ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ปัญหายาเสพติด
                                        

          

            ยาเสพติดเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมไทยมาช้านานแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ตั้งแต่สมัยพระเจ้าอู่ทองปฐมกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งทรงมีประกาศห้ามการซื้อ ขาย และเสพฝิ่น โดยผู้ที่ฝ่าฝืนจะได้รับโทษอย่างหนักถึงขั้น “ริบราชบาท” คือยึดทรัพย์แถมประจานด้วยการตระเวนบกตระเวนน้ำ และจำคุกจนกว่าจะเลิกเสพฝิ่นได้ แต่ก่อนจะปล่อยตัวไปก็ยังต้องให้ญาติมาทำทัณฑ์บนไว้อีกชั้นหนึ่ง แต่ก็ปรากฏว่ายังคงมีการลักลอบค้าและเสพฝิ่นตลอดสมัยกรุงศรีอยุธยา  

            ล่วงมาถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ก็ทรงมีประกาศห้ามการขายและการเสพฝิ่น ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงกำหนดโทษผู้ทำความผิดเกี่ยวกับฝิ่นไว้อย่างรุนแรง คือนอกจากจะตระเวนบกตะเวนน้ำแล้ว ยังให้ริบทรัพย์และลูกเมีย เฆี่ยน 3 ยก แล้วให้เอาตัวไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้าง มีหน้าที่ตัดหญ้ามาให้ช้างกิน นอกจากนี้ยังลงโทษผู้รู้เห็นเป็นใจด้วยการเฆี่ยน 60 ที

            สถานการณ์ฝิ่นมาหนักขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่ออังกฤษซึ่งปกครองอินเดียอยู่เริ่มรุกคืบเข้าไปในจีน อังกฤษนำฝิ่นที่ปลูกในอินเดียเข้าไปแลกซื้อชาจากจีน ส่งผลให้คนจีนติดฝิ่นกันงอมแงม ประกอบกับในช่วงนั้นมีคนจีนอพยพเข้ามาในเมืองไทยเป็นจำนวนมาก จึงเกิดการลักลอบขนฝิ่นเข้ามากับเรือสินค้า ทำให้ฝิ่นแพร่ระบาดทั่วไป และมีอั้งยี่ที่หาประโยชน์จากการค้าฝิ่น จนทางการต้องใช้กำลังเข้าปราบปราม แต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่าเป็นการยากที่จะกำจัดฝิ่นให้หมดสิ้นไปจากประเทศ จึงทรงหันมาใช้วิธียินยอมให้คนจีนเสพและค้าฝิ่นได้อย่างถูกกฎหมายผ่านระบบเจ้าภาษี มีการผูกขาดเสียภาษีฝิ่นแก่ทางราชการเป็นรายปี ขณะเดียวกันก็หาทางควบคุมไม่ให้คนไทยเสพฝิ่นด้วย

            ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงนำระบบภาษีอากรเข้ามาใช้แทนระบบนายอากรแต่เดิม และทรงหาวิธีแก้ไขปัญหาเรื่องฝิ่นในประเทศ ด้วยมาตรการเรียกเก็บภาษีฝิ่นในอัตราที่สูง ทำให้มีผู้เสพลดลงโดยลำดับ จนถึง พ.ศ.2501 จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ หัวหน้าคณะปฏิวัติ มีนโยบายเลิกการเสพและจำหน่ายฝิ่นในประเทศไทยโดยเด็ดขาด โดยมีการเผาทำลายฝิ่นที่ท้องสนามหลวง และตามจังหวัดต่าง ๆ ในเวลา 01.00 น. ของวันที่ 1 กรกฎาคม 2502 อย่างไรก็ตาม ยาเสพติดก็ได้เปลี่ยนรูปจากฝิ่นไปสู่เฮโรอีน ซึ่งมีฤทธิ์สูงกว่า แต่เสพง่ายกว่า และพัฒนาไปสู่ยาเสพติดทั้งที่มาจากธรรมชาติ เช่น ฝิ่น มอร์ฟีน กระท่อม กัญชา โคเคน เห็ดเบื่อเมา ฯลฯ และสารสังเคราะห์ เช่น เฮโรอีน แอมเฟตามีน(ยาบ้า)  เอ๊คตาซี ยาอี ยาเลิฟสารระเหย ฯลฯ

            ยาเสพติดส่งผลกระทบทั้งทางร่างกาย จิตใจ รวมทั้งอนาคต ต่อตัวผู้เสพ ขณะเดียวกันก็ก่อให้เกิดผลร้ายแก่ครอบครัว ชุมชน และสังคม ซึ่งต้องรับภาระในการดูแลหรือตกเป็นเหยื่อของผู้ติดยาเสพติด ปัญหายาเสพติดยังมีผลต่อระบบเศรษฐกิจและการคลังของประเทศ เพราะการค้ายาเสพติดเป็นธุรกิจนอกกฎหมายซึ่งสร้างความร่ำรวยบนความทุกข์ยากเดือดร้อนของประชาชน แต่ก็ทิ้งภาระแก่ทางการในการติดตามปราบปรามผู้ค้า และรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด เป็นงบประมาณจำนวนมหาศาล ที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่งก็คือปัจจุบันมีเยาวชนซึ่งเป็นอนาคตของชาติจำนวนมากตกเป็นเหยื่อของยาเสพติดในรูปต่าง ๆ ซึ่งนับเป็นการบั่นทอนคุณภาพและศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ของชาติ อันจะส่งผลไปถึงความสามารถของไทยในการแข่งขันกับประชาคมโลก รวมทั้งบ่อนทำลายเศรษฐกิจและความมั่นคงของบ้านเมืองในที่สุด

            ดังนั้น ยาเสพติดจึงเป็นปัญหาสำคัญและเร่งด่วนของรัฐบาลนี้ที่จะต้องดำเนินการปราบปรามและแก้ไขให้เกิดผลอย่างจริงจัง ซึ่งจะเป็นการพิสูจน์ฝีมือของรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง และผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติคนใหม่ ไปพร้อม ๆ กันด้วย

                                            

                                                .....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2554

         

                     ภาพจาก  http://www.rehabmethod.com/   

    

 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ