ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


พระเอก กับผู้ร้าย
                 
 
               เหตุการณ์ไม่สงบที่เกิดขึ้นในกรุงลอนดอนและเมืองอื่น ๆ ในอังกฤษ นับเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงและสร้างความตระหนกไม่เฉพาะแต่ชาวอังกฤษ หากรวมถึงผู้คนในประเทศต่าง ๆ ด้วย ทั้งนี้ก็จากเหตุผลประการสำคัญที่มีความคิดความเชื่อกันว่า อังกฤษเป็นเมืองแห่งความสงบ ความมีระเบียบ ชาวอังกฤษเองก็เป็นสุภาพบุรุษ มีวินัย และเคารพกฎหมายบ้านเมือง แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ทำให้หลายคนต้องกลับมามองดูอังกฤษในแง่มุมใหม่ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงในปัจจุบัน

            จริงอยู่ว่าอังกฤษอาจจะเคยรุ่งเรืองในยุคที่เป็นมหาจักรวรรดิประกอบด้วยอาณานิคมมากมายในทุกทวีป จนมีคำเรียกขานว่าเป็นดินแดนที่พระอาทิตย์ไม่เคยตก แต่ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เมือคืนเอกราชให้กับดินแดนเหล่านั้นจนหมดสิ้นแล้ว อังกฤษก็เหลือเพียงเกาะเล็ก ๆ กับสภาวะเศรษฐกิจที่ทรุดโทรม ทำให้ต้องคอยเดินตามหลังหรือเป็นลูกคู่ให้สหรัฐฯ ในสถานการณ์ระหว่างประเทศ เช่นในกรณีสงครามอ่าว สงครามอิรัก และอัฟกานิสถาน ฯ

            ในส่วนของเหตุการณ์ไม่สงบนั้น สาเหตุสำคัญมาจากเรื่องเศรษฐกิจ อันเป็นผลกระทบจากวิกฤตการณ์ทางการเงินการคลังของสหรัฐฯ ที่เรียกกันว่าแฮมเบอร์เกอร์ไครซิส ซึ่งอังกฤษได้รับผลกระทบค่อนข้างมาก ในช่วงไตรมาสแรกของปีนี้ อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของอังกฤษ ลดลงเหลือเพียง 0.5 เปอร์เซ็นต์ สืบเนื่องมาจากการใช้จ่ายและการบริโภคในประเทศลดลง รายรับของภาคเอกชนต่ำลง การขาดดุลงบประมาณ จนต้องมีการขึ้นภาษีมูลค่าเพิ่มจาก 17.5 เปอร์เซ็นต์ เป็น 20 เปอร์เซ็นต์ ค่าเงินปอนด์อ่อนตัวลงเมื่อเทียบกับเงินยูโรและดอลล่าร์ สภาพเศรษฐกิจโดยทั่วไปจึงอยู่ในขั้นเปราะบาง

            ภาวการณ์เศรษฐกิจดังกล่าว ทำให้รัฐต้องลดเงินช่วยเหลือโดยเฉพาะที่ให้แก่เขตชานเมืองลง ซึ่งก็ส่งผลกระทบโดยตรงต่อกลุ่มนักเรียน-นักศึกษา ที่เคยได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐหรือท้องท้องถิ่น ทำให้คนในวัยหนุ่มสาวจำนวนหนึ่งต้องพักการเรียนหรือลาออกกลางคัน ขณะเดียวกันปัญหาการว่างงานในขณะนี้ ก็ทำให้คนหนุ่มสาวเกิดความไม่แน่ใจในอนาคตตัวเองว่าถึงจะเรียนต่อไปเมื่อจบแล้วจะมีงานทำหรือไม่   

            สาเหตุสำคัญของปัญหาอีกประการหนึ่งก็คือเขตท็อตแน่มอันเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ครั้งนี้ เป็นย่านที่อยู่อาศัยของชุมชนต่างชาติที่ยากจนและมีความแตกต่างทางวัฒนธรรม ซึ่งมักมีความขัดแย้ง หรือทะเลาะวิวาทกันเองเป็นประจำ นอกจากนี้ก็ยังเป็นพื้นที่ที่มีคนว่างงานในอัตราที่สูง และเป็นถิ่นของกลุ่มวัยรุ่นที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง ซึ่งนำไปสู่การกระทบกระทั่งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่ ซึ่งได้รับการกล่าวหาว่ามีทัศนคติที่ไม่ดีต่อประชาชน ยึดถือระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัดปราศจากความอะลุ้มอะล่วย

            โดยทั่วไปแล้ว คนอังกฤษค่อนข้างจะมีความรู้สึกต่อตำรวจของตนแตกต่างไปจากคนอเมริกันหรือชาติอื่น ทั้งนี้ เพราะคนอังกฤษรู้สึกว่าตำรวจอังกฤษเป็นมิตร เป็นสุภาพบุรุษ มีความเอื้อเฟื้อ อ่อนโยน ดังนั้น ตำรวจอังกฤษจึงได้รับการยอมรับนับถือจากประชาชน ซึ่งเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในคราวนี้ จึงมีเสียงตำหนิผู้ก่อความวุ่นวายที่เป็นเยาวชนว่า ขาดความเคารพต่อพ่อแม่และตำรวจ ซึ่งออกจะฟังดูเป็นเรื่องที่แปลกหูสำหรับคนที่มิใช่ชาวอังกฤษ

            กล่าวโดยสรุปแล้ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอังกฤษเป็นผลมาจากปัญหาเศรษฐกิจโดยตรง รองลงไปคือปัญหาเรื่องความยากจน การขาดการศึกษา และไร้อนาคต ตามมาด้วยเรื่องความแปลกแยกแตกต่างทางเชื้อชาติ ศาสนา และวัฒนธรรมกับพฤติกรรมของวัยรุ่น

            อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งซึ่งตกเป็นผู้ต้องหาในเหตุการณ์ครั้งนี้ก็คือ โซเชี่ยล เน็ตเวิร์ก ซึ่งกระจายภาพและความคิดเห็นต่าง ๆ ออกไปอย่างกว้างขวางและรวดเร็ว รวมทั้งมีบทบาทในการปลุกระดมและเร่งเร้าให้คนออกมาก่อความวุ่นวายเป็นจำนวนมาก

            จากบทบาทพระเอกในการปฏิวัติดอกมะลิในอาฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง ถึงคราวที่โซเชี่ยล เน็ตเวิร์ก ต้องรับบทผู้ร้ายบ้างแล้ว ในเหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นในกรุงลอนดอน และอังกฤษ วันนี้

 

   
                                                  .....................................

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554

  

                           ภาพจาก http://www.dailymail.co.uk

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ