ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
    

           

           

            ผมคงไม่พูดหรอกนะครับว่า เขมรเล่นไพ่เก่งกว่าไทย หรือไทยเล่นไพ่เก่งกว่าเขมร แต่เท่าที่เห็น ๆ กัน ก็คือเราเล่นไพ่คนละอย่างกัน ขณะที่ไทยถนัดในการการเล่นบริดจ์ในสโมสร เขมรก็เก่งกับการเล่นเก้าเกหรือป๊อกเด้งข้างถนน

            บริดจ์เป็นไพ่ของคนในวงสังคมชั้นสูง ซึ่งมีรูปแบบ และธรรมเนียมปฏิบัติ ทั้งเกมและคนเล่น ที่ยึดถือกันเป็นสากล ซึ่งส่วนใหญ่เป็นไพ่เพื่อการสมาคม มิใช่การพนันที่เอาแพ้เอาชนะกัน ขณะที่เก้าเกหรือป๊อกเด้งเป็นไพ่สำหรับคนอีกระดับหนึ่ง ที่เล่นกันได้ทุกสถานที่ แม้แต่ข้างถนน และไม่มีข้อจำกัดในเรื่องจำนวนผู้ร่วมวง หรืออื่น ๆ จะนุ่งผ้าขาวม้าตัวเดียวมาเล่นก็ยังได้ จะเอะอะมะเทิ่งหรือมึงวาพาโวยยังไงก็ได้ ขอเพียงให้มีเงินมาเล่นเท่านั้น

            สมมุตินะครับ สมมุติว่าจับนักบริดจ์ของไทยไปเล่นป๊อกเด้งข้างถนนกับเขมร ก็เชื่อขนมกินได้ว่าเราคงเสียหมดตัว และหากเอาเจ้ามือป๊อกเด้งเขมรมาใส่สูท สูบซิก้าร์ นั่งจิบบรั่นดี เล่นบริดจ์ กับไทย ก็คงจะดูไม่จืดเหมือนกัน ดังนั้น เมื่อต่างคนต่างเก่งกันละอย่าง และต่างคนต่างเล่นไพ่ที่ตัวเองสันทัด อีกร้อยปี เขมรกับไทยก็ไม่มีทางที่จะเล่นไพ่ร่วมกันได้

            เวลานี้เขมรทำตัวเป็นเจ้ามือป๊อกเด้ง ชักชวนให้ใครต่อใครเข้ามาร่วมวง ขณะที่ไทยก็นั่งกรีดไพ่ สนทนากับมิตรสหาย 2-3 คน แต่ถ้าลองหาไพ่อะไรสักอย่างที่ทั้งสองฝ่ายพอจะเล่นด้วยกันได้ แม้ว่าแต่ละคนก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรมากมาย สมมุติอีกครั้งว่าเป็นเผหรือรัมมี่ก็แล้วกัน ในสถานที่กลาง ๆ ไม่ต้องหรูถึงขั้นสโมสรแต่ก็ไม่โทรมขนาดผีไม่กล้าเดินผ่าน และแต่งเนื้อแต่งตัวกันพอประมาณ ผมว่าน่าจะสนุกกว่าการที่ฝ่ายหนึ่งเล่นบริดจ์และอีกฝ่ายหนึ่งเล่นเก้าเกหรือป๊อกเด้ง เป็นไหน ๆ  

            เรื่องหลาย ๆ เรื่องในโลกใบนี้ มีปัญหามาจากการที่แต่ละฝ่ายต่างทำในสิ่งที่ตัวถนัดหรือคุ้นเคย ไม่ค่อยมีใครอยากโผล่หน้าออกไปนอกหน้าต่างบานเก่า ทั้ง ๆ ที่นอกหน้าต่างนั้น อาจมีทิวทัศน์ที่งดงามกว่า มีเพื่อนใหม่ที่น่ารักกว่า หรืออากาศที่บริสุทธิ์กว่าสิ่งเดิม ๆ ในห้องที่อุดอู้อยู่กันมาชั่วนาตาปีก็ตาม

            การเล่นไพ่นั้น จะเล่นฆ่าเวลาก็ได้ จะเล่นเพื่อความสนุกสนานเพลิดเพลินก็ได้ จะเล่นเป็นการพนันขันต่อก็ได้ สุดแท้แต่ความประสงค์ของผู้เล่น และการเล่นไพ่นั้นจะเล่นให้ได้เพื่อนเพิ่มขึ้นก็ได้ หรือจะเล่นให้เสียเพื่อนก็ได้ ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับตัวของผู้เล่นเอง

            และถ้าหากว่า ทั้งไทยและเขมรยินยอมพร้อมใจที่จะเล่นไพ่อะไรสักอย่างที่ไม่ใช่บริดจ์หรือป๊อกเด้งด้วยกัน ผมเชื่อว่าบรรยากาศและอุณหภูมิในบ้านเราก็คงจะดีขึ้นอีกมากทีเดียว – ขออย่างเดียวเท่านั้นแหละครับ...

คือขอให้คนไทยเลิกเล่นรัสเซียนรูเล็ต คอยเอาปืนจ่อหัวตัวเองสักที            

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2553

 

ภาพจาก http://store.dananddave.com , http://www.chaoprayanews.com, http://www.flags.net

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ