ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
            

        

           

ผลการเลือกตั้งซ่อมที่ผ่านมาหมาด ๆ ไม่ว่าคนในพรรคเพื่อไทยจะคิดอย่างไร แต่ลึก ๆ แล้วทุกคนคงจะรู้ตัวว่าขณะนี้ได้หมดยุคของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร แล้ว เหลือแต่เพียงว่าทำอย่างไรพรรคเพื่อไทยจึงจะไม่สิ้นอนาคตตามไปด้วยเท่านั้น

            พรรคเพื่อไทย ซึ่งมีรากเหง้ามาจากพรรคไทยรักไทย รวมทั้งพรรคพลังประชาชนซึ่งถูกยุบพรรคไปแล้วนั้น ผูกติดตัวเองอยู่กับ พ.ต.ท.ทักษิณ อย่างแกะไม่ออก และตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา พรรคนี้ทำหน้าที่ทางการเมืองเพียงอย่างเดียวคือการปกป้อง พ.ต.ท.ทักษิณ แม้กระทั่งการให้ความร่วมมือกับกลุ่ม นปช.และคนเสื้อแดงในการชุมนุมต่าง ๆ จนลุกลามไปถึงขั้นเกิดความรุนแรงในกรุงเทพฯ และจังหวัดต่าง ๆ ซึ่งทำให้ภาพลักษณ์ของพรรคเพื่อไทยในสายตาของประชาชนทั่วไปตกต่ำลงอย่างมาก

            หากย้อนไปดูยุทธศาสตร์ของพรรคไทยรักไทยในอดีต จะเห็นว่าพรรคดังกล่าวดำเนินกลยุทธตามแนวทาง“คิดใหม่-ทำใหม่” นโยบายทางสังคมที่นำมาใช้ในการหาเสียง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสาธารณสุขอย่าง “30 บาท รักษาทุกโรค” เรื่องเศรษฐกิจอย่าง “หนึ่งผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบล” หรือเรื่องให้การศึกษาภาคบังคับฟรี  ฯลฯ รวมไปถึงผลงานที่เป็นรูปธรรมต่าง ๆ ในช่วงเวลา 4 ปีแรก ที่เป็นรัฐบาล ได้สร้างความชื่นชมกับประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวชนบท จนเกิดคำเรียกขานเชิงเสียดสีจากพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นฝ่ายค้านในเวลานั้น ว่าเป็น “นโยบายประชานิยม”โดยนัยก็คือเป็นแค่การหาคะแนนเสียงจากประชาชนอย่างน่ารังเกียจ

            แต่ในวันนี้ เมื่อบุญมาวาสนาส่งสถานการณ์พลิกผันให้พรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล พรรคประชาธิปัตย์ก็ไม่รีรอที่จะเดินตามรอยของพรรคไทยรักไทยในเรื่องประชานิยม และแม้แต่พรรคภูมิใจไทยที่ดีดตัวออกมาจากพรรคไทยรักไทยและพลังประชาชน ก็ยังชูคำขวัญ “ประชานิยม สังคมเป็นสุข” ซึ่งเท่ากับทั้งพรรคประชาธิปัตย์และพรรคภูมิใจไทย ต่างก็ยอมรับในการ “คิดใหม่-ทำใหม่” ของพรรคไทยรักไทย ที่คิดไว้เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ในขณะที่พรรคเพื่อไทยเองกลับไม่ได้นำความคิดนี้มาสานต่อ และใช้เป็นนโยบายหลักของพรรค หากมุ่งแต่จะชู พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นจุดขายเพียงอย่างเดียว ซึ่งถึงตอนนี้ก็คงจะรู้แล้วว่าเป็นการดำเนินนโยบายที่ผิดพลาดเป็นอย่างยิ่ง

            เป็นที่คาดกันว่า ผลการเลือกตั้งซ่อมครั้งนี้จะเป็นปัจจัยสำคัญให้พรรคประชาธิปัตย์รีบตีเหล็กกำลังร้อนด้วยการยุบสภาภายในต้นปี 2554 ซึ่งหากพรรคเพื่อไทยปรับตัวไม่ทัน ก็เชื่อแน่ว่าอาจจะเหลือที่นั่งในสภาน้อยกว่าพรรคภูมิใจไทยในเวลานี้ และจะหายไปจากวงการเมืองไทยในที่สุดเช่นเดียวกับพรรคการเมืองไทยหลายต่อหลายพรรคในอดีตที่จัดตั้งขึ้นตามกระแสนิยมในตัวบุคคลหรืออิทธิพลของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ซึ่งเมื่อกระแสนิยมสลายลงหรือบุคคลนั้นหมดสิ้นอิทธิพล พรรคการเมืองนั้น ๆ ก็ปิดตัวตามไปด้วย

            หากพรรคเพื่อไทยต้องการที่จะยืดอายุของตนเองออกไป สิ่งแรกที่ควรทำในทันที ก็คือการทำให้ภาพของพรรคเป็นพรรคการเมืองของประชาชน ที่ต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ประชาชนอย่างแท้จริง มิใช่เป็นเพียงพรรคส่วนตัวของ พ.ต.ท.ทักษิณและต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของ พ.ต.ท.ทักษิณ พรรคเพื่อไทยจะต้องหากลยุทธใหม่ในการแข่งขันกับพรรคการเมืองอื่น เพื่อก้าวข้ามปัญหาต่าง ๆ ที่กำลังเผชิญอยู่ และก้าวไกลไปกว่าแนวคิดเชิงประชานิยมต่าง ๆ ซึ่งได้ริเริ่มไว้ในสมัยที่ยังเป็นพรรคไทยรักไทย

 และพรรคเพื่อไทยก็ต้องหัดคิดอะไรที่เป็นเหตุเป็นผลมากกว่าการตีรวนในสภา

            ที่พูดมาทั้งหมดนี้ ก็ด้วยความต้องการที่จะเห็นระบอบประชาธิปไตยของไทยมีความเข้มแข็ง มีการแข่งขันของพรรคการเมืองที่มีคุณภาพ เพื่อให้ประชาชนมีโอกาสในการตัดสินใจเลือกตัวแทนที่ดีที่สุดในทัศนะของตน มากกว่าจำใจต้องเลือกใครก็ได้ เพราะไม่มีคนอื่นหรือพรรคอื่นให้เลือก

            ไม่มีคำว่าสายหรอกครับ สำหรับคนที่ไม่มัวแต่นอนหลับใหลจนลืมตื่น

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553

 

                              ภาพจาก http://th.wikipedia.org/ 

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ