ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เพลงปลุกใจ
                 
                            

ผลการการสำรวจของเอแบคโพลเกี่ยวกับเพลงปลุกใจที่ประชาชนชื่นชอบและอยากฟังอย่างมากในช่วงนี้ ปรากฏว่าเพลง “รักกันไว้เถิด” มาเป็นอันดับหนึ่ง ด้วยคะแนน 77.4 เปอร์เซ็นต์ รองลงมาคือเพลง “ตื่นเถิดชาวไทย” 23.1 เปอร์เซ็นต์ และเพลง “เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย” 22.4 เปอร์เซ็นต์ ส่วนเพลงอื่น ๆ ที่ติด อันดับต้น ๆ มี อาทิ “ขวานไทยใจหนึ่งเดียว” “เราสู้” “เลือดสุพรรณ” “ต้นตระกูลไทย” “แผ่นดินของเรา” เป็นต้น

            เพลงปลุกใจของไทย น่าจะเริ่มขึ้นใน พ.ศ.2483 สมัยสงครามอินโดจีน ที่ไทยรบกับฝรั่งเศส โดยได้มีการประพันธ์เพลงปลุกใจ เช่น “ข้ามโขง”  “จำปาศักดิ์” “เสียมราฐ” ฯ ขึ้น และสืบเนื่องมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อจอมพล ป.พิบูลสงครามได้นำนโยบายชาตินิยมมาใช้ แต่เนื่องจากในเวลานั้น คนไทยมีความสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มีความเห็นแตกแยกกันในเรื่องการยอมให้ญี่ปุ่นเข้ามาใช้ดินแดน  ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ และประชาชนเสียขวัญและกำลังใจ  จอมพล ป.จึงมอบหมายให้หลวงวิจิตรวาทการ ประพันธ์บทเพลงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง เพื่อเสริมสร้างความสามัคคี ความรักชาติ และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคนในชาติ เพลงเหล่านั้น ซึ่งเป็นที่นิยมและรู้จักกันดี มีเช่น “รักเมืองไทย” “ตื่นเถิดชาวไทย” “ใต้ร่มธงไทย” “อยุธยา” “เลือดสุพรรณ” เป็นต้น นอกจากเพลงปลุกใจแล้ว หลวงวิจิตรวาทการยังได้ประพันธ์บทละครปลุกใจไว้หลายเรื่อง เช่น ราชมนู พระเจ้ากรุงธน ศึกถลาง เจ้าหญิงแสนหวี พระมหาเทวี น่านเจ้า สีหราชเดโชชัย เลือดสุพรรณ อานุภาพพ่อขุนรามคำแหง อานุภาพแห่งความเสียสละ ฯ ซึ่งในละครเหล่านั้นก็จะมีเพลงปลุกใจประกอบอยู่ด้วย

            ในช่วงหลังปี พ.ศ.2500 ประเทศไทยเผชิญกับความแตกแยกทางความคิดและอุดมการณ์ทางการเมือง จนถึงขั้นมีการใช้กำลังอย่างรุนแรงในบางพื้นที่ สิ่งหนึ่งซึ่งทางราชการได้นำมาใช้ในการสร้างความเข้าใจอันดี และความสมัครสมานสามัคคี ก็คือเพลงปลุกใจ ซึ่งประกอบด้วยเพลงพระราชนิพนธ์ เช่นเพลง “เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย” “เราสู้” “แผ่นดินของเรา” “ความฝันอันสูงสุด” เป็นต้น นอกจากนี้ก็มีเพลงที่นักแต่งเพลงคนอื่นแต่งขึ้น เช่นเพลง “หนักแผ่นดิน” โดย พ.อ.บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก เพลง “ถามคนไทย” โดยสุรพล โทณะวณิก  และเพลง “รักกันไว้เถิด” โดยครูนคร ถนอมทรัพย์ เป็นต้น

            สำหรับครูนคร ถนอมทรัพย์ เริ่มต้นชีวิตในแวงวงดนตรีด้วยการแต่งเพลงให้กับคณะละครวิทยุ เมื่อประมาณ ปีพ.ศ.2492 ต่อมาก็เป็นนักร้องอิสระ ร้องเพลงสากลที่ดัดแปลงเป็นเนื้อภาษาไทย โดยใช้ชื่อในการร้องเพลงว่า  “กุงกาดิน” และทาหน้าด้วยสีดำให้ดูเป็นนิโกร ใน พ.ศ.2498 เมื่อครูมงคล อมาตยกุล ตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ จึงได้เข้ามาร่วมวงด้วย จนถึงปีพ.ศ.2507 ได้ออกมาแสดงดนตรีตามไนต์คลับ และในปี พ.ศ.2514 เพลง “รักกันไว้เถิด” ของครูนคร ได้รับพระราชทานรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ถึง 3 รางวัล คือผู้ประพันธ์ทำนอง ประพันธ์เนื้อร้อง และขับร้องเพลงดีเด่น จึงเป็นกำลังใจให้ครูนครหันมาแต่งเพลงอย่างจริงจัง  กว่า2,000 เพลง และได้รับพระราชทานแผ่นเสียงทองคำถึง 9 รางวัล และรางวัลพระพิฆเนศทองอีก 2 รางวัล

            อย่างไรก็ตาม ถ้าหากจะกล่าวไปแล้ว เพลงปลุกใจเพลงแรกของไทยน่าจะเป็นเพลงที่นำมาจากโคลงสยามานุสสติซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ.2461 เพื่อพระราชทานแก่ทหารไทยที่เดินทางไปราชการสงครามที่ทวีปยุโรป ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมาใน พ.ศ.2482 ครูนารถ ถาวรบุตร ได้นำบางท่อนของบทพระราชนิพนธ์มาใส่ทำนอง เพื่อใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “ค่ายบางระจัน” ของศรีกรุงภาพยนตร์

            แต่เพลง “สยามานุสสติ” นี้  ได้ยินทีไรก็มักจะเกิดอาการหวาดเสียว เพราะเป็นเพลงปลุกใจที่จะมากับการปฏิวัติรัฐประหารเสมอ

                                           

                                          .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2554

         

                   ภาพจาก http://www.naronk.org/smf/index.php                

                           

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ