ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




ไปดูหนังจีน
           

                   

                       

            ตรุษจีนปีนี้ผมไปดูหนังจีนเรื่อง เส้าหลิน 2011 มาครับ ซึ่งก็ชวนให้นึกถึงบรรยากาศของตรุษจีนเมื่อหลายปีมาแล้วสมัยที่ชอว์ บราเธอร์ส หรือ โกลเด้น ฮาร์เวส ยังครองยุทธจักรหนังจีน และมีดาราประเภทเยี่ยมวรยุทธนับตั้งแต่ หวังหยู่ เยี่ยะหัว หลอลี่ เดวิด เจียง ตี้หลุง เฉินกวนไถ่ เอ๋อตงเซิน ฟู่เซิ่ง เรื่อยมาจนถึง เฉินหลง หงจินเป่า เจ็ต ลี ฯลฯ โลดแล่นอยู่บนจอเงิน ถ้าจะถามว่าเหตุใดหนังกำลังภายในฮ่องกงจึงสามารครองใจผู้ชมได้เป็นระยะเวลายาวนาน คำตอบที่ผมนึกได้ก็คือเนื้อเรื่องที่มีความตื่นเต้นสนุกสนานหรือสะเทือนใจ บวกกับเทคนิคการต่อสู้ที่ผาดโผน ดาราที่คนคุ้นเคย และเนื้อหาซึ่งเชิดชูคุณธรรม ความกล้าหาญ การเสียสละ มิตรภาพ ความรักที่สูงส่ง รวมทั้งความรักชาติบ้านเมือง ซึ่งแม้ในเวลานั้นฮ่องกงจะถูกปกครองโดยอังกฤษ แต่หนังของชอว์หลายเรื่องก็ยังกล่าวถึงการรุกรานจีนของอังกฤษและชาติตะวันตกอื่น ๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน

            ผมคิดว่าเนื้อหาในส่วนของความรักชาตินี่แหละครับ เป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้หนังของชอว์มิใช่แค่ความบันเทิงราคาถูก แต่กลายเป็นคัมภีร์ที่ทำให้คนจีนทั่วโลกเกิดความรู้สึกผูกพันและสำนึกในความเป็นจีนของตน และเชิดชูวีรกรรมของวีรชนในอดีต

            เส้าหลินก็เป็นเรื่องหนึ่งซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หลายต่อหลายครั้ง ด้วยความประทับใจของเหล่าสานุศิษย์ผู้กล้าและสะเทือนใจต่อเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่อารามอันเก่าแก่แห่งนี้ถูกศัตรูทำลายล้างจนราบเป็นหน้ากลอง  ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง เส้าหลิน 2011 เอง ก็สารภาพว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากการชมภาพยนต์เรื่องเส้าหลิน ที่นำแสดงโดยเจ็ต ลี เมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าผมจะรู้สึกว่าเส้าหลินฉบับใหม่นี้จะขาดอารมณ์และความประทับใจไปพอสมควรเมื่อเทียบกับฉบับเดิม ๆ แต่ก็ต้องยอมรับในเรื่องความอลังการงานสร้าง ที่เป็นจุดขายของหนังจีนแผ่นดินใหญ่ในปัจจุบัน

            และเมื่อพูดถึงหนังจีนแผ่นดินใหญ่แล้ว ก็อยากจะเล่าต่อไปว่า เวลานี้หนังจีนกำลังเฟื่องฟู เมื่อปีทีแล้วจีนสร้างหนังรวม 526 เรื่อง เพิ่มจากปี 2009 ถึง 70 เรื่อง ซึ่งทำรายได้รวมกัน ประมาณ 1.02 หมื่นล้านหยวน หรือราว ๆ 4.6 หมื่นล้านบาท เฉพาะเรื่อง Aftershock เรื่องเดียว ก็ทำรายได้เกือบ 3 พันล้านบาท แต่จีนก็ยังเห็นว่าหนังจีนยังไปได้ไม่ถึงไหน เพราะมูลค่าของหนังในตลาดโลกนั้นมากมายมหาศาล ลำพังแค่หนังฮอลลีวู้ดล้านเมื่อปีที่แล้วก็ทำรายได้ถึง 3.1 ล้านล้านบาท

สำนักงานส่งเสริมภาพยนตร์ของจีน ได้เรียกร้องให้ผู้สร้างภาพยนตร์จีนพัฒนาคุณภาพควบคู่ไปกับปริมาณ เพราะหนังหลายเรื่องยังวนเวียนอยู่กับสูตรสำเร็จ การเลียนแบบ และการนำเรื่องเก่ามาสร้างใหม่ ขาดความคิดสร้างสรรค์ คุณค่าต่อผู้ชม และการตอบสนองต่อความต้องการของตลาดโลก

ถ้าจะพูดไปแล้วจีนมีความพร้อมในเรื่องภาพยนตร์ ไม่ว่าจะเป็นผู้กำกับมือรางวัลอย่างจางอี้โหมว เฉินไค่เก๋อ  หรือจอห์น วู  มีทีมงานที่มีประสบการณ์ และดาราระดับสากล อย่างเฉินหลง โจวเหวินฟะ เจ็ตลี กงลี่ มิเชล โหยว หรือ จางซื่ออี้ เป็นต้น นอกเหนือไปจากเงินทุนที่ไม่อั้น วัฒนธรรม ภูมิประเทศ และสถานที่ อันงดงามหลากหลาย ที่สำคัญคือผู้ชมชาวจีนทั้งในประเทศจีนเองและที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ก็เป็นจำนวนเกินค่อนของประชากรโลกเข้าไปแล้วละครับ

            และมาตรการหนึ่งของจีนในการส่งเสริมภาพยนตร์ของตนเองก็คือการจำกัดจำนวนภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดให้เข้าไปฉายในจีนได้เพียงปีละ 20 เรื่อง แต่เชื่อไหมครับว่าเมื่อปีที่แล้วหนังฮอลลีวู้ด เรื่องเดียวคือ อวตาร กลับทำรายได้ในเมืองจีน ถึง 6.2 พันล้านบาท

            เรื่องหนังจีนที่เล่ามาทั้งหมดนี้ คงเป็นเรื่องที่เล่าให้ฟังกันเพลิน ๆ เพราะยังไงหนังไทยเราก็คงจะกระดึ๊บ ๆ กันอยู่แบบนี้ต่อไป โดยหน่วยงานและองค์กรที่เกี่ยวข้องไม่มีวิสัยทัศน์หรือเป้าหมายที่จะพาหนังไทยไปถึงดวงดาวอย่างจริงจัง

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 

                          ภาพจาก http://www.tvwaimun.com 

 

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ