ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ป๋ากับปูกู้อีจู้
               
                        

         ก่อนจะมีแบบเรียนเร็ว อย่าง ปัญญา-เรณู หรือมานะ-มานี เด็กนักเรียนไทยมีแบบเรียนอย่าง ป้ากับปู่กู้อีจู้ ซึ่งคนรุ่นใหม่อาจไม่รู้จักเครื่องจักสานที่ใช้สำหรับดักปลาไหลที่เรียกว่าอีจู้กันแล้วก็ได้ 

                มีคนบอกผมว่าปีนี้วันวาเลนไทน์ในประเทศไทยมาเร็วกว่าปกติ คือมาเมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ อันเป็นวันที่ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ รัฐบุรุษ ไปร่วมงาน  “รักประเทศไทย เดินหน้าประเทศไทย” ซึ่งจัดขึ้น ณ ทำเนียบรัฐบาลโดยมีคุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ให้การต้อนรับและภาพความชื่นมื่นของบุคคลสำคัญทั้งสอง ก็น่าจะส่งสัญญาณที่ดีบางอย่าง แม้ว่าอาจจะทำให้หลายคนหลายขั้วถึงกับหัวใจสลายก็ตาม

                ตามจริงแล้ว ผมไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับเหตุการณ์ดังกล่าว เพราะเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าคงจะต้องเกิดขึ้นในวันใดวันหนึ่ง เมื่อความขัดแย้งต่าง ๆ ได้ดำเนินมาจนถึงที่สุด ซึ่งแต่ละฝ่ายไม่สามารถขยับหมากบนกระดานได้อีกต่อไป และต้องหันหน้ามาหากัน แบบไม่มีผู้แพ้และไม่มีผู้ชนะ – คนไทยที่รักบ้านเมืองยิ่งกว่าตัวเองและพรรค-พวก-เพื่อนพ้อง คงจะประจักษ์แก่ใจว่าในช่วงระยะเวลา 6-7 ปี ที่เกิดความวุ่นวายจากความขัดแย้งทางการเมืองในบ้านเรา ได้ฉุดรั้งเศรษฐกิจและความก้าวหน้าของเมืองไทยไว้เพียงใด ทั้ง ๆ ที่ประเทศไทยเคยเป็นต้นแบบของการพัฒนาของหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และภูมิภาคอื่น ๆ แต่ทุกวันนี้ เรากลายเป็นประเทศที่ล้าหลังและเดินตามประเทศเหล่านั้น ซึ่งหากไม่สามารารถแก้ไขปัญหาภายในประเทศให้ลุล่วงลงได้ ก็เชื่อว่าภายใน ๒-๓ ปีข้างหน้า เราจะต้องประสบปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างรุนแรง ทำนองเดียวกับบางประเทศในยุโรป หรืออัฟริกา ดังนั้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะเร่งมือหาทางยุติปัญหาต่าง ๆและสร้างบ้านเมืองให้มีเสถียรภาพโดยเร็วที่สุด

                ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม้จะมีความพยายามในการสร้างความปรองดองชาติ แต่ก็ไม่ปรากฏผลเป็นรูปธรรม เนื่องจากเป็นการเกาไม่ถูกที่คัน หรือแค่เกาพอเป็นพิธี ดังนั้น การไปร่วมงาน “รักประเทศไทย เดินหน้าประเทศไทย” ที่ทำเนียบรัฐบาล ของ พล.องเปรม ติณสูลานนท์ จึงนับเป็นนิมิตรหมายที่ดีสำหรับประเทศไทย ซึ่งน่าจะผ่านพ้นความสับสนวุ่นวายต่าง ๆ และเริ่มต้นเดินหน้าสู่การฟื้นฟูเศรษฐกิจและสังคมอย่างเร่งรีบ

                พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ในวันนี้ ยังคงมีบารมีสูงและได้รับการเคารพรักจากกองทัพและวงการต่าง ๆ เป็นอย่างยิ่ง ที่สำคัญคือการวางตัวอย่างสงบ สง่า และเยือกเย็น เหมือนขุนเขาที่ไม่สะทกสะเทือนกับลมร้อนหรือพายุร้ายที่เข้ามาแผ้วพาน ขณะเดียวกัน การปรากฏตัวที่ทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ก็ได้แสดงถึงความเป็นสุภาพบุรุษที่มีน้ำใจดีงาม มีความอดทนอดกลั้น ให้อภัย และสุภาพอ่อนโยน ส่วนคุณยิ่งลักษณ์นั้น ก็ทำหน้าที่ของเจ้าภาพในการให้การต้อนรับแขกเกียรติยศคนสำคัญอย่างนอบน้อม และให้เกียรติเป็นอย่างดี

                มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่า ความเป็นผู้หญิงและมิใช่ต้นเหตุของความขัดแย้งโดนตรงของคุณยิ่งลักษณ์ น่าจะมีส่วนช่วยให้ความมึนตึงและปัญหาบางเรื่องผ่อนคลายลง หากเปรียบเทียบกับคุณทักษิณ ชินวัตร หรือนายกรัฐมนตรีนอมินีที่เป็นผู้ชายทั้ง ๒ คน ก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาที่ยาวนานรวมทั้งเหตุการณ์ต่าง  ๆ ที่เกิดขึ้นมาโดยลำดับ ก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้แต่ละฝ่ายได้คำนึงถึงผลได้ผลเสียที่เกิดขึ้นกับประเทศชาติมากขึ้น จนอาจยินยอมที่จะถอยกันคนละก้าว ดีกว่าจะเดินหน้าต่อหรือดับเครื่องชน

                ณ วันนี้ แม้เราจะไม่ได้ใช้ตำราเรียน ป้ากับปู่กู้อีจู้กันแล้ว แต่อีจู้ก็ยังคงเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการจับปลาไหลอย่างได้ผลและการร่วมมือร่วมใจกันกู้อีจู้ ก็ย่อมจะได้ผลดียิ่งขึ้นกว่าต่างคนต่างกู้ – สำหรับคนที่ยังไม่เคยกินปลาไหล ก็อยากจะบอกว่าแกงปลาไหลนั้นอร่อยมาก ๆ ครับ

                ไม่ว่าคุณจะกินเนื้อปลาไหล หรือกินแต่น้ำแกงก็ตาม

 

 

                                                .....................................

                                                      

                     

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก วันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

 

         

                     ภาพจาก http://breakingnews.nationchannel.com

 

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ออง ซาน ซูจี และ The Lady
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ