ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ห้องรับแขก
dot
bulletเล่าสู่กันฟัง
bulletคลีนิกเรื่องสั้น
bulletห้องพักฟื้นเรื่องสั้น
bulletบางบท...บางตอน
bulletวันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์
bulletฟังรายการวิทยุย้อนหลัง
bulletคมคำ คำคม
bulletกระดานสนทนา
bulletสมุดเยี่ยม
bulletข่าวแวดวงวรรณกรรม
dot
ห้องสมุด
dot
bulletนักอ่านพูดถึงประภัสสร
bulletบทสัมภาษณ์ต่างๆ
bulletประภัสสร ใน สื่อ
dot
กล่องความทรงจำ
dot
bulletE-card
dot
Newsletter

dot


facebook.com/psevikul


ออง ซาน ซูจี และ The Lady
                        

          

        เกียรติชัย พงษ์พาณิชย์ เขียนไว้ในหนังสือ “พม่าผ่าเมือง” (สนพ.ประพันธ์สาส์น, พ.ศ.2553) ว่า “ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น ชีวิตของออง ซาน ซู จี ดูเหมือนจะเผชิญกับชะตากรรมทางการเมืองมาแล้วแต่เด็ก เพราะในวัยที่ยังไร้เดียงสา ผู้เป็นบิดาซึ่งได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษชองพม่า คือนายพลอองซาน ก็ต้องเผชิญกับการต่อสู้กับอำนาจของอาณานิคมอย่างสาหัสสากรรจ์

ผลสำเร็จอันนำความปลาบปลื้มมาสู่คนพม่า ก็คือชัยชนะของมาตุภูมิต่อความเป็นเอกราชของพม่าที่สามารถปลดปล่อยแอกหลุดจากเจ้าอาณานิคมอังกฤษ เขาคือบิดาของประเทศ นำพาพม่าเข่าสู่ยุคใหม่ที่มีศักดิ์และศรีในเอกราชและอธิปไตยดั่งนานาอารยะประเทศ

          แต่โชคชะตาของพม่านั้นผกผันเกินกว่าใครจะคาดคิดถึง ความไม่พอใจในหมู่ที่ไม่เห็นด้วยกับการแยกพม่าออกเป็นรัฐอิสระต่าง ๆ ระเบิดขึ้นถึงขั้นได้มีการบุกเข้าสังหารนายพลออง ซาน กับคณะเสียชีวิต เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2490 (1947)”

          ภาพยนตร์เรื่อง The Lady เปิดฉากด้วยการเสียชีวิตของนายพลออง ซาน ซึ่งทำให้ธิดาคนเดียวคือออง ซาน ซูจี ต้องเดินทางไปใช้ชีวิตในต่างประเทศ จนสำเร็จการศึกษาและแต่งงานกับอาจารย์มหาวิทยาลัย มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน แต่ชีวิตแม่บ้านของเธอต้องพลิกผันอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเดินทางกลับไปดูแลมารดาซึ่งป่วยหนักที่พม่า ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ขบวนการนักศึกษาทำการประท้วงรัฐบาลเผด็จการทหารที่ครองอำนาจมายาวนานถึง 26 ปี แต่ก็ถูกปราบปรามอย่างรุนแรง ทำให้ซู จี  ต้องยอมรับเป็นผู้นำในการต่อสู้ทางการเมือง และร่วมจัดตั้งพรรคแนวร่วมแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งต้องเผชิญกับแรงกดดันจากฝ่ายรัฐบาลต่าง ๆ นานา จนถึงขั้นถูกกักบริเวณอยู่ภายในบ้าน อย่างไรก็ตาม เมื่อรัฐบาลทหารพม่าจำต้องยินยอมให้มีการเลือกตั้งทั่วไปเป็นครั้งแรกในรอบ 40 ปี พรรคของซู จี ก็ได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น แต่คณะทหารปฏิเสธผลการเลือกตั้ง และคงใช้อำนาจเผด็จการต่อไป โดยซูจี ถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านหลายครั้งหลายหน จาก พ.ศ.2532-2553 แต่การยืนหยัดต่อสู้กับอำนาจอันไม่เป็นธรรมโดยสันติวิธี ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ประจำปี พ.ศ.2534

          ในภาพยนตร์เรื่อง The Lady ได้นำเสนอภาพของออง ซาน ซู จี ผ่านการแสดงของมิเชล โหยว ซึ่งรับบทบาทของสุภาพสตรีนักต่อสู้เพื่อเสรีภาพได้อย่างแนบเนียน และที่น่าสนใจอย่างมากก็คือการที่บอกเล่าเรื่องราวของซู จี ด้วยความเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งมีชีวิตที่เรียบ ๆ กับครอบครัว แต่เมื่อถึงคราวที่จะต้องเลือกระหว่าง “สามีและลูก” กับ “ประเทศชาติ” เธอก็เลือกประเทศชาติ โดยยินยอมเสียสละทั้งสามีและลูกซึ่งเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดของเธอ และการแสดงถึงความป่าเถื่อนของสมุนเผด็จการ ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่การทารุณ การทรมาน หรือการสังหารอย่างโหดเหี้ยมเท่านั้น แต่กับการที่คนเหล่านั้นไม่รู้จักแม้กระทั่ง “เสียงเพลง” จากเปียโน ก็เป็นสิ่งที่น่าหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง

          เรามักจะได้ยินคำพูดว่า “เบื้องหลังความสำเร็จของผู้ชาย มักจะมีผู้หญิงอยู่เสมอ” แต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ คงจะต้องเปลี่ยนคำพูดใหม่ว่า “เบื้องหลังความสำเร็จของผู้หญิง มักจะมีผู้ชายอยู่ด้วยเสมอ” เพราะใน The Lady บุคคลสำคัญที่มีส่วนในการสนับสนุนในการต่อสู้ของเธอ ผลักดันให้เธอได้รับรางวัลโนเบล และคอยเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลา แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลกันนานนับเป็นปี ๆ ก็คือสามีของเธอเอง

          ภาพยนตร์เรื่อง The Lady เป็นภาพยนตร์ที่ดีทั้งเนื้อเรื่อง การสร้าง และการแสดง แม้ว่าจะให้ภาพด้านบวกของออง ซาน ซู จี และด้านลบของผู้นำรัฐบาลเผด็จการทหาร เพียงด้านเดียว แต่ก็ทำให้สามารถเข้าใจความเป็นไปในพม่าได้ในระดับหนึ่ง – อย่างไรก็ตาม ผมไม่รู้สึกประหลาดใจเท่าไหร่นัก กับการที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับการต้อนรับจากคนไทยเท่าที่ควร ทั้ง ๆ ที่ น่าจะเป็นโอกาสดีในการทำความรู้จักกับประเทศเพื่อนบ้านและสมาชิกอาเซียน รวมทั้งเรื่องราวของชีวิตและการต่อสู้ของสตรีที่โลกยกย่อง

นอกจากเราจะไม่รู้จักพม่า ไม่รู้จักออง ซาน ซู จี แล้ว ผมไม่อยากเชื่อหรอกครับว่าเราก็ไม่รู้จัก “ภาพยนตร์” ด้วย

 

 

 

   
                                                  .....................................

 

 

ลงพิมพ์ในนสพ.คม ชัด ลึก  วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

 

  

                      ภาพจาก http://www.filmofilia.com

 

 

 

 

 




วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์

สมองกลวง
เหยื่อทุนนิยม
นโยบายประชาระทม
สวัสดีปีใหม่ครับ
รัฐบาลจอมปลอม
เรื่องผี ๆ
เรื่องกล้วย ๆ
ผู้ให้ กับผู้รับ
ซอมบี้
โลกแตก?
เรื่องโกง ๆ ฝัน ๆ
หลีไป๋ กับคนเลี้ยงไก่ชน
เปลือย
ตาบอดคลำอาเซียน
คนแบกหนี้
แมวกับหนู
โกงสิ้นชาติ
สถานการณ์ที่ไม่มีสงคราม แต่ก็ไม่มีสันติภาพ
โดดเดี่ยวและเดียวดาย
พม่าตาใส ไทยตามัว
ทุกข์
โอ้ กรุงเทพฯ
จากออสโล ถึงโคโรราโด: ภาพของความรุนแรงในสังคม
เอียน
สยามยามวิกฤต
บิดเบี้ยวบุบเบลอ
ลิตเติ้ล เบิร์ด ออฟ เวียดนาม
8,000 ปี ประชาธิปไตยไทย
ปรองดอง (แบบพม่า)
นักโทษประหาร
กุมารไทย-กุมารทอง
ตายแห้งทั้งแผ่นดิน
เวียดนามเวลานี้
ตำนานทุ่งมะขามหย่อง
แพงหูฉี่
เธออยู่ไหนเมื่อไฟดับ?
นายกรัฐมนตรีที่ถูกลืม
เหล็กวิลาศหรือจะสู้ตะปูควง
ชัยชนะที่ปทุมธานี
นักท่องเที่ยวดี ๆ สร้างได้
สงกรานต์ที่เปลี่ยนไป
งูเหลือมกับ”เจ้าชายน้อย"
ออกแบบนักการเมือง
มะริด ทวาย ตะนาวศรี
อภินิหารข้าวหมกไก่
ฝึกช้าง หัดม้า
ป๋ากับปูกู้อีจู้
สุขสันต์วันวาเลนไทน์
นิทานน้ำท่วม
ความรู้เรื่องคลอง ฉบับน้ำท่วมกรุงเทพฯ
ขาดกับเกิน
กระทรวงน้ำ (ลาย)
การฆ่าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
วัยเกษียณ
จิ้มก้อง
รัฐบาลเงา ๆ
ปัญหายาเสพติด
น้ำท่วม
เกียรติตำรวจ
หัวคน-หัวโขน
โลกที่หมุนผ่าน
120 ปี พระชาตะกาล กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
นิทานเรื่องใหม่
กัปตันไทยแลนด์-กัปตันอเมริกา
การประท้วงที่ชิลี
พระเอก กับผู้ร้าย
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เพลงปลุกใจ
ผู้นำ กับนายกรัฐมนตรี
ดัชนีความสุขของคนไทย
โลกในดวงตาที่แตกต่าง
สิบปัญหาสำหรับรัฐบาลใหม่
อาถรรพ์หมายเลข 4
อภิมหาประชานิยม
วิเคราะห์เจาะป้าย
กระแส สื่อ และโพลล์
สิงห์สาราสัตว์
ชะตากรรมของปลา-ชะตากรรมของคนไทย
65 ปี แห่งการเสด็จสำเพ็ง
คอรัปชั่น
ไทยเวฟ-จีนเวฟ
นักการเมืองกับรัฐบุรุษ
เวียนว่ายตายเกิด
มาออกแบบสังคมไทยกันเถอะครับ
รถเมล์ไทยสายการเมือง
โหวตเถอะครับ
พ่อดี สอนลูกดี
ให้นกน้อยกัมพูชากางปีกได้สองข้าง
อวสาน บินลาเดน ?
กรรมของกู
ปัญหา ไทย-กัมพูชา
อำนาจ (วรรณกรรม) ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
6 วิกฤติของโลก
ก่อนถึงวันเลือกตั้ง
1 ใน 100 ของ 100 ปี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช
คน(ไทย)กับสื่อ(ไทย)
ไปอิหร่าน
มนุษย์มือถือ
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
พระไพศาล วิสาโล นักเขียนรางวัลอมตะ
อำนาจ...
บาดแผลในใจไทย-บาดแผลในใจกัมพูชา article
ไปดูหนังจีน
เผาบ้านไล่หนู
I Gotta Go
วัทนธัม
วิธีกินข้าวผัด
มิติความสัมพันธ์
จิ๋วเรนเจอร์
ความเชื่อส่วนบุคคลของผม
หมดยุคทักษิณ-สิ้นอนาคตเพื่อไทย?
ชูชก
ทีฆายุโกโหตุ มหาคีตราชัน
ความกังวลของสิงคโปร์
โรคประจำตัว
ไพ่ไทย-ไพ่เขมร
กินตามแม่
วาระแห่งการอ่าน
เขาพระวิหารวันนี้และปีหน้า
100 ปี ป่อเต๊กตึ๊ง
จินตนาการ ความฝัน และจิตใต้สำนึก
พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ
เดอะ คาราเต้ คิด
ฟุตบอลโลกลาติน
หลักของชาติ
ดวงใจในดวงตา
สิงคโปร์กับไทย
แก้วใบใหม่
Seems Ungrateful
ลืม กับ จำ
รื้อสร้าง
นิราศทะเลเพลิง article
ดั่งคนอกตัญญู article
ตีงูให้หลังหัก
สิ้นสูญและก่อเกิด
สงครามกลางเมือง
ความหวัง และ “ลูกผู้ชาย...ตายเพื่อชาติ”
ห้าห่วง
เพลงสองเพลง
ศึกยังไม่สงบ แต่ก็ขอนับศพทหาร
ทำไมเราถึงรักในหลวง
พระเจ้าองค์เดียวกัน
มืดแปดด้าน
คาถาตรีติ
มิจฉาทิฐิ
อำนาจที่หายไป
คดีฆาตกรรม 3,000 ปี
วันนี้เมื่อปีโน้น
ธรรมะข้างกองเพลิง
จีที 200
เกมส์สุดท้าย ?
ของขวัญวันเด็ก
การเลือกที่จะตาย: สิทธิใหม่ของคนไทย
เหยื่อปลายเบ็ด
โคคาธิปไตย
วันรัฐธรรมนูญ
ทรงพระเจริญ
ฮูโก้ ชาเวซ: พระเอกคนสุดท้ายหรือผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
คอรัปชั่น article
รักชาติ article
เวเนซูเอลา กับ โคลัมเบีย article
กำแพงที่มองไม่เห็น article
เรื่องไม่กล้วย ที่สาธารณรัฐกล้วย article
ความ(ไม่)สัมพันธ์ไทย-กัมพูชา article
เหลียวมองหลัง (จบ) article
เหลียวมองหลัง 2 article
เหลียวมองหลัง 1 article
39 ปี แห่งการจากไป ของ มิตร ชัยบัญชา article
จากจัสมิน ถึงแจ๊ซเมน article
วัฒนธรรมแทงโก้ article
โมเช่ ดายัน article
เก็บมาฝากจากเว็บบอร์ด
กระแสเกาหลี article
เอา ไมเคิล แจ๊กสัน คืนมา article
อิหร่าน article
ยุงร้ายกว่าเสือ?
วงจรอุบาทว์ article
เทียน อัน เหมิน article
ศรีทนได้ article
ประวัติศาสตร์จะต้องเปลี่ยน article
ละคร-การเมือง article
คำถามที่รอคอยคำตอบ article
พระสยามเทวาธิราช article
คราบเลือดในหัวใจดวงน้อย article
แดงดับ? article
สงครามกลางเมืองในสเปน article
8406 รหัสเวียดนาม article
การทูตปิงปอง article
นิคารากัว (จบ) article
นิคารากัว article
ที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจ article
คลินตันเยือนเอเชีย article
เขมรแดง article
ก่อนวันวาเลนไทน์ article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี (จบ) article
รำลึกถึงมหาตมะคานธี article
007 กับโบลิเวีย article
ศัพท์พระองค์วรรณ article
นักเขียนอมตะ article
คนสามแซ่ article
คนรุ่นที่ถูกลักพา article
50 ปี ปฏิวัติคิวบา article
ขอเขียนถึงคุณทักษิณฯ article
คำขวัญของผู้ใหญ่ในวันเด็ก article
นิทานเวตาล article
วันของพ่อ article
ฟรานซิสโก ปีซาร์โร article
เซบาสเตียน ปีเญร่า article
ฟรีดา คาห์โล ผู้ส่งสารแห่งความเจ็บปวด article
สุริยุปราคา ถึง ราหูอมจันทร์ article
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ article
อินกริด เบตานคอร์ต article
โคลัมเบีย article
Guess Who´s Coming to Dinner article
บาดแผลสงคราม article
กำแพงสามชั้น...ของงานแปล article
รักคือ... article
ชิลี-เปรู article
สงครามไม่มีวันจบ
ว่าด้วยเรื่องผัดไทย article
องค์การกลุ่มประเทศค้าข้าว article
อีกแง่มุมของมิ่งขวัญ article
14,000 อย่างที่ทำให้มีความสุข article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
www.psevikul.com นิตยสารสกุลไทย นิตยสารขวัญเรือน  amarinpocketbook นานมีบุ๊คส์ ร้านหนังสือซีเอ็ด ศูนหนังสือจุฬา ร้านนายอินทร์ ประพันธ์สาสน์ เวบคุณวิกรม กรมดิษฐ์  Masharee Blog วรรณวรรธน์คาเฟ่ เวบของคุณ คีตาญชลี เวบกระบี่ทูเด เวบกลอนธรรมะ