสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ จนถึงสื่อไฮเทค เช่นโทรศัพท์มือถือ เอส เอ็ม เอส. อินเตอร์เน็ต ทวิตเตอร์ เฟชบุ๊ค เป็นต้น

            หากย้อนกลับไปมองดูเมืองไทยก่อนยุค 2500 กับเมืองไทยในปี 2550 เราจะพบความจริงประการหนึ่งว่า หากยกถนนหนทางออกไป และโยนรถเครื่อง  วิดีโอ หรือโทรศัพท์มือถือทิ้งไปแล้ว แม้ว่าเวลาจะห่างกันถึงครึ่งศตวรรษ แต่ผู้คนในชนบทแทบจะไม่ได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันมากนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องปัญหาพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นที่ทำกิน การเพาะปลูก การศึกษา หรือ สาธารณสุข  ซึ่งนำไปสู่ความยากจน และการด้อยโอกาส และเราก็คงยากจะปฏิเสธว่าสังคมในชนบทยังขาดความเสมอภาคหรือความเป็นธรรมเท่าที่ควร ค่าของคนยังวัดกันที่ค่าของทรัพย์สินเงินทอง และคำพูดของคนที่มีเงินมักจะดังกว่าและถูกต้องกว่าชาวไร่ชาวนาเสมอ เมื่อหาความยุติธรรมจากคนของรัฐไม่ได้  จึงเป็นเรื่องปกติที่ชาวบ้านจะต้องหันไปพึ่งพาจากทางอื่น

            ในยุคก่อนปี 2500 ถึงก่อนมีคำสั่ง  66/23 ชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อนจากฝ่ายบ้านเมือง จะเดินทางเข้าป่าเพื่อร่วมการต่อสู้รัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย แต่หลังปี 2549 ชาวบ้านที่ประสบปัญหาต่าง ๆ จะมาร่วมกับกลุ่มคนเสื้อแดง ซึ่งเขาเชื่อว่าจะสามารถให้ความช่วยเหลือแก้ไขปัญหาที่เขามีอยู่ได้ ทั้งจากสิ่งที่พวกเขาเคยได้เห็นสมัยที่พรรคไทยรักไทยเป็นรัฐบาล จาก ส.ส.ของพรรคเพื่อไทยในปัจจุบัน จากพลังของการรวมตัวเป็นกลุ่มก้อน แล้วเมื่อถึงเวลา พวกเขาก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อต่อสู้รัฐบาลร่วมกับกลุ่ม นปช.

            ปัญหาของคนในชนบทสมควรได้รับการดูแลแก้ไขโดยเร่งด่วน ก่อนที่ช่องว่างระหว่างคนในเมืองกับคนในชนบทจะห่างไกลขึ้นกว่านี้ และก่อนที่ความรู้สึกแตกแยกจะร้าวลึกกว่านี้ เพราะหากก้าวไปถึงจุดนั้นแล้ว เราก็คงจะต้องเสียใจกันมากกว่านี้

            พูดเฉพาะเรื่องการ รื้อสร้างโครงสร้างในชนบทเพียงเรื่องเดียว โดยไม่ทันได้พูดถึงเรื่องรื้อสร้างอย่างอื่น ๆ ผมก็เชื่อว่ารัฐบาลต้องทำการบ้านกันหัวฟูแล้วล่ะครับ และถ้าเราจบเรื่องรุนแรงที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างขอไปทีโดยไม่ขุดให้ลึกลงไปถึงรากเหง้าของปัญหา ก็คงไม่มีวันที่เรื่องจะจบอย่างจริง ๆ ได้หรอกครับ และมิช้ามินาน ก็คงจะต้องมาจับไม้จับมือเพื่อขอให้ลืมเรื่องเก่ากันร่ำไป

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2553

                   

ภาพจาก www.readbangkokpost.com

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ