ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
                

                    

       

                        “ดุจ “แสงเทียน” ส่องสว่างอยู่กลางหน

                        ให้ชนพ้นมืดมนและหม่นหมอง

                        คืออุทัย “ใกล้รุ่ง” อันเรืองรอง

                        ซึ่งสาดส่องพื้นหล้าเบิกตาวัน

 

                        คือ “สายฝน” พรายพรากจากฟากฟ้า

                        ให้มวลหมู่พฤกษาพาสุขสันต์

                        คือ “คำหวาน” ไพเราะเสนาะกรรณ

                        กล่อม “เทวาพาคู่ฝัน” อันอิ่มเอม

 

                        แม้ “ลมหนาว” หนาวเหน็บจนเหน็บหนาว

                        อุ่นอกผ่าวด้วย “ฝัน” พลันเกษม

                        จะยิ้มสู้ผองภัยใจปรีดิ์เปรม

                        ต่อสู้เกม “ชะตาชีวิต” ทุกทิศทาง

 

                        จะยึดถือ “ความฝันอันสูงสุด”

                        เพื่อมวลหมู่มนุษย์ในโลกกว้าง

                        “เราสู้” หมู่ผองภัยให้มล้าง

                        เพื่อสรรค์สร้างแดนไทย “ไกลกังวล”

 

                        เพราะ “แผ่นดินของเรา” เราจึงรัก

                        และปกปักสืบสานอนุสนธ์

                        เทิดทูนองค์พระประมุขภูมิพล

                        ในดวงใจไทยทุกคน นิรันดร”

                       

                        (ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ)

 

            บทอาเศียรวาทข้างต้น  ผมได้ประพันธ์ในนามของสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงเตหะราน เนื่องในวาระวันเฉลิมพระชนมพรรษา พุทธศักราช 2553 โดยอัญเชิญชื่อบทเพลงพระราชนิพนธ์ส่วนหนึ่งมาร้อยเรียง เพื่อเทิดทูนพระอัจฉริยภาพทางดนตรีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

            “แสงเทียน” เป็นเพลงแรกที่ทรงพระราชนิพนธ์ เมื่อปี พ.ศ.2489 ขณะดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราช  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ ทรงนิพนธ์คำร้อง โปรดเกล้าฯ ให้นำออกบรรเลงในปี 2496 โดยครูเอื้อ สุนทรสนาน เป็นผู้ร้อง ส่วน “ใกล้รุ่ง”  ก็ทรงพระราชนิพนธ์ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน โดยพระราชทานทำนองให้ ศ.ดร.ประเสริฐ ณ นคร ไปประพันธ์คำร้องภาษาไทยโดยมิได้กำหนดพระราชประสงค์ ซึ่ง ศ.ดร.ประเสริฐได้แรงบันดาลใจจากได้ยินเสียงไก่ข้างบ้านขัน

“สายฝน” เป็นเพลงที่ 3 ที่ทรงพระราชนิพนธ์ ทรงเล่าถึงที่มาของเพลงนี้ว่า “...คืนวันนั้นที่แต่งเพลงเพราะว่าเข้านอนแล้วฟังวิทยุ มันเกิดครึ้มใจ ก็ปิดวิทยุ แล้วเอาเศษกระดาษมาขีด ๆ แล้วก็จดไว้...แล้ววันรุ่งขึ้นก็ไปเคาะที่เปียโน ซึ่งมีเปียโนหลังหนึ่งที่โปเก เสียงก๊อง ๆ แก๊ง ๆ ไม่ได้เรื่อง แต่ก็เคาะไป แล้วก็เรียบเรียงส่งไปให้ ม.จ.จักรพันธุ์เพ็ญศิริ...” สำหรับ “คำหวาน” เป็นเพลงในระยะแรกที่เสด็จนิวัติพระนคร ในปี พ.ศ.2493 และ “เทวาพาคู่ฝัน”  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธุ์เพ็ญศิริ ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้ประพันธ์คำร้องถวาย ทรงบันทึกว่าตอนนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเริ่มรู้จักชอบพอกับสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ แต่ประทับอยู่ห่างกัน แต่ในพระราชหฤทัยทั้งสองพระองค์ก็ทรงหวังให้เทวาพาคู่ฝันมาให้

“ลมหนาว” เป็นเพลงที่ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อเสด็จนิวัติมาประทับที่พระนครเป็นการถาวรแล้ว และโปรดเกล้าฯ พระราชทานเพลงนี้ให้สมาคมนักเรียนเก่าอังกฤษนำไปแสดงในงานประจำปีของสมาคมฯ สำหรับเพลง “ฝัน” ได้ทรงพระราชนิพนธ์เพลง ‘Somewhere, Somehow’ ขึ้นมาก่อน แล้วโปรดเกล้าฯ ให้ ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ ประพันธ์คำร้องภาษาไทย เพลง “ชะตาชีวิต” ได้ทรงพระราชนิพนธ์ขณะที่เสด็จฯ ทรงศึกษาต่อที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังเสวยราชสมบัติแล้ว โดย ศ.ดร.ประเสริฐ ณ นคร เป็นผู้ประพันธ์คำร้องภาษาไทย

“ความฝันอันสูงสุด” เป็นเพลงที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงกราบบังคมทูลขอให้ทรงแต่งทำนองเพลง ตามเนื้อร้องที่มีพระราชเสาวนีย์ให้ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค เขียนคำกลอนเพื่อเป็นกำลังใจแก่ผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่เพื่อชาติ จึงนับเป็นเพลงแรกที่ทีการเขียนเนื้อร้องก่อน  ส่วน “เราสู้” เป็นเพลงที่คุณสมภพ จันทรประภา ได้ขอพระราชทานพระราชดำรัสซึ่งทรงพระราชทานแก่คณะผู้จัดการแข่งขันฟุตบอลการกุศล มาประพันธ์เป็นคำกลอนถวาย และทรงพระราชนิพนธ์ทำนอง อันเป็นเพลงที่สองที่มีการเขียนเนื้อร้องก่อน  “ไกลกังวล” เป็นเพลงที่โปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เป็นเพลงประจำวงดนตรี อ.ส.วันศุกร์ โดยมักจะเล่นเป็นเพลงสุดท้าย คุณวิชัย โกกิละกนิฐ เป็นผู้ประพันธ์คำร้อง

            สำหรับเพลง “แผ่นดินของเรา” ทรงพระราชนิพนธ์ในวันพระราชทานเลี้ยงเจ้าหญิงอเล็กซานดร้าแห่งเค้นท์ ซึ่งเสด็จเยือนประเทศไทย คำร้องภาษาไทยเกิดขึ้นภายหลังเมื่อสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ กราบบังคมทูลขอทำนองเพลงนี้ เพื่อพระราชทานให้ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค ประพันธ์คำร้องภาษาไทย

            นั่นคือความเป็นมาของเพลงพระราชนิพนธ์ที่ปรากฏในบทอาเศียรวาทนี้ 

            ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

                                              

 

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553

  

              าพจาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=nootikky&month=22-04-2010&group=37&gblog=2

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ