ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


เสร็จนาฆ่าโคถึก
                    
 

              

            มีคำพูดประโยคหนึ่งซึ่งได้ยินได้ฟังกันอยู่บ่อย ๆ โดยเฉพาะหลังเหตุการณ์ทางการเมือง คำพูดประโยคนั้นก็คือ “เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล” ซึ่งถ้าจะให้เดา ผมคิดว่าคำพูดนี้น่าจะมีที่มาจากประวัติศาสตร์หรือวรรณกรรมของจีน เนื่องจากในสมัยโบราณที่เมืองจีนมีศึกสงครามและการรบพุ่งหลายครั้งหลายครา นอกจากนี้แนวคิดดังกล่าวไม่สู้จะสอดคล้องกับวิธีคิดและวิถีปฏิบัติของคนไทยเท่าไรนัก

            โดยปกติแล้ว คนที่พูดคำพูดเช่นนี้ก็คงจะเป็น “ขุนพล” นั่นเอง เพราะ “โคถึก” มันพูดภาษามนุษย์ไม่ได้อยู่แล้ว และก็เป็นการมองในสายตาและความรู้สึกที่เจ็บปวดของบรรดาขุนพลเหล่านั้น แต่อีกด้านหนึ่ง  ในทัศนะของผู้เป็นเจ้าของโค หรือผู้นำก๊กต่าง ๆ แล้ว  เมื่อหมดฤดูกาลทำนา ก็ไม่จำเป็นต้องใช้แรงโคกระบือสำหรับปีนั้นอีกต่อไปแล้ว การเลี้ยงโคกระบือไว้ย่อมเป็นการสิ้นเปลืองทั้งค่าอาหารและการดูแลรักษา และเมื่อโคมีอายุมากขึ้นก็ทำงานได้ไม่เต็มที่เช่นโคหนุ่ม ประกอบกับบางช่วงผู้เป็นเจ้าของก็อาจประสบปัญหาเรื่องการขาดแคลนอาหารการกิน ดังนั้น การฆ่าโคหลังเสร็จการทำนาจึงเป็นเรื่องปกติ (สำหรับเจ้าของโค) เมื่อใกล้จะถึงฤดูทำนาปีหน้าก็หาซื้อโคหนุ่มที่มีกำลังวังชามาใช้งานแทนโคตัวเก่า

            แต่สำหรับการฆ่าขุนพลค่อนข้างจะมีความซับซ้อนกว่านั้น เพราะถึงแม้ในการทำสงคราม ขุนพลจะมีบทบาทอย่างสูงต่อการต้านทานศัตรูที่มารุกราน หรือแผ่ขยายอาณาจักร แต่เมื่อเสร็จศึกแล้ว  ขุนพลเหล่านั้นก็กลับเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อตัวผู้นำก๊ก เพราะนอกจากมีฝีไม้ลายมือในการรบพุ่ง และมีกำลังพลอยู่ในมือแล้ว ความทะเยอทะยานในตัวของขุนพลเอง การเรียกร้องทวงบุญคุณไม่รู้จักจบจักสิ้น หรือแรงยุแหย่จากผู้คนรอบข้าง ก็อาจทำให้ขุนพลหันมาเล่นงานผู้นำก๊กเสียเอง เพื่อตั้งตัวเป็นใหญ่แทน ดังนั้น เมื่อเสร็จศึกแล้ว จึงเกิดกรณีฆ่าขุนพลขึ้นเพื่อไม่ให้เป็นหอกข้างแคร่

            ถ้ามองจากทั้งฟากของโคและขุนพล กับมองจากฟากของเจ้าของโคและผู้นำก๊ก เราก็คงจะเข้าใจทั้งสองฝ่ายมากขึ้นและเข้าใจความสัมพันธ์ที่อยู่บนพื้นฐานของผลประโยชน์ได้มากขึ้นตามไปด้วย และของบางสิ่งหรือคนบางคนอาจจะมีประโยชน์ในเวลาหนึ่ง แต่เมื่อหมดเวลานั้นแล้ว ก็อาจกลับกลายเป็นสิ่งที่เกะกะขวางหูขวางตาหรือตัวอันตรายไปได้เหมือนกัน ดังนั้น ทั้งโคและขุนพลควรที่จะต้องทำใจไว้แต่เนิ่น ๆ เมื่อหมดหน้านาหรือสิ้นศึกสงครามแล้ว

            หากจะถามว่า การฆ่าขุนพลหรือขุนทหารที่ร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกันเคยมีในประวัติศาสตร์ไทยหรือไม่ เท่าที่ผมจำได้เคยมีในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง เข้าใจว่าจะเป็นในแผ่นดินสมเด็จพระเชษฐาธิราช เมื่อพระองค์ทรงเกิดความหวาดระแวง เจ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์ ซึ่งเป็นขุนนางผู้ใหญ่ที่มีกำลังมาก จึงคิดจะกำจัด แต่พระยากลาโหมฯ รู้ตัวก่อน จึงชิงสำเร็จโทษสมเด็จพระเชษฐาธิราช แล้วยกพระโอรสองค์เล็กขึ้นครองราชย์แทน ต่อมาเจ้าพระยากลาโหมฯ ก็ปลดพระอาทิตยวงศ์ และปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์ทรงพระนามว่าพระเจ้าปราสาททอง  ซึ่งเมื่อขึ้นครองราชย์ก็ทรงสังหารนายทหารที่ร่วมก่อการยึดอำนาจด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่า ”ธรรมดาผู้ที่มีศรัทธาจะสร้างเจดีย์ ย่อมต้องตั้งนั่งร้านด้วยไม่ไผ่ขึ้นก่อน แต่เมื่อสร้างเจดีย์สำเร็จแล้ว ก็ย่อมรื้อนั่งร้านลง เพราะหากปล่อยทิ้งไว้ ก็จะทำให้เจดีย์รกรุงรังไม่น่าดูขาดความน่าเลื่อมใส”

            ครับ การสงครามที่ผู้นำก๊กไม่ได้นำหน้าออกศึกเอง แต่พึ่งพาความสามารถของขุนพล เสร็จศึกแล้วก็มักจะเกิดอาการพิอักพิอ่วนกันทั้งสองฝ่าย และถึงแม้จะชนะศึกภายนอก แต่ก็มักจะแพ้ศึกภายในจากฝีมือขุนพลของตนเองนั่นแหละครับ ไม่เชื่อก็ลองย้อนกลับไปดูตัวอย่างเหตุการณ์ในเมืองไทยเมื่อสองปีที่แล้วก็คงจะมองเห็นอะไรได้ลาง ๆ

 

   
                                                  .....................................

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554

  

                           ภาพจาก http://www.krupunmai.com/

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ