ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เวียนว่ายตายเกิด
 

           

           วันก่อนผมได้ชมภาพยนตร์สารคดีทางโทรทัศน์เกี่ยวกับการตามหาเด็กที่เชื่อกันว่าเป็นลามะองค์หนึ่งกลับชาติมาเกิดใหม่ อันที่จริงเรื่องเช่นนี้ผมเคยได้ยินได้ฟังมานานแล้วและก็เคยอ่านหนังสือที่มีผู้เขียนถึงเด็กชาวอิตาลีที่เชื่อกันว่าเมื่อชาติก่อนเป็นลามะองค์หนึ่ง แค่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นตั้งแต่ลามะองค์นั้นเสียชีวิต พิธีเผาศพแบบทิเบต และการติดตามหาตัวเด็กที่เชื่อว่าเป็นร่างใหม่ของลามะที่ตาย การพิสูจน์ที่น่าอัศจรรย์ จนถึงการเข้าเฝ้าดาไลลามะ และได้รับการประกาศยืนยันว่าเป็นริมโปเช คือเป็นลามะที่กลับชาติมาเกิดใหม่จริง

            แม้ว่าความตายจะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครจะหลีกเลี่ยงได้และอาจเกิดขึ้นเมื่อใดก็ได้ แต่คนทั่วไปก็มีความกังวลและความกลัวในเรื่องความตาย แต่สำหรับลามะทิเบตนั้น กลับเห็นว่าความตายเป็นเรื่องธรรมดา และลามะบางรูปก็มีการฝีกซ้อมการตายไว้ล่วงหน้า เมื่อถึงเวลาตายจะได้ไปอย่างมีสติ  และอาจจะถึงขั้นกำหนดที่ที่จะไปจุติใหม่ได้เลยทีเดียว

            วันต่อมาผมได้ชมสารคดีอีกเรื่องเกี่ยวกับการปฏิสนธิและการเติบโตของตัวอ่อนในครรภ์มารดา ได้เห็นพัฒนาการของชีวิตน้อย ๆ และได้ทราบถึงเหตุต่าง ๆ ที่ทำให้ทารกแต่ละคนมีความผิดแผกแตกต่างกัน ทั้งทางสรีระ จิตใจ อารมณ์ และความรู้สึก ซึ่งส่งผลโดยตรงตั้งแต่ตอนที่คลอดไปจนถึงเติบโตเป็นผู้ใหญ่ และก่อนหน้านั้น ก็มีลูกศิษย์ฟอร์เวิร์ดเมล์เทศนาธรรมของพระอาจารย์ท่านหนึ่งมาให้ ซึ่งพระอาจารย์ท่านนั้นได้กล่าวถึงมนุษย์เมื่อสิ้นลมหายใจแล้ว จิตก็จะไปตามแรงบุญแรงกรรมที่ทำไว้ แต่ที่แปลกไปกว่าที่เคยได้ยินมาก็คือ เป็นการไปเกิดใหม่หรือไปสู่ภพภูมิในทันทีทันใด เช่นเคยฆ่าไก่ก็จะปุ๊บปั๊บไปเกิดเป็นไก่ บางคนที่บาปกับบุญก้ำกึ่งกันก็ไปเกิดเป็นอสุรกาย แต่เมื่อได้รับอานิสงค์ของบุญกุศลที่มีผู้ทำบุญส่งไปให้ ก็สิ้นจากความเป็นอสุรกายไปจุติเป็นเทวดาหรือนางฟ้าได้ในฉับพลันเหมือนกัน ซึ่งต่างไปจากที่เชื่อกันมาว่า คนที่ทำบาปทำกรรม เมื่อตายไปวิญญาณจะต้องไปรับกรรมหรือทนทุกข์เวทนาในนรกภูมิเป็นเวลานานกว่าจะไปเกิดใหม่ได้  ทำให้เกิดสงสัยขึ้นในใจว่า สมัยนี้กรรมมันติดจรวดอย่างที่พูดกันหรือไร  หรือว่าเวลานี้วิญญาณของคนที่ทำชั่วล้นนรก จนยมบาลต้องนิรโทษกรรมปล่อยให้ไปผุดไปเกิดได้เร็วขึ้น

            อย่างไรก็ตาม เมื่อนำเรื่องทั้งสามมารวมกันแล้ว ผมก็เกิดความสับสนในเรื่องของวิทยาศาสตร์ พุทธศาสตร์ และปรจิตวิทยา และสงสัยว่าทั้งสามศาสตร์นี้มีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่ คือเมื่อคิดทางวิทยาศาสตร์ การกำเนิดของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตก็คือกระบวนการทางธรรมชาติ ในขณะที่เทศนาธรรมของพระอาจารย์ท่านนั้นกล่าวถึงการที่จิตไปจุติในร่างใหม่เมื่อร่างเดิมสิ้นสภาพ และสารคดีเรื่องลามะทิเบตก็ยืนยันตรงกันกับคำเทศนาในเรื่องของการเวียนว่ายตายเกิด หากแต่ต่างกันในเรื่องระยะเวลาของการจุติ เมื่อเป็นเช่นนี้จะหมายความได้หรือไม่ว่า มนุษย์และสิ่งมีชีวิตทั้งหลายในโลกนี้เมื่อปฏิสนธินั้น มีแต่เพียงร่างแต่ไม่มีจิต เพราะจะต้องรอจิตจากมนุษย์หรือสัตว์ที่ตายไปอาศัยร่างเหมือนกับปูเสฉวน ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นการกำเนิดของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตก็เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือความเป็นวิทยาศาสตร์ กลายเป็นเรื่องของบุญกรรมโดยตรง และมีโอกาสหรือไม่ที่ร่างบางร่างอาจจะเป็นเหมือนเปลือกหอยเปล่า ๆ ที่ไม่มีปูเสฉวนเข้าไปอยู่ และหากเป็นเช่นนี้ ในอนาคตเมื่อนักวิทยาศาสตร์หันมาทำการศึกษาเรื่องจิตหลังการตายอย่างจริงจัง บางทีพวกเขาจะสามารถถ่ายจิตจากร่างเดิมไปสู่ร่างใหม่ เหมือนการถ่ายน้ำจากขวดใบหนึ่งไปใส่ขวดอีกใบหนึ่งก็ได้?

            จากเรื่องทั้งสามข้างต้น ทำให้ผมอดที่จะนำมาเชื่อมโยงกับสภาพการณ์ทางการเมืองของไทยเราเวลานี้ไม่ได้ว่า นอกจากกายคือพรรค กับจิตคืออุดดมการณ์ทางการเมือง จะไม่ได้มาด้วยกันแล้ว บางพรรคก็อาจจะมีแต่กายแต่ไม่มีจิต  หรือที่หนักไปกว่านั้น ก็คือบางพรรคมีกายเป็นมนุษย์แต่จิตอาจจะมาจากอสุรกายหรือสิงสาราสัตว์ก็เป็นได้

            ครับ นั่นก็เป็นการคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ตามประสาคนยุคปัจจุบัน ที่ห่างวัด อ่อนวิทยาศาสตร์ และลุ้น ๆ ล้า ๆ กับการเมืองแบบไทย ๆ  

                                                         

                                                        ....................

 

            สำหรับท้ายคอลัมน์วันนี้ ขอแนะนำหนังสือดี “เรื่องเล่าจากร่างกาย” ของ คุณหมอชัชพล เกียรติขจรธาดา และ “แว่วเสียงรายา” เรื่องสั้นขนาดยาวเล่มแรกของ “พนมเทียน” ที่แฟน ๆ ของศิลปินแห่งชาติท่านนี้ ไม่ควรพลาดเป็นอันขาด

   

 
                                               
.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
 

                            ภาพจาก http://khunsamatha.com/

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ