ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




จิ๋วเรนเจอร์
                                    

                     

           

            วันเด็กซึ่งตรงกับวันเสาร์ที่สองของเดือนมกราคม นับเป็นกิจกรรมระดับชาติกิจกรรมแรกในศกใหม่ของไทย ด้วยการที่ตระหนักถึงความสำคัญของเด็กและเยาวชนซึ่งจะเป็นอนาคตของชาติ  หน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชนจึงพากันจัดงานวันเด็ก เพื่อให้เด็กได้รื่นเริงสนุกสนานไปพร้อม ๆ กับการที่มีโอกาสสัมผัสงานต่าง ๆ ที่ผู้ใหญ่ทำอยู่ในปัจจุบัน เพื่อเป็นแรงบันดาลใจแก่เด็กและเยาวชนในการที่จะเข้ามามีบทบาทในด้านต่าง ๆ แทนที่คนรุ่นนี้ในวันหนึ่งข้างหน้าเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้น

            และสถานที่ที่พวกเด็ก ๆมักจะชอบไปกัน ก็ได้แก่ค่ายทหาร สนามบินของกองทัพอากาศ และเรือรบที่จอดทอดสมอ โดยพากันปีนเข้าไปในรถถัง ขึ้นไปนั่งบนเครื่องบิน หรือลงไปในเรือ  ด้วยความใฝ่ฝันที่จะทำหน้าที่เป็นนักรบ นักบิน หรือประจำการในเรือรบ เพื่อปกป้องชาติบ้านเมือง ขณะที่ทำเนียบรัฐบาลก็ได้รับความสนใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน โดยเฉพาะเก้าอี้ประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งซึ่งเด็กหลายคนอยากจะขอไปลองนั่งสักครั้งหนึ่งในชีวิต

            อย่างไรก็ตาม ในปีนี้ทำเนียบรัฐบาลได้จัดกิจกรรมที่แปลกใหม่ไปกว่าทุกปี ซึ่งเรียกว่า “จิ๋วเรนเจอร์” นั่นคือการคัดเลือกเด็ก ๆ จำนวนหนึ่งในโครงการของ กทม.มารับการฝึกหัดจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยและความเรียบร้อยภายในทำเนียบรัฐบาล โดยเฉพาะการที่เด็ก ๆ ทั่วไปจะไปนั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ยังได้คัดเลือกเด็กที่ผ่านการฝึกจำนวน  6 คน มาทำหน้าที่เป็นองครักษ์พิทักษ์นายกฯ คอยอารักขานายกรัฐมนตรีในช่วงที่มาปฏิบัติราชการในงานวันเด็กปีนี้ด้วย

            ถ้ามองผ่าน ๆ เราท่านก็อาจจะเห็นว่าโครงการ “จิ๋วเรนเจอร์” นี้ เป็นโครงการแบบเด็ก ๆ ที่น่ารักน่าเอ็นดูดี แต่หากคิดอะไรให้ลึกไปกว่านั้น ก็อาจจะเกิดคำถามตามมาหลายประเด็นด้วยกัน ประเด็นแรกก็คือ นอกจากการปลูกฝังจิตใจเด็กและเยาวชนให้ปกป้องชาติบ้านเมืองเช่นที่ผ่านมาแล้ว เดี๋ยวนี้เรามีการปลูกฝังจิตใจเด็ก ๆ ให้ปกป้องนายกรัฐมนตรีด้วยหรือ?

            คำถามประเด็นที่สองก็คือ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกำลังบ่มเพาะความรู้สึกบางอย่างในใจของเด็ก ๆ หรือเปล่า เช่นความรู้สึกที่เป็นปฏิปักษ์กับคนบางกลุ่มที่มีความคิดเห็นแตกตางไปจากรัฐบาลและนายกรัฐมนตรี ทั้งนี้เพราะเด็กยังด้อยประสบการณ์และวิจารณญาณ พวกเขาจะสร้างมโนทัศน์ของตนเองจากคำพูดที่ได้ยินและภาพที่ได้เห็น ซึ่งแน่นอนว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมาเหตุการณ์การชุมนุมและความรุนแรงที่เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ย่อมจะเป็นสิ่งติดหูตาของเด็ก ๆ และเยาวชน เมื่อมาผสมกับการฝึกจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก็อาจทำให้เด็ก ๆ เกิดความรู้สึกแบ่งฝักแบ่งฝ่าย และนิยมการใช้กำลังในการแก้ไขปัญหาโดยปริยาย

            เด็กและเยาวชนนั้นเหมือนแผ่นกระดาษเปล่า ที่เราอาจพับให้เป็นปืน หรือเป็นนกพิราบก็ได้แต่ต่างกันที่การพับกระดาษนั้น เป็นการประดิษฐ์ที่เราทำเล่นเอง และสนุกเอง ไม่ได้มีผลอะไรต่อใคร แต่การประดิษฐ์เด็กให้เป็นโน่นเป็นนี่นั้น มีผลอย่างมากมายในอนาคตทั้งต่อตัวเด็กเอง สังคม และประเทศชาติ

            ในสมัยที่พรรคนาซีปกครองเยอรมัน ก็เคยใช้เด็กและเยาวชนเป็นเครื่องมือด้วยการจัดตั้งยุวนาซีขึ้นมาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยทหารและตำรวจในด้านต่าง ๆ  รวมทั้งการปกป้องฮิตเล่อร์ และสอดส่องพฤติกรรมของประชาชน

ผมไม่อยากคิดเลยเถิดไปถึงว่า หาก “จิ๋วเรนเจอร์” ในงานวันเด็กปีนี้ ประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี เผลอ ๆ เมืองไทยในยุคนี้ ก็อาจมี “ยุว” อะไรสักอย่างทำหน้าที่แบบเดียวกันยุวนาซีในสมัยนั้นก็ได้นะครับ

 
                                             

 

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554
 

                               ภาพจาก http://www.komchadluek.net

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ