ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ดวงใจในดวงตา
                

                              

          

            ผมเป็นแฟนรายการ “ตีสิบ” ของคุณวิทวัส สุนทรวิเนตร ทางช่อง 3 ซึ่งจริง ๆ แล้ว ก็

เป็นรายการบันเทิงทางโทรทัศน์เพียงไม่กี่รายการที่ผมดูเป็นประจำ แม้จะเป็นรายการที่ “หลุด”มากที่สุด แต่บางครั้งเสน่ห์ของรายการก็อยู่ที่ความไม่สมบูรณ์แบบนี่แหละครับ ทั้งนี้ ก็ต้องบอกด้วยว่าผมมักจะดูแค่ช่วง “ดันดารา” ที่เป็นการแข่งขันการแสดงความสามารถทางร้องเพลง แต่ในช่วงสนทนานั้นบางครั้งก็ดูได้ไม่ตลอด โดยเฉพาะการสนทนาเรื่องผี ๆ สาง ๆ หรือความเชื่อส่วนบุคคล

            อย่างไรก็ตาม ผมกำลังจะพูดถึงรายการ “ตีสิบ” เมื่อคืนวันอังคารที่ 8 มิถุนายน ที่ผ่านมา

ซึ่งในช่วง “ดันดารา” เป็นการแข่งขันร้องเพลงของผู้พิการทางสายตาทั้งหญิงและชาย ซึ่งผู้แข่งขัน

แต่ละคนมีความสามารถอย่างน่าทึ่ง โดยเฉพาะผู้ชนะเลิศที่เป็นหญิงสาวที่พิการทางสายตามาตั้งแต่กำเนิด ซึ่งร้องเพลงทั้งไทยและสากลชนิดที่ทำให้ผู้ฟังน้ำตาซึมด้วยความซาบซึ้งไปกับเสียงและลีลาการร้องของเธอ และผมเห็นด้วยกับที่ “ครูอ้วน” มณีนุช เสมรสุต กล่าวว่าหญิงสาวคนนั้นนอกจากจะรู้จักการหาความสุขให้กับตัวเองด้วยเสียงเพลงแล้ว เพลงของเธอก็ยังทำให้คนอื่นมีความสุขด้วย

            เมื่อ 2-3 ปี ก่อน ตอนที่อยู่ชิลี ผมมีความประทับใจในละครเวทีเรื่องหนึ่ง ซึ่งผู้แสดงทั้งหมดเป็นผู้พิการทางสายตา ตัวละครแต่ละตัวสามารถเล่นตามบทของตนและเล่นกับตัวละครอื่น ๆ ได้อย่างน่าประหลาดใจ และทำให้ผู้ชมติดตามบทบาทและเรื่องราวจนลืมที่จะนึกถึงความพิการของผู้แสดง ซึ่งผมได้ทราบภายหลังว่าผู้กำกับการแสดงและทีมงานซึ่งเป็นอาสาสมัครสงเคราะห์คนพิการ ต้องทุ่มเทอย่างมากในการฝึกคนพิการสายตาซึ่งไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการแสดงมาก่อน ให้เล่นละครเวทีเฉกเช่นมืออาชีพ

            กับคนพิการทางสายตาในเมืองไทยเรานั้น ผมมีความข้องใจมานานแล้วว่า รัฐมีความคิดอย่างไรถึงได้จัดโควต้าสลากกินแบ่งรัฐบาลให้กับพวกเขา และผลประโยชน์ดังกล่าวตกแก่ผู้พิการโดยตรงหรือต้องผ่านยี่ปั๊วซาปั๊วอีกทอดหนึ่ง จำนวนผู้พิการทางสายตาในประเทศไทยที่ต้องการความช่วยเหลือจากภาครัฐมีมากน้อยเพียงไร และรัฐสามารถให้ความสงเคราะห์ด้านอาชีพและปัจจัยต่าง ๆที่จำเป็น รวมทั้งส่งเสริมความสามารถพิเศษที่พวกเขามีอยู่ โดยไม่ต้องให้พวกเขามาขายสลากกินแบ่งจะได้หรือไม่ หรือหากสำนักงานสลากกินแบ่งฯ อยากจะช่วยเหลือคนพิการทางสายตาจริง ๆ ก็อาจบริจาคเงินตั้งเป็นกองทุนแก่คนพิการดังกล่าว ก็น่าจะเป็นหนทางในการบรรเทาปัญหาได้ดีกว่า

            ปัญหาอย่างหนึ่งของการช่วยเหลือผู้พิการ ก็คือผู้ที่ช่วยเหลือมักจะมองข้ามส่วนอื่นที่ไม่พิการของผู้พิการไป อย่างผู้พิการทางสายตาส่วนใหญ่ก็ยังคงมีอวัยวะและประสาทสัมผัสอื่น ๆ อยู่ครบถ้วนซึ่งสามารถจะพัฒนาให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่นได้ และการช่วยเหลือด้วยการสร้างความรู้สึกสงสารหรือความเวทนานั้น เป็นการทำลายคุณค่าของความเป็นมนุษย์และความภาคภูมิใจในตนเองของผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือ

            ผมอยากเห็นรัฐบาลให้ความใส่ใจกับคนพิการในบ้านเราอย่างจริงจัง หาทางส่งเสริมสมรรถนะและความรู้ความสามารถของพวกเขา ให้เขาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทยอย่างเต็มสัดส่วนมิใช่แค่เศษเสี้ยวอย่างที่แล้วมา

            และก็ไม่อยากเห็นการใช้กำลังกับคนพิการ เหมือนเช่นที่เกิดขึ้นที่ทำเนียบรัฐบาล เมื่อ 2- 3 วันที่ผ่านมา

                                             

 

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553

 

 

                             ภาพจาก http://www.talkateen.com/

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ