ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


วัทนธัม
                                           

         

            

            ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งกับท่านปลัดกระทรวงวัฒนธรรม คุณสมชาย เสียงหลาย ในแนวคิดเรื่องการใช้วัฒนธรรมแก้ไขความขัดแย้งในกลุ่มประเทศอาเซียน ซึ่งถ้าพูดให้กระชับพื้นที่ลงไปก็น่าจะเป็นความขัดแย้งระหว่างประทศไทยกับประเทศกัมพูชาที่กำลังร้อนแรงอยู่ในเวลานี้

            เมื่อปี พ.ศ.2546 สมัยคุณอุไรวรรณ เทียนทอง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ก็ได้ให้ความเห็นชอบในการแก้ไขความขัดแย้งกับกัมพูชาหลังกรณีเผาสถานทูตไทยในพนมเปญ ด้วยวัฒนธรรม ตามโครงการ “วรรณกรรมสัมพันธ์ไทย-กัมพูชา” ที่ผมเสนอ จนทำให้เกิดการพบปะระหว่างนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ไทย-กัมพูชาอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก ที่จังหวัดสระแก้วและเสียมเรียบ และตามมาด้วยหนังสือ “ร้อยมาลัยร้อยใจไร้พรมแดน” ของนักเขียนไทยและกัมพูชา ซึ่งท่านที่สนใจอาจติดต่อขอได้จากสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม

            แต่ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-กัมพูชา นั้น เป็นเรื่องลุ่ม ๆ ดอน ๆ ด้วยเงื่อนปมทางประวัติศาสตร์ และการเมือง กล่าวคือ เมื่อฝรั่งเศสเข้ามาครอบครองอินโดจีนนั้น ได้ดำเนินการตั้งสถาบันฝรั่งเศสเบื้องปลายบุรพทิศขึ้นในปี พ.ศ.2443 ด้วยความร่วมมือของสถาบันวิชาการของฝรั่งเศสและรัฐบาลอาณานิคมในอินโดจีนของฝรั่งเศส เพื่อรวบรวม ศึกษา และค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มชาติพันธุ์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของชนชาติต่าง ๆ ในดินแดนอินโดจีน แต่ขณะเดียวกันฝรั่งเศสกลับนำผลของการศึกษาค้นคว้าที่ได้มานั้นไปใช้ประโยชน์ในการปกครองอาณานิคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างทัศนคติที่ไม่ดีของประชาชนลาวและกัมพูชาต่อสยาม ดังเช่นวรรณกรรม ที่เรียกว่า คำสั่งตาเมียะฮ์ ใน พ.ศ.2451 ทั้งนี้ก็เพื่อหาทางทำลายอิทธิพลของไทยในกัมพูชา ขณะเดียวกันก็สร้างความชอบธรรมในการเข้ามายึดครองกัมพูชาของฝรั่งเศส เป็นต้น

            ย้อนกลับมาเรื่องวัฒนธรรม – คำ ๆ นี้ มีการเขียนเป็น 2 อย่างด้วยกัน อย่างแรกคือ “วัฒนธรรม” ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน กับอย่างที่สองคือ “วัทนธัม” ซึ่งจอมพล ป.พิบูลสงคราม บัญญัติขึ้น ใน พ.ศ.2485 หลังจากที่ท่านจอมพลได้ประกาศนโยบายรัฐนิยมในปี พ.ศ.2482 วัฒนธรรมทั้ง 2 อย่างนี้ มีนัยที่แตกต่างกันอย่างมาก โดยคำว่า วัฒนธรรม นั้น เป็นการมองโลกแบบสุคตินิยม นำเสนอความงดงามของศิลปะและขนบธรรมเนียมประเพณีที่สืบทอดต่อกันมา แต่ วัทนธัม เป็นข้อกำหนดที่เคร่งครัดซึ่งบัญญัติขึ้นโดยผู้มีอำนาจในขณะนั้น อันมีทั้งข้อห้ามและข้อที่พึงปฏิบัติ

            และที่น่าเป็นห่วงคือ วัทนธัม มักจะมาพร้อมกับลัทธิคลั่งชาติ  เนื่องจากเห็นว่าวัทนธัมของชาติตนดีกว่าชาติอื่นหรือเผ่าพันธุ์อื่น ขณะเดียวกันก็ก่อให้เกิดความรู้สึกเหยียดหยามวัทธนธัมของชาติอื่นหรือเผ่าพันธุ์อื่นว่าต่ำต้อยกว่าตน จนนำไปสู่ความหยิ่งทะนง ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา และผู้ที่ชื่นชมวัทนธัมก็มักจะเป็นคนที่นิยมใช้ความรุนแรงจัดการกับปัญหาและข้อขัดแย้ง

            ผมไม่แน่ใจว่าคนกัมพูชาในปัจจุบันยังใช้วรรณกรรมตาเมียะฮ์อยู่หรือไม่?  แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับไทยเรานั้น ก่อนที่จะแก้ไขความขัดแย้งในกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยวัฒนธรรม  ผมคิดว่าเราควรทำความเข้าใจให้แน่ใจก่อนว่า เราจะใช้คำว่า “วัฒนธรรรม” หรือ “วัทนธัม”

เพราะแม้คำว่า วัทนธัม จะเลิกใช้มานมนานกาเลแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์มีคนไทยบางคนยังคงสะกดคำว่าวัฒนธรรมด้วยอักขรวิธีแบบนั้นอยู่เลยครับ

 

                                                   .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2554

 

 

                        ภาพจาก http://www.m-culture.go.th

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ