ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
 
 
          ผมคิดว่าคุณผู้อ่านที่เห็นภาพและข่าวของฝูงปลาที่ลอยตายเป็นแพในแม่น้ำเจ้าพระยาอันเป็นผลมาจากเรือบรรทุกน้ำตาลล่มที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา คงมีความรู้สึกเดียวกันกับผม นั่นคือความสลดหดหู่ ไมต่างไปจากที่ได้เห็นภาพปลาและนกทะเลจำนวนมากประสบชะตากรรมจากคราบน้ำมันที่แท่นขุดเจาะน้ำมันของบริษัทบีพี.นอกชายฝั่งเม็กซิโกระเบิด เมื่อปีที่แล้ว แต่ที่จะต่างกันก็คือเหตุการณ์ในครั้งนั้น ทั้งบริษัทบีพี.และองค์กรต่าง ๆ ได้ระดมกำลังทำความสะอาดคราบน้ำมันและพยาบาลนกและสัตว์ทะเลที่ได้รับผลกระทบ แต่สำหรับกรณีเรือน้ำตาลยังไม่ได้เห็นความรับผิดชอบจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง และก็ยังไม่ได้เห็นความร่วมมือในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างจริงจังและรีบเร่ง ทั้งที่แม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแหล่งกำเนิดและที่อยู่อาศัยของปลาน้ำจืดของไทยที่สำคัญ

            จริงอยู่ว่า ในเชิงของขนาดแล้วเหตุการณ์เรือบรรทุกน้ำตาลล่มในแม่น้ำคงไม่สามารถเทียบได้กับการล่มของเรือบรรทุกน้ำมันหรือการระเบิดของแท่นขุดเจาะน้ำมันในทะเล  แต่สิ่งที่ผมอยากจะพูดถึงคือความรับผิดชอบ ซึ่งไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่ขนาดของความรับผิดชอบก็ควรที่จะต้องเท่าเทียมกัน และยิ่งเป็นเรื่องเล็กก็ยิ่งทำให้การดูแลรับผิดชอบสามารถครอบคลุมได้กว้างขวางยิ่งขึ้น

            จากกรณีเรือน้ำตาลล่มในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะก่อให้เกิดความสูญเสียของปลาและสัตว์น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาเท่านั้นหากยังทำความเสียหายแก่ตลิ่งและบ้านเรือนของประชาชนริมแม่น้ำและผู้ที่เลี้ยงปลาในกระชัง ปัญหาการคมนาคมทางน้ำ และมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งบางปัญหาก็อาจแก้ไขให้จบสิ้นลงได้ในเวลาไม่นาน แต่บางปัญหาก็คงต้องใช้ทั้งเวลา ทรัพยากร และวิทยาการสมัยใหม่เข้าช่วยในการฟื้นฟู ซึ่งสิ่งเหลานี้ควรจะได้รับการแสดงความรับผิดชอบจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในทันทีที่เกิดเหตุ

            ที่ผมพยายามเรียกร้องความรับผิดชอบ ก็เพราะเป็นสิ่งที่สังคมไทยทุกวันนี้ยังขาดจิตสำนึกในส่วนนี้อยู่มาก เมื่อเกิดความผิดพลาดเสียหายไม่ว่าเรื่องใด ๆ เกิดขึ้น เราจึงไม่ได้เห็นภาพของผู้เกี่ยวข้องออกมายืดอกรับผิดหรือกล่าวคำขอโทษประชาชน เช่นนานาอารยประเทศ แต่จะมีแต่การปฏิเสธหรือบอกปัด รวมทั้งการประวิงเวลาเพื่อให้เหตุการณ์เลือนหายไปจากความสนใจของประชาชนในที่สุด ทั้งที่จิตสำนึกดังกล่าวนี้เป็นคุณลักษณะที่สำคัญของทุก ๆ สายงาน ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้า นักธุรกิจ เจ้าพนักงานของรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือนักการเมือง ซึ่งควรจะเป็นผู้สร้างตัวอย่างและวัฒนธรรมเรื่องความรับผิดชอบแก่อนุชน แทนที่จะเป็นต้นแบบของการเอาตัวรอด หรือเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น เช่นที่เห็นและเป็นอยู่

            ผมลองนึกเล่น ๆ ว่า ถ้าประเทศไทยเป็นเรือบรรทุกน้ำตาล ซึ่งมีนักการเมืองที่ขาดความรับผิดชอบเหล่านี้ทำหน้าที่ควบคุมเรือ แล้วเกิดความผิดพลาดจนเรือล่มลงกลางแม่น้ำ เรือลำนั้นก็คงจะถูกทิ้งให้จมลงสู่ก้นน้ำ ส่วนคนที่ควบคุมเรือ และบริษัทเจ้าของเรือ ก็พากันหลบลี้หนีหน้าไปหมด และ ณ เวลานั้น ที่ลอยตายเป็นแพในแม่น้ำเจ้าพระยา คงไม่ใช่กุ้งหอยปูปลาหรอกครับ แต่เป็นชะตากรรมของคนไทยทั้งประเทศ

            นึก ๆ แล้วก็น่ากลัวไม่ใช่เล่นนะครับ

                                                                                                                     

 
                                               
.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554
 

                            ภาพจาก http://www.siamfishing.com/

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ