ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


แก้วใบใหม่
    

           

           

มีผู้ปรารภกับผมด้วยความห่วงใยว่า เมืองไทยและคนไทยนับแต่นี้ไปคงยากที่จะเหมือนเดิมแล้ว ซึ่งสิ่งที่จะไม่เหมือนเดิมนั้น ในส่วนของประเทศไทย คือความสงบร่มเย็น เสถียรภาพและความมั่นคง รวมไปถึงพื้นที่และอาณาเขต ส่วนในส่วนของคนไทย ก็คือลักษณะนิสัยประจำชาติ ความรัก

สามัคคี และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน พูดอย่างตรงไปตรงมาก็คือ หลายคนไม่คิดว่าเหตุการณ์

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2553 จะจบลงเพียงแค่นี้ แต่น่าจะเป็นแค่การเริ่มต้น ของความวุ่นวาย ความรุนแรงและการเปลี่ยนแปลงในบ้านเมือง และหลายคนก็กลัวว่าคนไทยอาจจะต้องรบราฆ่าฟันกันเอง จนนำไปสู่การแบ่งแยกดินแดนหรือเขตปกครอง

            ผมคิดว่าเรื่องดังกล่าว เป็นเรื่องที่สร้างความวิตกกังวลแก่คนไทยที่รักชาติโดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ซึ่งไม่มีใครเคยเห็นหรือแม้แต่จะเคยคิดว่าจะได้เห็นมาก่อน ทั้งการยิงถล่มอาคารด้วยอาวุธสงคราม การลอบสังหาร การฆาตกรรม การวางเพลิง และการก่อการจลาจล ฯ  ซึ่งทำให้เกิดความไม่แน่ใจว่าเหตุการณ์ทำนองนี้จะกลับมาเกิดขึ้นใหม่เมื่อไหร่ และจะมีความร้ายแรงกว่าเดิมขนาดไหน

            อย่างไรก็ตามในการศึกสงครามนั้น ความกลัวคืออาวุธที่ทรงพลังมากที่สุดอย่างหนึ่ง เมื่อ

ใดก็ตามที่สามารถทำให้คู่ต่อสู้เกิดความรู้สึกหวาดกลัวได้แล้ว ก็เท่ากับได้ชัยชนะมากกว่าครึ่ง

ดังจะเห็นได้จากพฤติกรรมอันโหดร้ายของนักรบมองโกล และเติร์กในอดีต ที่ทำให้ชาวเมืองต่างๆ ที่ถูกกองทัพเหล่านั้นยกไปรบ ไม่กล้าจะต่อกรด้วยและเลือกที่จะยอมตกเป็นเมืองขึ้นแต่โดยดี ซึ่งคนกรุงเทพฯ คงจะต้องถามตัวเองว่า ตอนนี้เราถูกทำให้ตกอยู่ในสภาพเดียวกับชาวเมืองต่าง ๆ

ในยุคมองโกลและเติร์กหรือเปล่า?

            เครื่องมือที่ใช้ในการรุกรบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองเรื่อยมา

จนถึงสมัยสงครามเย็น ก็คือการโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งเราคงต้องยอมรับว่า นปช.และคนเสื้อแดง

ใช้กลยุทธ์ในการปิดล้อมกลุ่มของตนให้ตกอยู่ภายใต้การโฆษณาชวนเชื่อผ่านสื่อต่าง ๆ ใน

เครือข่าย อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล สามารถทำให้มวลชนของตนเกิดความเชื่อและการคล้อยตามสิ่งที่โฆษณามาโดยตลอด รวมทั้งสร้างผลข้างเคียงให้ประชาชนทั่วไปที่ไม่เห็นด้วย

กับกลุ่ม นปช. พลอยมีความหวั่นไหวไปด้วยในหลาย ๆ เรื่อง

            ผมค่อนข้างจะเห็นด้วยว่า เมืองไทยและคนไทยต่อจากนี้นั้น คงยากที่จะกลับมาเป็นเช่น

เดิมอีก เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นได้สร้างความแตกแยกชนิดที่ยากเกินกว่าจะประสานให้เป็นเนื้อเดียว

กันได้สนิท แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไร เพราะเมื่อมาถึงตอนนี้ เราคงจะต้องเปลี่ยนมุมมองเมือง

ไทยและคนไทยกันเสียใหม่ ในแง่มุมใหม่ ด้วยสายตา และทัศนคติใหม่  ที่สำคัญที่สุดก็คือทุกฝ่าย

ต้องไม่มองคนที่มีความเห็นต่างจากตนเป็นศัตรูที่จะต้องทำลายล้าง รวมทั้งต้องยอมรับสิทธิ

เสรีภาพของทุก ๆ คน ที่อยู่ร่วมกันในสังคมไทย เพราะสังคมที่มีความแตกต่างกันทางความคิด

และต่อสู้แข่งขันกันด้วยความคิดต่างหาก คือสังคมที่มีพัฒนาการ ซึ่งแน่นอนว่าเราอาจจะได้สังคม

ที่มีรูปแบบที่ผิดแผกไปจากเดิมบ้าง แต่ผมเชื่อว่าสิ่งที่เป็นคุณลักษณะเฉพาะตัวหรือค่านิยมที่แสดงออกถึงอัตลักษณ์แห่งความเป็นไทยแต่เดิมนั้น จะดำรงอยู่ต่อไปโดยไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงได้

            เวลาต่อไปนี้ ไม่ใช่เวลาที่จะมาใช้กาวยี่ห้อไหนยาแก้วที่แตกหรอกครับ แต่เป็นเวลาสำหรับ

การนำเศษแก้วมาหลอมให้เป็นเนื้อเดียวกัน ซึ่งอาจจะยากกว่า เหนื่อยกว่า และใช้เวลามากกว่า

แต่เมื่อสำเร็จแล้วเราก็จะได้แก้วใบใหม่ที่สดใสขึ้นครับ

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553

                   

ภาพจาก http://noobass.blog.mthai.com/2007/07/17/public-1

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ