ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เดอะ คาราเต้ คิด
    

           

           

มีภาพยนต์ในยุค 1980 เรื่องหนึ่ง ที่ประทับใจผู้ชมรุ่นนั้นมาจนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยมาเกือบ30 ปีแล้วก็ตาม ภาพยนต์เรื่องนั้นคือ “เดอะ คาราเต้ คิด” ที่แสดงนำโดยราล์ป แมคชิโอ กับ นอริยูกิ ‘แพ๊ต’ นอริตะ นักแสดงเชื้อสายญี่ปุ่นที่เกิดในสหรัฐฯ ซึ่งคว้ารางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำประเภทนักแสดงสมทบไปครองจากบทคนสวนวัยชราในแคลิฟอร์เนียที่สอนวิชาคาราเต้ให้กับเด็กชายที่เพิ่งย้ายมาจากรัฐอื่นซึ่งถูกรังแกจากวัยรุ่นเจ้าถิ่น

            หากย้อนไปมองโลกเมื่อ 30 กว่าปีที่แล้ว จะเป็นช่วงที่กระแสต่อต้านญี่ปุ่นรุนแรงทั่วโลก คำว่า “ภัยเหลือง” และ “สัตว์เศรษฐกิจ” ถูกนำมาใช้ในการเรียกขานประเทศญี่ปุ่นและคนญี่ปุ่น ซึงขณะนั้นดำเนินนโยบายทางการค้าในเชิงรุกแบบฮาร์ทเซล ประกอบกับสภาพเศรษฐกิจที่แข็งแกร่ง

ทำให้เกิดความไม่พอใจแก่ประเทศคู่ค้าโดยเฉพาะประเทศที่ขาดดุลเศรษฐกิจกับญี่ปุ่น ความรู้สึกดังกล่าวเริ่มต้นในสหรัฐฯ ซึ่งเป็นประเทศที่ทำการค้าขายกับญี่ปุ่นในลำดับต้น ๆ และปัญหาสำคัญ

ทางการค้าของสหรัฐฯ ต่อญี่ปุ่นในตอนนั้น ก็คือการที่รถยนต์ญี่ปุ่นซึ่งมีราคาถูกเข้ามาตีตลาดรถยนต์ในอเมริกา  ซึ่งสำหรับรัฐบาลสหรัฐฯ แล้ว อะไรก็ตามที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมรถยนต์ของตนเป็นสิ่งที่ยินยอมไม่ได้และต้องออกโรงปกป้องอย่างเต็มที่ ดังนั้น ภาพลักษณ์ของญี่ปุ่นในทศวรรษนั้นจึงถูกสร้างให้เป็นมหันตภัยหรือสัตว์ร้าย และความคิดนี้ก็แพร่มายังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก

            อย่างไรก็ตาม เมื่อภาพยนตร์เรื่อง “เดอะ คาราเต้ คิด” ออกฉายในปี 1984 กลับได้รับการต้อนรับจากผู้ชมทั้งในสหรัฐฯ และทั่วโลกเป็นอย่างดี นอกจากความสำเร็จในเรื่องรายได้และรางวัลอันทรงเกียรติแล้ว สิ่งหนึ่งซึ่งตามมาคือความรู้สึกที่ดีขึ้นต่อคนญี่ปุ่น ความสนใจที่จะศึกษาและทำความรู้จักกับประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งประเพณี วัฒนธรรมและปรัชญา ของชาวญี่ปุ่น ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือคนอเมริกันมีความเห็นใจคนญี่ปุ่น และสัมผัสความเจ็บปวดของคนญี่ปุ่นในความหายนะที่เกิดขึ้นจากสงครามโลกครั้งที่สอง

            ในข่วง “แฮมเบอร์เกอร์ ไครซิส” หรือวิกฤตการณ์ทางการเงินของสหรัฐฯ ประเทศจีนซึ่งมีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสวนทางกับเศรษฐกิจขาลงของสหรัฐฯ  ได้กลายเป็น “สัตว์เศรษฐกิจ” ตัวใหม่ในสายตาของรัฐบาลอเมริกัน และสหรัฐฯ พยายามที่จะหาทางเชื่อมโยงจีนกับปัญหาต่าง ๆ ทั้งเรื่องสิทธิมนุษยชน ความมั่นคง ค่าเงินหยวน จนถึงกระแสอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจากภาวะโลกร้อน เพื่อหาทางชะลออัตราการพุ่งทะยานทาเศรษฐกิจและบทบาทในเวทีโลกของจีน รวมทั้งสร้างทัศนคติที่ไม่ดีต่อจีนในหมู่ชาวอเมริกันและชาวโลก ทำนองเดียวกับที่เคยกระทำต่อญี่ปุ่นในครั้งกระโน้น

            ผมไม่แน่ใจว่าเพราะปัญหาลึก ๆ ระหว่างรัฐบาลสหรัฐฯ กับจีนหรือเปล่า เราถึงได้ชมภาพยนตร์เรื่อง “เดอะ คาราเต้ คิด” กันอีกครั้ง ซึ่งเป็นการร่วมทุนสร้างระหว่างจีนกับฮอลลีวุ้ด โดยในฉบับรีเมค ปี 2010 นี้ ย้ายสถานที่จากแคล์ฟอรเนียมาเป็นกรุงปักกิ่ง เปลี่ยนตัวคนสวนชาวญี่ปุ่นเป็นนายช่างจิปาถะชาวจีน และเปลี่ยนการต่อสู้จากคาราเต้มาเป็นกังฟู  โดยจับเอานักแสดงที่เป็นขวัญใจคนเอเชียอย่าง เฉิน หลง หรือ แจ๊กกี้ ชาน มารับบทเดิมของ ‘แพ๊ต’ นอริตะ และจาเดน สมิธ ลูกชายของ วิล สมิธ นักแสดงผิวหมึกผู้มากความสามารถ มารับบทเด็กชายไม่เอาไหนที่กลายเป็นแชมป์กังฟู

            นอกจากภาพชีวิตความเป็นอยู่ของคนจีนที่มีทั้งแบบโบราณและความทันสมัย ความยิ่งใหญ่อลังการของสถานที่ต่าง ๆ อย่างพระราชวังต้องห้าม หรือกำแพงเมืองจีน และทิวทัศน์อันงดงามของเมืองจีน เพื่อประกาศให้รู้ว่าจีนไม่ได้ป่าเถื่อนหรือด้อยความเจริญ หากเป็นชาติที่มีอารยธรรมสูงมาแต่โบราณกาล และปัจจุบันมีความก้าวหน้าไม่น้อยหน้าชาติใดในโลกแล้ว  สิ่งหนึ่งซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้บอกผ่านคำพูดของตัวละครก็คือ กังฟู(และคนจีน)มีวิถีแห่งการรักสงบ และไม่เคยคิดที่จะระรานผู้ใเ

            หากสารที่ส่งผ่านภาพยนตร์ “เดอะ คาราเต้ คิด” ฉบับ เฉิน หลง-จาเดน สมิธ มีพลังเทียบเท่ากับฉบับแรก บางทีภาพยนตร์เรื่องนี้ก็อาจจะเปลี่ยนทัศนคติของโลกได้เช่นเดียวกัน

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2553

                   

ภาพจาก http://en.wikipedia.org

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ