ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ชูชก
                                    

        

 

            ทั้ง ๆ ที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ ประชากรส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา และทั้ง ๆ ที่ศาสนาพุทธเป็นศาสนาซึ่งมีปรัชญาในเรื่องของสัจธรรม บนพื้นฐานของเหตุและผล สอนให้ศึกษาหาความจริงมิใช่ยึดถือความเชื่อหรือการทำตามกันมา แต่เป็นเรื่องน่าแปลกที่คนไทยส่วนใหญ่กลับไม่ได้ใส่ใจในธรรมะหรือคำสั่งสอนของพระพุทธองค์เท่าที่ควร แต่กลับเชื่อถือเรื่องพิธีกรรมมากกว่าการปฏิบัติตนตามแนวทางสัมมาทิฐิ และยิ่งคนไทยมีการศึกษาทางโลกสูงขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งห่างไกลจากทางธรรมมากขึ้นเท่านั้น และที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือยิ่งวันก็ยิ่งคิดอะไรที่ง่าย ๆ ปราศจากความครุ่นคิดใคร่ครวญ

            ความคิดประเภทนี้เห็นได้จากสิ่งที่เกิดขึ้นจากกรณีการพบศพทากรกสองพันกว่าศพที่วัดแห่งหนึ่งย่านบางคอแหลม ในกรุงเทพฯ อันเป็นผลมาจากการลักลอบทำแท้ง ซึ่งในชั้นแรกเรื่องนี้เป็นประเด็นทางสังคมมีการประณามผู้หญิงที่เป็นมารดาของทารก การกล่าวโทษความบกพร่องทางศีลธรรมของผู้คนยุคปัจจุบัน จนถึงขั้นมีการเสนอให้ทำแท้งเสรี และจบลงด้วยการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้บรรดาทารกทั้งหลาย ซึ่งถึงตรงนี้แหละครับที่แสดงให้เห็นถึงลักษณะของคนในสังคมไทยอย่างชัดเจน เริ่มตั้งแต่การขนของเล่นเด็กและขนมนมเนยไปเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของทารก การสร้างรูปกุมารจำลองให้เป็นตัวแทนของทารก และจบลงด้วยการขอเลขเด็ด พร้อม ๆ กับเรื่องต่าง ๆ ที่พูดกันก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเป็นการหาตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ หรือมาตรการป้องกันเพื่อมิให้เกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ขึ้นอีก ก็ค่อย ๆ เลือนหายไปท่ามกลางควันธูปและเสียงไห้ของคนที่เสียหวย

            ที่หนักข้อไปกว่านั้นก็คือการเกิดลัทธิบูชาชูชกขึ้นในหมู่ชาวพุทธ อันว่าชูชกนี้ถือว่าเป็นตัวร้ายหรือฝ่ายมารในมหาเวสสันดรชาดก เป็นพราหมณ์เฒ่ารูปชั่วหากินทางขอทาน ไม่มีวิชาความรู้อะไร แต่อาศัยความปลิ้นปล้อนหลอกลวงพรานเจตบุตรซึ่งดูแลรักษาป่าที่พระเวสสันดรพำนักอยู่ จนสามารถเข้าไปทูลขอกัณหาชาลีจากพระเวสสันดรเพื่อไปให้เมียสาวคือนางอมิตดาใช้สอย แต่ระหว่างทางกลับบ้านได้พลัดเข้าไปในกรุงสญชัยพระเจ้ากรุงสญชัยซึ่งเป็นพระอัยกาของกัณหาชาลีสงสารหลาน จึงขอไถ่ตัวสองกุมาจากชูชกและจัดอาหารมาเลี้ยง ชูชกไม่เคยกินอาหารดี ๆ ก็บริโภคจนท้องแตกตาย ครับ เรื่องของชูชกก็มีอยู่เท่านี้ และในชาดกยังกล่าวว่าเมื่อพระเวสสันดรมาเสวยชาติเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชูชกก็กลับมาเกิดเป็นพระเทวทัตที่คอยคิดร้ายและชิงดีเด่นกับพระพุทธองค์ จนถูกธรณีสูบ

            เมื่อหลายปีก่อนมีคอลัมน์แนะนำร้านอาหารในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ใช้รูปชูชกเป็นสัญลักษณ์ของคอลัมน์ และตั้งชื่อคอลัมน์ว่า “ชูชกชวนชิม” หรืออะไรประมาณนั้น ผมก็รู้สึกทะแหม่ง ๆ แล้ว เพราะคนเข็ญใจอย่างชูชกจะมีปัญญารู้จักอาหารดี ๆ ได้อย่างไร หนำซ้ำก็ยังตะกรุมตะกรามสวาปามอาหารจนท้องแตกตายอีกต่างหาก แต่เวลานี้ยิ่งไปกันใหญ่ถึงขั้นเกิดการสร้างชูชกไว้บูชา และผู้ที่สร้างก็ล้วนเป็นพระสงฆ์องคเจ้าซึ่งเป็นศิษย์ตถาคตทั้งสิ้น ด้วยความเชื่อแบบง่าย ๆ ว่า ถึงชูชกจะรูปชั่ว แต่ก็มีภรรยาวัยเด็กที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม

เป็นคนมีเมตตามหานิยมขออะไรใครก็ให้จนมีทรัพย์สินเงินทองมากมาย และเป็นคนที่มีวาจาเป็นเอกกล่อมคนให้เชื่อได้ ซึ่งคุณสมบัติเหล่านี้ตรงกับกิเลศของคนในสังคมไทยปัจจุบัน คือหมกมุ่นเรื่องชู้สาว เห็นแก่ได้ ละโมบโลภมาก หวังรวยทางลัด และกะล่อน โกหกมดเท็จไปวัน ๆซึ่งแทนที่จะขัดเกลากิเลศของตนด้วยศีลด้วยธรรมของพระพุทธเจ้า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสำรวมในกาม การไม่ปรารถนาทรัพย์สิ่งของของคนอื่นมาเป็นของตน การมีวาจาชอบ การประกอบสัมมาอาชีวะ ก็กลับพึ่งพาการกราบไหว้รูปจำลองของชูชกแทน

            แม้ใครจะอ้างว่า มีพุทธทำนายว่าเมื่อสิ้นพุทธกาลแล้วชูชกหรือเทวทัตจะกลับมาเสวยชาติเป็นพระโพธิสัตว์ แต่ชาตินี้ภพนี้ ผมก็ขอนับถือพระพุทธเจ้าและธรรมะของพระองค์ และที่อ้างว่าพระเวสสันดรกับชูชก หรือพระพุทธเจ้ากับพระเทวทัตเป็นของคู่กัน และการขอสองกุมารของชูชกจึงทำให้พระเวสสันดรได้มาตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้านั้น อีกหน่อยพวกโจรผู้ร้ายก็คงอ้างได้ว่าถ้ามันไม่จี้ปล้น ชาวบ้านก็คงไม่รู้จักการสูญเสียและความเดือดร้อน

            และนักการเมืองเลว ๆ ก็อ้างได้อีกนั่นแหละ ว่าถ้าพวกตนไม่โกงบ้านโกงเมือง ราษฎรจะเห็นคุณค่านักการเมืองดี ๆ ที่ไม่โกงไม่กินได้อย่างไร?

                                              

 

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553

  

              าพจาก http://www.br.ac.th, http://classified.sanook.com

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ