ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot




โลกที่หมุนผ่าน
                 
 

           

            วันที่ 1 กันยายน เมื่อปี พ.ศ.2512 เป็นวันที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ของประเทศลิเบีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อชีวิตของโมอัมาร์ กัดดฟี เพราะเป็นวันที่เขากับเพื่อนนายทหารหนุ่มทำการปฏิวัติยึดอำนาจจากกษัตริย์ไอดริสซึ่งเสด็จไปต่างประเทศ และประกาศตั้งสภาปฏิวัติทำหน้าที่บริหารประเทศ กับไม่ยินยอมให้สหรัฐฯ กับอังกฤษ ตั้งฐานทัพ

ในลิเบียอีกต่อไป และดึงการผลิตน้ำมันจากบริษัทธุรกิจต่างประเทศมาเป็นของรัฐ ซึ่งทำให้ลิเบียกลายเป็นประเทศผู้นำในการผลิตน้ำมันของโลก และเป็นประเทศที่ร่ำรวยที่สุดประเทศหนึ่งในตะวันออกกลาง

            โดยที่กัดดาฟีเป็นมุสลิมที่เคร่งศาสนา เขาจึงนำหลักการต่าง ๆ ในพระคัมภีร์อัล กุรอ่าน มาเป็นแม่บทและแนวทางของการปฏิวัติ หนังสือซึ่งแสดงความคิดของกัดดาฟีซึ่งเรียกกันว่า Gree Book  หรือ“สมุดปกเขียว” ที่ปฏิเสธทั้งทุนนิยมและสังคมนิยม แต่ยึดมั่นในศาสนาอิสลาม ตามความเชื่อของกัดดฟี เป็นธรรมนูญสูงสุดในการปกครองลิเบียตลอดระยะเวลาเกือบ42 ปี ของกัดดาฟี

            ถ้าย้อนกลับไปดูประเทศลิเบีย เมื่อ 42 ปีที่แล้ว เราก็จะมองเห็นภาพของประเทศที่เพิ่งได้รับเอกราชมาไม่นาน บ้านเมืองยังยากจนและเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่จากการค้นพบแหล่งน้ำมันมูลค่ามหาศาล ทำให้มหาอำนาจตะวันตกเข้ามาแทรกแซง เพื่อผูกขาดสัมปทานการขุดเจาะน้ำมันดิบ ซึ่งสร้างความมั่งคั่งให้แก่ผู้มีอำนาจทางการเมืองเพียงไม่กี่คน ตามมาด้วยการคอรัปชั่น ความฟุ้งเฟ้อ และช่องว่างระหว่างคนที่ร่ำรวยกับคนยากจนที่แผ่กระจายทั่วประเทศ ดังนั้น การปฏิวัติของกัดดาฟี ในครั้งนั้น จึงได้รับการสนับสนุนจากชาวลิเบียโดยทั่วไป เพราะเป็นสิ่งที่ตรงกับความคับแค้นใจของประชาชน ขณะเดียวกันแนวคิดและมาตรการต่าง ๆ ที่กัดดาฟีนำมาใช้ ไม่ว่าจะเป็นการกวาดล้างอิทธิพลของผู้ที่มีอำนาจเดิม การขับไล่ฐานทัพของต่างชาติ การยึดบ่อน้ำมันกลับมาเป็นของรัฐ การยึดทรัพย์สมบัติของนักการเมืองที่ฉ้อโกง รวมทั้งการวางตนแบบ

เคร่งศาสนาของกัดดาฟีและเพื่อนพ้อง ก็สร้างความศรัทธาแก่ประชาชนเป็นอย่างสูง

            แต่โลกในวันนี้ แตกต่างไปจากโลกเมื่อ 42 ปีที่แล้ว คนลิเบียในวันนี้ก็เป็นคนละรุ่นกับเมื่อ 42 ปีก่อนเช่นกัน แต่กัดดาฟียังคงเป็นกัดดาฟีคนเดิม ที่ยึดถือ “สมุดปกเขียว” อย่างเหนียวแน่น เขากลายเป็นเพียงเฟอร์นิเจอร์ที่ตกรุ่น เป็นเฟอร์นิเจอร์ที่ใหญ่โตเทอะทะเกะกะล้าสมัย และเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่สิ้นเปลืองค่าบำรุงรักษาเกินไป และการอยู่ในอำนาจนานเกินไปนั้นก็ส่งผลร้ายต่อสายตาและประสาทหู เพราะมักทำให้กลายเป็นคนที่ตาบอดและหูหนวก ไม่เห็นและไม่ได้ยินการเรียกร้องของประชาชน ดังนั้น วันที่ 1 กันยายน ปีนี้ โมอัมมาร์ กัดดาฟี จึงหมดโอกาที่จะฉลองวาระครบรอบ 42 ปี แห่งการปฏิวัติลิเบีย และถูกเปลี่ยนคำเรียกขานจากวีบุรุษเป็นทรราชย์  จากเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญเป็นคำสาปแช่ง และสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเคยครอบครองมาค่อนชีวิต

            บางที วันที่ 1 กันยายน ปีหน้า อาจเป็นวันครบรอบ 1 ปี แห่งการปฏิวัติ และชัยชนะของประชาชนลิเบีย และไม่ว่าในวันนั้นจะมีกัดดาฟีอยู่ในโลกหรือไม่ก็ตาม สถานการณ์ในลิเบียตอนนั้นจะราบคาบหรือวุ่นวายเพียงไร และไม่ว่าอนาคตของดินแดนแห่งนั้นจะเป็นเช่นไร ผมก็คิดว่าโลกได้หมุนผ่านเลยวันเวลาของกัดดาฟีไปแล้ว

แต่สำหรับอีกหลายต่อหลายคนที่ยังมีวันเวลาแห่งอำนาจอยู่ในตอนนี้ ควรจะต้องเริ่มคิดล่ะแล้วครับ ว่าจะปล่อยให้ถูกโลกหมุนผ่านเลยไปเช่นเดียวกับกัดดาฟีหรือไม่?  

 

   
                                                  .....................................

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2554

  

        ภาพจาก http://pauhatsu.blogspot.com,http://www.hotenews.com

 http://www.guardian.co.uk, http://www.huffingtonpost.com

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ