ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
                                    

                                

                       

            ในสมัยโบราณ หากเกิดเหตุการณ์ดินฟ้าอากาศแปรปรวน ฝนฟ้าไม่ตกต้องตามฤดูกาล หรือแผ่นดินไหว น้ำท่วม  ก็มักจะเชื่อว่าเป็นเรื่องของอาเพศแต่เมื่อมนุษย์มีความรู้มากขึ้น ก็เข้าใจว่าสิ่งที่เกิดนั้นเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ และในโลกแห่งข้อมูลข่าวสารเช่นในปัจจุบัน ก็ทำให้รู้ขึ้นไปอีกว่าปรากฏการณ์นั้น ๆ มีที่มาอย่างไร และมีผลกระทบเช่นไร

            ดังนั้น ความรู้และการเผยแพร่ความรู้รวมทั้งวิทยาการต่าง ๆ จึงมีความสำคัญ และความจำเป็นอย่างยิ่งในการพัฒนาคน เพื่อให้พ้นจากความเขลา ความงมงาย และมีความคิดในเชิงตรรกะ นอกเหนือไปจากความรู้ที่เทียบทันโลก อันจะเป็นการต่อยอดความคิดให้กว้างไกลออกไป ซึ่งผมคิดว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นหน้าที่หลักของสื่อมวลชน โดยเฉพาะสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ในความควบคุมดูแลของภาครัฐ

            มีคำถามที่ได้ยินได้ฟังอยู่เสมอว่า ทำอย่างไรเราจึงจะมีบุคลากรที่มีคุณภาพ หรือทำอย่างไรเราจึงจะสร้างเด็กและเยาวชนไทยให้มีความรู้ความคิดและความรับผิดชอบ แทนที่จะปล่อยให้เขละขละอย่างที่เป็นอยู่ในเวลานี้ ซึ่งตามนิสัยคนไทยก็มักจะโทษโน่นโทษนี่ ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ โรงเรียน ครูอาจารย์ หรือสังคม ทั้งที่จริง ๆ แล้ว สิ่งเหล่านั้นยังไม่มีอิทธิพลต่อความคิดและจิตใจเท่ากับภาพและเสียงที่ได้ชมได้ฟังจากสื่อโทรทัศน์และวิทยุ ลองนึกดูซิครับว่า ภาพของนางอิจฉาตาเหลือที่คอยคิดแต่จะตบตีนางเอกและแย่งชิงพระเอก ภาพของการปลุกปล้ำข่มขืน ภาพของการอาฆาตมาดร้าย การกลั่นแกล้งแก้แค้น การพูด-การกระทำที่ไร้ความคิดต่าง ๆ ที่ละครโทรทัศน์กรอกลงไปในสมองของผู้ชมทุกเมื่อเชื่อวัน หรือเสียงนักจัดรายการเพลงรายการข่าวทางสถานีวิทยุบางคนที่พล่ามพูดเรื่องไร้สาระและตลกโลน ๆ กรอกหูผู้ฟังตลอด 24 ชั่วโมง จะไม่ทำให้ผู้ชมผู้ฟังพลอยเพ้อพกฟั่นเฟือนไปด้วยได้อย่างไร  

ผมไม่อยากเชื่อหรอกครับ ที่มีคนพูดว่าการที่โทรทัศน์และวิทยุเมืองไทยเป็นเช่นนี้ เพราะนักการเมืองที่มีอำนาจในบ้านเมืองต้องการให้คนไทยโง่ บ้า เซ่อ เพื่อจะได้ปกครองง่าย หรือสถานีโทรทัศน์และสถานีวิทยุของไทยขาดจิตสำนึกของการเป็นสื่อมวลชน แต่สวมวิญญาณของพ่อค้าหน้าเลือดที่มุ่งกอบโกยผลกำไรใส่กระเป๋าตัวเองโดยปราศจากความรับผิดชอบ แต่สิ่งที่ปรากฏทางโทรทัศน์และวิทยุทุกวันนี้ ก็ทำให้ผมอดที่จะคล้อยตามคำพูดนั้นไม่ได้เหมือนกัน

สื่อมวลชนโดยเฉพาะโทรทัศน์และวิทยุนั้นมีบทบาทสำคัญต่อสังคม ทั้งการให้ความรู้ ความคิด และปลูกฝังทัศนคติที่ดียกตัวอย่างเช่น สถานีวิทยุ 1 ปณ.สมัยคุณเสงี่ยม เผ่าทองสุข สถานีวิทยุ ท.ท.ท.และสถานีโทรทัศน์ไทยทีวี ช่อง 4 สมัยคุณจำนง รังสิกุล ในอดีต แต่น่าประหลาดใจที่ในปัจจุบันวิวัฒนาการด้านเทคโนโลยีสูงขึ้น แต่พัฒนาการและคุณภาพของรายการโทรทัศน์และวิทยุกลับลดน้อยถอยลงเรื่อย ๆ และทำหน้าที่หลักในการโฆษณาขายสินค้า

            ผมไม่ได้มีแนวคิดที่จะให้รัฐยึดสถานีโทรทัศน์และสถานีวิทยุมาดำเนินการเองหรอกนะครับ เพราะลำพังสถานีโทรทัศน์ 2-3 ช่อง ที่รัฐมีอยู่ในมือขณะนี้ก็กล้ำกลืนฝืนกินกันพอแรงอยู่แล้ว แต่ผมต้องการที่จะเห็นสื่อมวลชนแขนงนี้มีจิตสำนึกในหน้าที่และวิชาชีพและให้อะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันแก่ผู้ชมมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในขณะนี้ หรือมิเช่นนั้น รัฐก็อาจจะนำความรู้มาสู่ประชาชนด้วยการอุทิศเวลาสถานีโทรทัศน์ของรัฐสักช่องหนึ่ง แล้วซื้อรายการข่าว รายการวิทยาการ กีฬา ศิลปวัฒนธรรม และสารคดีดี ๆ ของต่างประเทศ เช่น History , Animal Planet หรือ Discovery ฯ มาแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์ที่รัฐมีอยู่ เพื่อให้เด็ก ๆ และคนที่ไม่มีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะเป็นสมาชิกเคเบิ้ลทีวี ได้ดูกันฟรี ๆ อย่างทั่วถึง ซึ่งผมเชื่อว่าจะเป็นการยกระดับความรู้-ความคิด และจิตใจ ของคนไทยได้อย่างมากทีเดียวแหละครับ

            พูดก็พูดเถอะครับ ผมว่าวิธีที่ผมว่านี้จะทำให้ “ไทยเข้มแข็ง” ได้รวดเร็วและจริงจังกว่า โดยไม่ต้องไปเสียเวลาตำน้ำพริกละลายแม่น้ำอย่างที่แล้ว ๆ มา

   

 
                                               
.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554
 

                          ภาพจาก http://www.logothailand.com

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ