ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


รัฐบาลเงา ๆ

 
    

            การที่คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรีนั้น นอกจากจะทำให้ประเทศไทยมีนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกแล้ว ก็ยังส่งผลให้เรามีนายกรัฐมนตรีถึง 3 คน และรัฐบาล 2 คณะ ในเวลาเดียวกัน - นายกรัฐมนตรีคนที่สองก็คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่หลาย ๆ คนในรัฐบาลปัจจุบันและในพรรคเพื่อไทยคิดว่าเป็นนายกรัฐมนตรีตัวจริงเสียงจริง แต่อาจเป็นนายกฯ แบบนินจาที่ “ประเดี๋ยวโผล่ ประเดี๋ยวผลุบ” อย่างในเพลงของคริสติน่า อากีล่าร์  ส่วนนายกรัฐมนตรีคนที่สามจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เจ้าของตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเงา และหัวหน้าคณะรัฐบาลเงา ซึ่งมีเสียงกระแนะกระแหนว่าเป็นรัฐบาลเงาที่ต้องอยู่ในเงาที่มืดสนิทเช่นเดียวกับแวมไพร์ แต่จะเป็นแวมไพร์รูปหล่อแบบใน “ทไวไลท์” หรือแวมไพร์น่ากลัวอย่างแดร๊กคูล่า ก็เป็นเรื่องที่ต้องคอยดูกันต่อไป

            รัฐบาลเงาหรือคณะรัฐมนตรีเงานั้น เป็นจารีตปฏิบัติในทางการเมืองของอังกฤษและประเทศที่ใช้ระบบรัฐสภา โดยพรรคฝ่ายค้านที่มีที่นั่งในสภามากที่สุดจะเป็นผู้นำในการตั้งคนของตนซึ่งจะเป็นสมาชิกสภาหรือไม่ก็ได้ขึ้นมาประกบรัฐมนตรีตัวจริง เพื่อตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล ทัดทานการที่รัฐบาลจะออกกฎหมายบางเรื่อง รวมทั้งให้คำแนะนำต่าง ๆ ในทางสร้างสรรค์ ซึ่งวัตถุประสงค์สำคัญในการมีรัฐบาลเงาก็เพื่อเป็นการทำงานร่วมกันของฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน โดยเฉพาะการแก้ไขวิกฤติการณ์ทางการเมืองหรือสถานการณ์ที่เป็นภัยคุกคามบ้านเมือง และลดอคติหรือความรู้สึกไม่ดีที่พรรคการเมืองสองฝ่ายมีต่อกัน

            ประเทศไทยแต่เดิมไม่เคยมีธรรมเนียมปฏิบัติเรื่องรัฐบาลเงา เพิ่งจะปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2551โดยคุณอภิสิทธิ์ซึ่งเป็นผู้นำฝ่ายค้านในเวลานั้น และศึกษาเล่าเรียนมาจากอังกฤษ ได้นำแนวคิดเรื่องนี้มาใช้ ต่อมาในปีนี้ เมื่อพรรคประชาธิปัตย์กลับมาเป็นฝ่ายค้านอีกครั้ง ก็ได้ตั้งรัฐบาลเงาชุดที่สองขึ้น โดยปกติรัฐบาลเงาในต่างประเทศนั้น จะมีคณะรัฐมนตรีเงาจำนวนไม่มาก และมีเฉพาะกระทรวงที่มีความสำคัญ แต่การตั้งรัฐบาลเงาของไทยนั้น มีลักษณะคล้ายคลึงกับการตั้งรัฐบาลจริง คือมีจำนวนใกล้เคียงกับคณะรัฐมนตรีทีเดียว และแทนที่จะทำตัวเป็นเงา บางครั้งรัฐมนตรีเงาก็เผลอคิดว่าตนเองเป็นรัฐมนตรีตัวจริง

            อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าสังเกตว่าการทำหน้าที่นายกรัฐมนตรีเงาของคุณอภิสิทธิ์นั้น นับว่าประทับใจจ๊อดกว่าตอนที่เป็นนายกรัฐมนตรีตัวจริง โดยเฉพาะการแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของประชาชนซึ่งประสบภัยน้ำท่วม ที่จะเห็นภาพและข่าวคุณอภิสิทธิ์ไปถึงจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว หรือไล่เลี่ยกับคุณยิ่งลักษณ์ ต่างจากสมัยก่อนที่ต้องรอรายงานจากพื้นที่ และประชุมร่วมกับฝ่ายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องก่อน ซึ่งหากคุณอภิสิทธิ์มีวิธีการทำงานเช่นนี้ตั้งแต่สมัยที่เป็นนายกรัฐมนตรี ก็อาจจะไม่ต้องมีสภาพเพียงเงาเช่นเวลานี้

            สำหรับ นายกรัฐมนตรีอีกคนหนึ่ง คือ พ.ต.ท. ทักษิณ นั้น ก็ดูจะมีความขยันในการคิดและการทำเรื่องต่าง ๆ ชนิดที่แทบจะไม่มีเวลาอยู่นิ่ง และทุกเรื่องที่คิดหรือทำนั้นก็ส่งผลกระทบมาถึงรัฐบาลและคุณยิ่งลักษณ์อย่างยากที่จะหลีกเลี่ยงได้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการไปญี่ปุ่น บรูไน หรือกัมพูชา และเมกะโปรเจ็คต่าง ๆ

            ลองมาคิดกันเล่น ๆ ว่า ถ้าหากนายกรัฐมนตรีทั้ง 3 คน สามารถแบ่งสรรหน้าที่กันได้ลงตัว ให้คุณยิ่งลักษณ์ทำในด้านพิธีการ ให้คุณอภิสิทธิ์ดูแลงานการเมือง และให้คุณทักษิณทำกิจกรรมนอกหลักสูตร ประเทศไทยก็อาจจะไปได้ฉิวทีเดียว แต่ก็

อย่างว่าแหละครับ ที่กล่าวมานั้นเป็นเรื่องที่ไม่มีวันจะเป็นจริงได้ในชาตินี้หรือชาติไหน ๆ

            ดังนั้น นายกรัฐมนตรีหญิงของเราจึงต้องอยู่ท่ามกลางนายกรัฐมนตรีนินจา และนายกรัฐมนตรีเงาดำ ๆ แบบนี้ – บรื๊อ แค่คิดก็ขนลุกแทนแล้วล่ะครับ

                                                                                                                     

 
                                               
.....................................
                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันศุกร์ที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2554
 
 

               ภาพจาก http://thairecent.com, http://news.mthai.com

 

 

 
 



วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ