ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
                                         

                                           

                    

           วันก่อนมีน้อง ๆ จาก อสมท.มาพูดคุยกับผมเรื่องอาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เพื่อนำไปประกอบในงานที่ระลึก100 ปี ของอาจารย์ ในวันที่ 18 เมษายน ศกนี้ ที่บ้านซอยสวนพลู ทางทีมงานกำหนดให้ผมพูดถึงอาจารย์ในฐานะที่ท่านเป็นสื่อมวลชน

            จริง ๆ แล้ว อาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ เป็นคนที่มีหลายมิติ และทรงภูมิรู้อย่างสูงในมิตินั้น ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ รัฐศาสตร์ ตลอดจนศิลปะแขนงต่าง ๆ ทั้งงานเขียนทุกประเภท และการแสดงตั้งแต่ลิเก ลำตัด จนถึงโขน ละคร และภาพยนตร์  แต่ในส่วนของสื่อมวลชนนั้น ถือได้ว่าเป็นงานที่อาจารย์มีความเชี่ยวชาญและทุ่มเทความรักให้อย่างมาก

            มิติด้านสื่อมวลชนที่เด่นชัดของอาจารย์ก็คือหนังสือพิมพ์สยามรัฐ  ซึ่งได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2493นับถึงปัจจุบันก็มีอายุ 60 กว่าปีแล้วล่ะครับ นับเป็นหนังสือพิมพ์รายวันที่มีอายุยืนยาวที่สุดของประเทศไทย หนังสือพิมพ์ฉบับนี้อาจารย์เป็นผู้กำหนดรูปแบบและทำหน้าที่บริหารตั้งแต่ต้น โดยมีคุณสละ ลิขิตกุล ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการคนแรก นอกจากนี้อาจารย์ยังเขียนคอลัมน์ประจำในหน้า 5 ของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ด้วย ซึ่งมีแฟนนานุแฟนติดกันเกรียว เพราะคอลัมน์ของอาจารย์เปรียบเสมือนการจับชีพจรของประเทศไทย เพื่อบอกอาการทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ของรัฐบาลและอารมณ์ความรู้สึกของประชาชน ณ เวลานั้น เสน่ห์ในงานเขียนของอาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์อยู่ที่การเขียนแบบตรงใจคนอ่าน กล่าวคือเป็นเรื่องที่คนทั่วไปอัดอั้นตันใจแต่พูดอะไรไม่ออก คอลัมน์ของอาจารย์จึงเป็นเสมือนปากและเสียงของคนไทย ด้วยวิธีการพูดแบบไทย ๆ นั่นคือเป็นเชิงประชดประเทียด ถึงลูกถึงคน และมีอารมณ์ขัน

            สยามรัฐในยุคของอาจารย์เป็นหนังสือพิมพ์ข่าวสารในมาตรฐานสากล คือหน้าแรกจะไม่มีพาดหัวข่าวที่หวือหวาน่าตื่นเต้น และเป็นการพิมพ์แบบขาว-ดำ ปราศจากสีสัน  ที่สำคัญ อาจารย์เน้นในเรื่องความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยกำหนดไว้ในข้อที่ 1 แห่งบัญญัติ 10 ประการ ของหนังสือพิมพ์สยามรัฐ  นอกจากนี้ระมัดระวังเรื่องการใช้ราชาศัพท์ในหนังสือพิมพ์เป็นอย่างมาก ดังที่คุณสละ ลิขิตกุล ได้เล่าไว้ในหนังสือ “ในหลวงกับคึกฤทธิ์” จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สรรพศาสตร์ เมื่อ พ.ศ.2546 ว่า “คุณชายเอาใจใส่ในเรื่องราชาศัพท์ในการเขียนที่จะลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐเป็นกรณีพิเศษ นักข่าว นักเขียนคนใด เขียนเรื่องเกี่ยวกับในหลวงโดยใช้ราชาศัพท์ไม่ถูกต้องแล้ว ผมซึ่งเป็นบรรณาธิการจะต้องถูกเอ็ดทุกครั้งไป” และ “ถึงกับสั่งผมไว้ว่า ถ้านักข่าวคนใดมีเรื่องที่จะเขียนเกี่ยวกับในหลวงแล้ว ให้นำเรื่องที่จะเขียนมาเล่าเป็นการสรุปให้ท่านฟังก่อน และเมื่อเขียนข่าวนั้นไปแล้วใช้ราชาศัพท์ในการเขียนไม่ถูกเพราะไม่รู้ ก็ขอให้ถามท่านได้ทุกเวลา” คุณสละยังเล่าว่า ครั้งหนึ่งอาจารย์เคยสั่งเผาหนังสือพิมพ์สยามรัฐทิ้ง เนื่องจากมีการใช้ราชาศัพท์ผิด

สำหรับกระบวนของข่าว บทความ และคอลัมน์ต่าง ๆ ที่ลงพิมพ์ในสยามรัฐยุคนั้น ก็ล้วนเป็นที่ยอมรับในคมความคิดและฝีไม้ลายมือของนักเขียนและคอลัมนิสต์ทุกคน จึงทำให้สยามรัฐเป็นประดุจสถาบันด้านสื่อสารมวลชนแห่งหนึ่งของประเทศที่ผู้ซึ่งเคยผ่านสถาบันแห่งนี้จำนวนมากได้ก้าวสู่ความเป็นคนหนังสือพิมพ์  และนักคิดนักเขียน ที่มีคุณภาพ

ในส่วนของอาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ นั้น ท่านได้เคยกล่าวว่า ท่านยึดหลักในการเขียนคอลัมน์และบทความ อยู่ 3 ประการ  คือความสุภาพ มีเมตตา และมีอารมณ์ขัน  ซึ่งผมคิดว่าน่าที่ผู้ที่จะทำหน้าที่สื่อมวลชนทั้งหลายสมควรยึดถือและนำไปปฏิบัติตาม

ครับ ยังไงผมก็คงจะพูดถึงอาจารย์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้ไม่ครบถ้วนหรอกครับ ขอให้ถือว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียง 1 ใน 100 ในวาระ 100 ปี ของท่านก็แล้วกันครับ

 

   
                                                  .....................................

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554

 

 

                        ภาพจาก http://www.reurnthai.com/

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ