ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
    

           

           

           การที่คณะกรรมการมรดกโลก ของยูเนสโก มีมติให้เลื่อนการพิจารณาคำขอของกัมพูชาในการขึ้นทะเบียนปราสาทเขาพระวิหารเป็นมรดกโลกไปอีกหนึ่งปีนั้น คงทำให้คนไทยถอนใจกันเฮือกใหญ่ แต่เคยถามตัวเองไหมครับว่า เราจะใช้เวลาหนึ่งปีต่อไปนี้ในการเตรียมการต่อกรกับกัมพูชาอย่างไร  หรือจะเอ้อระเหยลอยชายไปเรื่อย ๆ พอถึงการประชุมปีหน้าค่อยคิดกันใหม่ อาจจะเล่นมุกเดิมด้วยการสร้างกระแสชาตินิยม ปฏิเสธไม่ยอมรับการประกาศของคณะกรรมการมรดกโลก ขู่จะถอนตัวจากการเป็นสมาชิกมรดกโลก ตัวจากการเป็นสมาชิกับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปในการมการต่อกรกับกัมพุ๙ษฮญ๋ษ."หรือระดมสรรพกำลังถล่มเขมร แต่ผมคิดว่าเราน่าจะใช้เวลานับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปในการตั้งสติ และเตรียมปัญญา เพื่อทำการบ้านเรื่องนี้แต่เนิ่น ๆ

            ถ้าคิดจะรบกับกัมพูชา หรือใช้กำลังเข้ายึดเขาพระวิหาร ซึ่งอาจได้ผลทางด้านจิตวิทยากับพี่น้องประชาชนคนไทย ผมก็อยากจะย้อนเล่าบันทึกของผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเล่าไว้ว่า เมื่อตอนที่ศาลโลกตัดสินให้เขาพระวิหารเป็นของเขมรนั้น จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีของไทยในสมัยนั้นคิดที่จะตอบโต้ด้วยการยึดดินแดนเขมรบางส่วน โดยมีคำสั่งลับให้นาวิกโยธินตรึงกำลังที่จังหวัดตราดและจันทบุรี เพื่อเตรียมบุกเขมรทางด้านจังหวัดไพลิน และให้ทหารบกเตรียมกำลังพลเพื่อบุกเข้าทางจังหวัดพระตะบอง ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดอยู่เป็นเวลานานถึง 3 เดือน ก่อนที่จะมี “อะไรบางอย่าง” ทำให้จอมพลสฤษดิ์สั่งยกเลิกแผนการนี้ ผมไม่ทราบว่า “อะไรบางอย่าง”นั้น  คืออะไร?  แต่ก็สามารถทำให้ผู้นำในยุค “ข้าพเจ้าขอรับผิดชอบแต่ผู้เดียว” เปลี่ยนใจกลับลำได้กลางครัน สำหรับในยุคปัจจุบันที่ไม่ค่อยมีใครกล้ารับผิดชอบอะไรเท่าไหร่ หากเกิดเหตุการณ์ในทำนองนั้นขึ้น แล้วจะจบลงอย่างไร ผมไม่อยากที่จะคาดเดาหรอกครับ

            ผมเชื่อว่าระยะเวลาหนึ่งปีต่อไปนี้ กัมพูชาคงไม่ลดละความคิดในเรื่องการขึ้นทะเบียนเขาพระวิหารเป็นมรดกโลก และคงจะหาทางกำจัดจุดอ่อนต่าง ๆ ที่มีอยู่ กับแสวงหาหลักฐานหรือเอกสารเพิ่มเติมเพื่ออ้างสิทธิของตน รวมทั้งดำเนินการล้อบบี้กับประเทศต่าง ๆ เพื่อขอความสนับสนุนอย่างเต็มที่ เช่นเดียวกับเมื่อตอนที่ศาลโลกพิจารณาคดีปราสาทเขาพระวิหาร เมื่อปี 2505

            สิ่งหนึ่งซึ่งเราคงต้องยอมรับความจริงก็คือ เขาพระวิหารนั้นเป็นมรดกร่วมกันของไทยและกัมพูชามาเป็นเวลานานแล้ว อย่างน้อยก็ก่อนที่จักรวรรดินิยมฝรั่งเศสจะเข้ามาสู่ภูมิภาคนี้ และควรจะเป็นสมบัติของคนทั้งสองแผ่นดินได้ชื่นชมร่วมกันต่อไป การแก้ไขปัญหาด้วยความรู้สึกว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นศัตรูนั้น เป็นการเพิ่มพูนปัญหามากกว่าการมองกันด้วยสายตาที่เป็นมิตร และการที่ปราสาทเขาพระวิหารจะเป็นชนวนนำไปสู่กรณีพิพาทนั้น ก็ไม่ได้ก่อประโยชน์อันใดต่อทั้งไทยและกัมพูชาเลยแม้แต่น้อย

            ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าเราจะต้องปกป้องดินแดนของเรา และไม่ยอมสูญเสียพื้นที่ประเทศไทยไปเป็นอันขาด แต่จะดีกว่านี้หรือไม่ ถ้าจะหาทางให้ทั้งไทยและกัมพูชาต่างก็ได้ประโยชน์จากปราสาทเขาพระวิหาร โดยไม่มีใครเสียอะไร เป็นเกมที่มีแต่ผู้ชนะโดยไม่มีผู้แพ้ หรือผู้ได้เปรียบเสียเปรียบ โดยเฉพาะเมื่อมองไปข้างหน้าถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่ไร้พรมแดน และธุรกิจการค้าตามแนวชายแดนของทั้งสองประเทศที่จะเติบโตตามไปด้วย

            ระยะเวลาอีกหนึ่งปีข้างหน้าก่อนจะถึงการประชุมเรื่องมรดกโลกครั้งต่อไป น่าจะเป็นช่วงเวลาแห่งการสร้างสรรค์ และหาทางเสริมสร้างมิตรภาพ  มากกว่าการคิดถึงเรื่องการเป็นศัตรูคู่อาฆาต และบ่มเพาะความรู้สึกเกลียดชังต่อกันและกัน  

            คุณผู้อ่านล่ะครับ คิดว่าอย่างไรในเรื่องนี้?

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2553

 

ภาพจาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=yyswim&month=01-04-2008&group=3&gblog=168 

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ