ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
                               

           

มีคำถามเล่น ๆ ว่า ถ้าหากมนุษย์สามารถออกแบบสังคมที่ตนต้องการได้ สังคมที่ว่านั้นจะมีลักษณะเช่นไรหลายคนอาจจะนึกถึงสังคมอุดมคติเช่นยูโธเปีย จากข้อเขียนของธอมัส มอร์ นักปรัชญาชาวอังกฤษ ที่ผู้คนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขด้วยศีลธรรมและคุณธรรม  

ในสมัยของธอมัส มัวร์ สังคมอังกฤษมีความเหลื่อมล้ำระหว่างชนชั้นขุนนางกับพลเมืองซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวนาชาวไร่เป็นอย่างมาก รวมทั้งการเก็บภาษีที่ไม่เป็นธรรมจากชาวบ้าน มัวร์จึงสร้างสังคมที่มีความเสมอภาค ไม่แสวงหาความฟุ่มเฟือยหรืออบายมุข มีความสุขสบายตามอัตภาพ ให้คุณค่าต่อความเป็นมนุษย์ คำนึงถึงประโยชน์สุขของคนส่วนใหญ่ และเป็นประชาธิปไตย

 หรือสังคมในหนังสือ “รีพับบิค” ของเพลโต ก็ได้ให้ความสำคัญต่อการบริหารปกครองที่ดี โดยแบ่งคนในสังคมออกเป็นสามวรรณะ คือกษัตริย์ที่เป็นนักปรัชญา นักปกครอง และพ่อค้า ต่างฝ่ายต่างก็ทำหน้าที่ของตนในการปกป้องรัฐและสนองความต้องการของสมาชิกในสังคม แต่เพลโตเชื่อว่าคนในแต่ละวรรณะนั้นเกิดมาพร้อมกับความถนัดในงานตามหน้าที่ของตน ดังนั้นแต่ละวรรณะจึงไม่ควรมีการแทรกแซงจากคนในวรรณะอื่น  และเพลโตยังวิพากษ์ระบอบประชาธิปไตยว่าเป็นเหมือนของเล่น ที่คนอาจเข้ามาเปลี่ยนแปลงการบริหารตามใจของตนหรือกลุ่มของตน อันจะนำไปสู่ความสับสนในสังคม และการเปลี่ยนแปลงฐานะทางเศรษฐกิจของคนในสังคม อย่างไรก็ตามรัฐในอุดมคติของเพลโต คนจะอยู่ร่วมกันอย่างเท่าเทียม เพียงพอ และยุติธรรม

            สำหรับในปัจจุบัน หลายคนอาจจะนึกถึงสังคมธรรมาภิบาล ซึ่งประกอบด้วยการปกครอง การบริหาร และการดูแลจัดการ ตามหลักนิติธรรม คุณธรรม การมีส่วนร่วม  ความโปร่งใส ความรับผิดชอบ และ การคุ้มครอง  ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของจริยธรรม ในสิ่งที่ผู้ปกครองพึงประพฤติและไม่ควรประพฤติ โดยเชื่อว่าธรรมาภิบาลจะทำให้คนในสังคมอยู่ร่วมกันด้วยความผาสุก ปลอดภัย และได้รับการคุ้มครองจากรัฐ ขณะเดียวกันความศรัทธาและเชื่อมั่นที่ประชาชนมีต่อรัฐ ก็จะมีส่วนสำคัญในการทำให้รัฐเกิดความเข็มแข็งมั่นคง

            ในทางการเมืองของไทย ผมคิดว่านโยบายหลักที่พรรคการเมืองทุกพรรคพึงมีก็คือ นำเสนอแนวทางในการสร้างสังคมไทยในอุดมคติ  พรรคการเมืองควรจะต้องออกแบบพิมพ์เขียวสังคมไทยในแนวคิดของตน เพื่อให้ประชาชนเห็นโครงร่างหน้าตา และรูปลักษณ์ เมื่อพรรคของตนได้เข้ามาเป็นรัฐบาล โดยต้องคำนึงว่าการเลือกตั้งครั้งนี้นั้น มิใช่เพียงแค่เอาชนะในสนามเลือกตั้งในประเทศไทยเท่านั้น แต่จะต้องแข่งขันและเอาชนะนานาประเทศในภูมิภาคนี้และในเวทีโลกด้วย  

            สังคมไทยในอุดมคตินั้น นอกจากจะเป็นรัฐที่อยู่ร่วมกันด้วยความเสมอภาค ความยุติธรรม และคุณธรรม ตามปรัชญาของนักปรัชญาชาวตะวันตกแล้ว ก็น่าจะประกอบด้วยคุณลักษณะของความเป็นคนไทย อาทิ ความโอบอ้อมอารี ความมีไมตรีจิต การให้อภัย ความสามัคคี ความอะลุ่มอะหล่วย ความมานะบากบั่น ฯลฯ ตลอดจนคตินิยม และธรรมเนียมปฏิบัติที่ดีงามต่าง ๆ ซึ่งการผสมผสานระหว่างแนวคิดทางตะวันตกกับตะวันออก และค่านิยมดั้งเดิมกับความคิดปัจจุบัน ย่อมจะมีส่วนผลักดันให้สังคมไทยในอนาคต เป็นสังคมที่มั่นคง ก้าวหน้า แข็งแกร่ง และมีความพร้อมในการเผชิญกับความเป็นไปและเปลี่ยนแปลงของโลกได้

             การออกแบบและสร้างสังคมไทย เป็นเรื่องที่เร่งด่วน มีความจำเป็น และมีความสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้น พรรคการเมืองทุกพรรคควรจะต้องยกร่าง มีแผนงาน และมีเป้าหมายอย่างชัดเจน ยิ่งกว่าการวางแผนว่าจะจับมือกับพรรคไหนตั้งรัฐบาลหลังการเลือกตั้ง จะต่อรองผลประโยชน์อย่างไร หรือจะให้ใครเป็นรัฐมนตรีกระทรวงไหน เพราะสภาพและความเป็นไปของสังคมคือสิ่งบ่งบอกความทุกข์สุขของประชาชน และความเป็นความตายของประเทศชาติ

อย่างที่รู้กันนั่นแหล่ะครับ สังคมไทยในเวลานี้อยู่ในอาการที่น่าเป็นห่วงเป็นอย่างยิ่ง

 

                                           

.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

         

                             ภาพจาก http://icare.kapook.com/.

                      

                           

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ